Ksiega Psalmów 111:5
Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu.
Dał pożywienie Swym czcicielom; wiecznie pamięta o Swym przymierzu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Świetne i okazałe jest Jego dzieło, a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.
4Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów.
6Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.
8Wiecznie pamięta Swe przymierze; słowa, które ustanowił tysiącom pokoleń.
9To, które zawarł z Abrahamem oraz Swoją przysięgę daną Is’hakowi.
25Temu, co daje chleb wszelkiej cielesnej naturze bowiem na wieki Jego łaska.
15Na wieki pamiętajcie Jego przymierze; i słowo, które polecił do tysiącznego pokolenia;
14WIEKUISTY zgromadza tych, którzy się Go boją, by im objawić Swe Przymierze.
17Ale łaska BOGA od wieku do wieku dla tych, którzy Go wielbią; a jego sprawiedliwość dla synów synów,
18tych, co strzegą Jego przymierza; uważają na Jego przykazania, by je spełniać.
50Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.
5Wspominajcie cuda, które dokonał, znaki oraz wyroki Jego ust.
11Bogobojni ufajcie WIEKUISTEMU; On jest ich pomocą i tarczą.
12WIEKUISTY, który o nas pamięta pobłogosławi; pobłogosławi dom Israela, pobłogosławi dom Aarona.
13Pobłogosławi tych, co się boją WIEKUISTEGO, tak małych, jak i wielkich.
9Swemu ludowi zesłał wyzwolenie, ustanowił Swoje przymierze na wieki;święte oraz wspaniałe Jego Imię.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.
5Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.
15Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie.
45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
27Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
28Gdy im dajesz zbierają; otwierasz Twoją dłoń a nasycają się dostatkiem.
5Tak, z nim było Moje przymierze życia i pokoju. Dałem mu je dla bojaźni, aby Mnie się obawiał i się ugiął przed Moim Imieniem.
18Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu.
19By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
19Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga.
23Który pamiętał o nas w naszym poniżeniu; bowiem na wieki Jego łaska.
54Mocno trzymał swojego sługę Israela, by pamiętać o miłosierdziu na wieczność dla Abrahama i jego potomstwa,
11Bo jak Niebo jest wyższe od ziemi – tak Jego łaska góruje nad tymi, co Go wielbią.
31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.
11WIEKUISTY upodobał sobie Swoich czcicieli; tych, co ufają Jego miłosierdziu.
9Posmakujcie oraz zobaczcie jak dobrym jest BÓG; szczęśliwy mąż, co się do Niego chroni.
25Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał.
26Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby.
12Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znakii sądy Jego ust.
9Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.
23Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
40Zawrę z nimi wieczne Przymierze, że się od nich nie odwrócę, bym przestał im dobrze świadczyć; także złożę w ich sercu bojaźń, aby nie odchodzili ode Mnie.
19Niech oniemieją kłamliwe usta, które hardo, wyniośle i pogardliwie mówią o sprawiedliwym.
40I by się Ciebie obawiali po wszystkie dni, dopóki będą żyć na ziemi, którą oddałeś naszym przodkom.
10Będziesz jadł oraz się nasycisz, i będziesz wysławiał WIEKUISTEGO, twojego Boga, za piękną ziemię, którą ci dał.
18Lecz pamiętaj WIEKUISTEGO, twojego Boga, że On jest Tym, co ci użycza sił do nabywania dóbr, by potwierdzić Swoje Przymierze, które zaprzysiągł twoim ojcom, jak to dziś widzisz.
72Aby uczynić miłosierdzie za naszych ojców i pamiętać o Jego świętym przymierzu;
4Niech głoszą ci, co się boją WIEKUISTEGO, że Jego łaska na wieki.
1HALLELUJA! Szczęśliwy mąż, który się boi WIEKUISTEGO, i wielce sobie upodobał w Jego przykazaniach.
7Rozgłoszą pamięć Twej wielkiej dobroci, zatem będą