Ksiega Psalmów 111:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 80:8 : 8 Panie Zastępów, wskrześ nas; rozświeć Twoje oblicze, a będziemy zbawieni.
  • Ps 105:27-45 : 27 by spełnili pośród nich słowa Jego znaków i cudów w ziemi Chama. 28 Wysłał ciemność i się ściemniło, lecz nie poddali się Jego Słowu. 29 Zamienił ich wody w krew oraz uśmiercił ich ryby. 30 Ich kraj zaroił się żabami, aż do komnat ich władców. 31 Powiedział i nadciągnęły żuki, i robactwo we wszystkie ich granice. 32 Dał im grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich kraj. 33 Poraził także ich winorośl i figę, a drzewa ich dziedzictwa połamał. 34 Powiedział i nadciągnęła szarańcza, i niezliczone mnóstwo chrząszczy. 35 Pożarły całą trawę w ich kraju, pożarły też płody ich ziemi. 36 Zabił także wszystko pierworodne w ich państwie, pierwiastki całej ich siły. 37 Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego. 38 Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga. 39 Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc. 40 Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios. 41 Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach. 42 Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę. 43 Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu. 44 I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan, 45 by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki.HALLELUJA!
  • Pwt 4:32-38 : 32 Zechciej się zapytać u dni przeszłych, które były przed tobą, od dnia, w którym Bóg stworzył człowieka na ziemi, oraz od krańca nieba do krańca nieba czy bywała kiedyś tak wielka rzecz, albo czy słyszano o czymś podobnym? 33 Czy któryś lud słyszał głos Boga, który przemawia spośród ognia, jak ty słyszałeś a pozostał żywym? 34 Albo czy któryś bóg pokusił się przyjść oraz wziąć sobie naród spośród narodów próbami, znakami, cudami, wojną, przemożną ręką, wyciągniętym ramieniem oraz wielkimi strachami jak dla was w Micraim uczynił WIEKUISTY, wasz Bóg, przed twoimi oczami? 35 Tobie to pokazano, abyś poznał, że WIEKUISTY jest Bogiem, i nikt oprócz Niego. 36 Z nieba dał ci słyszeć Swój głos, aby cię napominać, a na ziemi ukazał ci Swój wielki ogień, i spośród ognia słyszałeś Jego słowa. 37 A ponieważ umiłował twoich ojców, po nich wybrał także i ich potomstwo oraz cię wyprowadził z Micraim Swym obliczem, i Swoją wielką mocą, 38 by wypędzić przed tobą większe oraz silniejsze od ciebie narody; aby cię zaprowadzić i oddać ci w posiadanie ich ziemię, jak to dziś widzisz.
  • Joz 3:14-17 : 14 Kiedy więc lud wyruszył ze swych namiotów, aby przeprawić się przez Jarden – na czele ludu szli kapłani, niosący Arkę Przymierza. 15 A kiedy niosący Arkę Przymierza dotarli do Jardenu oraz na brzegu wody zanurzyły się nogi kapłanów, co nieśli arkę – a Jarden wzbierał przez cały czas żniwa po wszystkie swoje brzegi 16 stanęły wody, które przypływały z góry oraz uniosły się jak jeden wał, w znacznej odległości od Adamy – miasta położonego po stronie Cartanu. Toteż zanikły i rozdzieliły się te, które spływały ku morzu stepowemu morzu Solnemu; zaś lud przeprawił się w kierunku Jerycha. 17 Zatem w łożysku Jardenu, na suchym miejscu wytrwale stali kapłani, którzy nieśli Arkę Przymierza WIEKUISTEGO; a cały Israel przeciągnął po suchym dnie, aż ogół ludu przeprawił się ostatecznie przez Jarden.
  • Joz 6:20 : 20 Więc kiedy zadęto w trąby, lud podniósł wojenny okrzyk. Bo kiedy lud usłyszy odgłos trąb miał podnieść wojenny okrzyk. A wtedy, runął na swoim miejscu mur, zaś lud wkroczył do miasta, każdy wprost przed siebie; i tak zdobyli miasto.
  • Joz 10:13-14 : 13 Więc słońce się zatrzymało, a księżyc stanął, aż lud wywarł pomstę na swoich wrogach; bo tak napisano w Zwoju Prawych. Zatem słońce stanęło w połowie nieba i nie spieszyło się zachodzić prawie przez cały dzień. 14 Podobnego dnia, w którym by WIEKUISTY tak usłuchał człowieka, nie było ani przedtem, ani potem. Bo przecież WIEKUISTY sam walczył za Israelem.
  • Ps 2:8 : 8 Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.
  • Ps 44:2 : 2 Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach.
  • Ps 78:12-72 : 12 Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu oraz na polu Coan*. 13 Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble. 14 I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia. 15 Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin. 16 Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki. 17 Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu i opierać się Najwyższemu na pustyni. 18 Kusili także Boga w swoim sercu, żądając jadła dla swego życia. 19 I złorzeczyli prawdziwemu Bogu, mówiąc: Czy Bóg potrafi przyrządzić stół na puszczy? 20 Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki. A czy zdoła dać chleba? Czy przygotuje mięso dla Swego ludu? 21 Zatem WIEKUISTY to usłyszał, oburzył się oraz zapłonął ogień przeciwko Jakóbowi, wybuchł gniew przeciwko Israelowi. 22 Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali. 23 Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios. 24 I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm, dając im zboże niebios. 25 Człowiek spożywał chleb bogatych; do syta zesłał im zapasów. 26 Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy. 27 I jak proch, niczym deszcz spuścił na nich mięso, ptactwo skrzydlate jak piasek morski. 28 Rzucał je na środek ich obozu, wokoło ich namiotów. 29 Więc jedli i wielce się nasycili, gdyż sprowadził im przedmiot ich żądzy. 30 Ale nie porzucili swojego pożądania, choć pokarm był jeszcze w ich ustach. 31 Zatem spadł na nich gniew Boga i poraził otyłych, a młodzieńców Israela powalił. 32 Mimo tego jeszcze grzeszyli i nie wierzyli w Jego cuda. 33 Więc w marności spełnili swe dni, a swoje lata w trosce. 34 Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga. 35 Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą. 36 Więc swoimi ustami Mu schlebiali, swoim językiem Mu kłamali. 37 Ale przy Nim nie wytrwało ich serce i nie byli wierni Jego Przymierzu. 38 A On, miłosierny, odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał; często odwracał Swój gniew i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości. 39 Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca. 40 Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie? 41 Ciągle doświadczali Boga i zakreślali granice Świętego Israela. 42 Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy. 43 Kiedy w Micraim dawał Swoje znaki, a Swe cuda spełniał na polu Coan, 44 gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód. 45 Nasłał na nich robactwo, aby ich pożerało oraz ropuchy, co ich gubiły. 46 Oddał chrząszczowi ich plon, a ich znój szarańczy. 47 Spustoszył gradem ich winorośl, a ich figi mrówkami. 48 Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada. 49 Zesłał na nich Swą zapalczywość, zawziętość, zaciekłość oraz klęskę – zastęp wysłańców zguby. 50 Tak torował Swojemu gniewowi ścieżkę, nie odbierając Śmierci ich duszy, a ich życie wydał zarazie. 51 I pobił wszystko pierworodne w Micraim, pierwiastki siły w namiotach Chama. 52 A Swój lud wyprowadził jak owce; poprowadził ich jak stado po puszczy. 53 Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze. 54 Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa, na ową górę, którą stworzyła Jego prawica. 55 Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela. 56 A oni kusili oraz drażnili Boga Najwyższego i Jego Prawa nie strzegli. 57 Odstąpili, sprzeniewierzyli się jak ich ojcowie, zawiedli niczym omylny łuk. 58 Jątrzyli Go swoimi wyżynami i swymi bałwanami Go oburzali. 59 Usłyszał Bóg i się uniósł, i wielce wzgardził Israelem. 60 Porzucił przybytek Szylo, namiot ustawiony wśród ludzi. 61 Oddał także w niewolę Swą potęgę, Swoją chlubę w rękę ciemięzcy. 62 Poddał pod miecz Swój lud, bo się uniósł na Swe dziedzictwo. 63 Jego młodzież pożarł ogień, a jego dziewice nie były opłakiwane. 64 Jego kapłani polegli od miecza, a jego wdowy nie płakały. 65 Ale Pan się przebudził, jakby śpiący, jak bohater co wydaje okrzyki od wina. 66 I z powrotem odparł jego ciemięzców, zadając im wieczną hańbę. 67 Lecz rozpłynął się namiot Josefa i nie wybrał pokolenia Efraima. 68 A wybrał pokolenie Judy i górę Cyon, którą umiłował. 69 Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry; jakby ziemię, którą ugruntował na wieki. 70 Wybrał też Swojego sługę Dawida, a wziął go spośród owczarni. 71 Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził, aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi, oraz Israelowi – Jego dziedzictwu. 72 Więc im pasterzył w prawości swojego serca i prowadził ich roztropną swoją dłonią.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 105:43-44
    2 wersety
    78%

    43Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.

    44I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,

  • Ps 111:7
    77%

    7Prawda i sprawiedliwość to sprawy Jego rąk; nieodmienne są wszystkie Jego przykazania.

  • Ps 111:2-5
    4 wersety
    76%

    2Wielkie są dzieła WIEKUISTEGO, odpowiednie do wszystkich swoich przeznaczeń.

    3Świetne i okazałe jest Jego dzieło, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.

    4Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów.

    5Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu.

  • Ps 135:12
    76%

    12I oddał ich kraj na dziedzictwo, na dziedzictwo Swojemu ludowi Israelowi.

  • Ps 96:3
    75%

    3Między ludami opowiadajcie Jego chwałę, Jego cuda pomiędzy wszystkimi narodami.

  • Ps 145:11-12
    2 wersety
    74%

    11Rozpowiadają chwałę Twojego królestwa i rozgłaszają Twą potęgę.

    12Aby zwiastować synom ludzkim Twą moc i chwałę blasku Twojego królestwa.

  • 1 Krn 16:24
    74%

    24Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy.

  • Ps 33:12
    73%

    12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.

  • Ps 78:55
    73%

    55Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela.

  • Ps 98:2
    73%

    2WIEKUISTY oznajmił Swoje zbawienie; na oczach narodów odsłonił Swoją sprawiedliwość.

  • Ps 8:6
    72%

    6Bo na krótko uczyniłeś go mniejszym od bogów; uwieńczyłeś go chwałą i blaskiem.

  • Ps 147:19-20
    2 wersety
    72%

    19Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.

    20Nie uczynił tak wszystkim ludom, więc nie poznały jego sądów. HALLELUJA!

  • Ps 97:6
    72%

    6Niebiosa głosiły Jego sprawiedliwość i wszystkie ludy widziały Jego chwałę.

  • Ps 145:6
    72%

    6O Twej wielkości rozpowiem, zatem będą opiewać potęgę Twoich wspaniałych czynów.

  • Ps 2:8
    72%

    8Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.

  • Ps 105:5
    72%

    5Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.

  • 1 Krn 16:12
    72%

    12Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znakii sądy Jego ust.

  • Ps 111:9
    72%

    9Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki;święte oraz wspaniałe Jego Imię.

  • Ps 136:21-22
    2 wersety
    71%

    21I oddał ich kraj na dziedzictwo; bowiem na wieki Jego łaska.

    22Na dziedzictwo Swojemu słudze Israelowi; bowiem na wieki Jego łaska.

  • Ps 77:14
    71%

    14Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?

  • Ps 149:7
    71%

    7Aby spełnić pomstę na poganach i karę na narodach.

  • Ps 61:5
    71%

    5Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.

  • Ps 66:5
    71%

    5Pójdźcie i obejrzyjcie dzieła Boga; On jest wspaniały w czynach względem ludzi.

  • Ps 103:7
    71%

    7Mojżeszowi objawił Swoje drogi, a synom Israela Swe pragnienia.

  • Jr 51:15
    71%

    15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

  • Ps 78:11
    71%

    11Zapomnieli o Jego dziełach oraz o Jego cudach, które im pokazał.

  • Ps 115:16
    71%

    16Niebiosa, niebiosa są dla WIEKUISTEGO, a ziemię dał synom Adama.

  • Ps 78:6
    70%

    6by wiedziało to ostatnie pokolenie. Synowie, którzy się narodzą, powstaną i opowiedzą to swoim synom. Aby w Bogu pokładali swą nadzieję,

  • Jr 10:12
    70%

    12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

  • Ps 22:31
    70%

    31Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.

  • Iz 34:17
    70%

    17To On rzucił im los i Jego ręka wydzieliła im sznurem; posiądą ją na wieki, będą w niej mieszkać z pokolenia do pokolenia.

  • Lk 1:51
    70%

    51Sprawił panowanie Jego ramieniu, rozproszył pysznych w zamysłach ich serca;

  • Hi 36:9
    70%

    9daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.

  • Ps 78:62
    70%

    62Poddał pod miecz Swój lud, bo się uniósł na Swe dziedzictwo.

  • Ps 90:16
    70%

    16Przed Twoimi sługami niech się objawi Twoje dzieło, a Twoja świetność nad ich synami.

  • Ps 105:8
    70%

    8Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.

  • Ps 146:6
    70%

    6On stworzył Niebo, ziemię, morza i wszystko co w nich jest; On pilnuje prawdy na wieki.

  • Pwt 11:3
    70%

    3Nadto Jego znaki, które w Micraim spełnił nad faraonem oraz nad całą jego ziemią.

  • Ps 18:50
    70%

    50Dlatego chcę Cię sławić pomiędzy narodami, WIEKUISTY, będę śpiewał Twojemu Imieniu.

  • Ps 145:4
    70%

    4Pokolenie niechaj wychwala pokoleniu Twoje dzieła i rozpowiada Twoją wszechmoc.

  • Hi 36:31
    70%

    31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.

  • Ps 112:9
    70%

    9Szczodrze daje ubogim, jego róg rośnie w sławę, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.

  • Ps 64:9
    69%

    9Do upadku wiedzie ich własny język; wszyscy, którzy ich widzą, się wzdrygają.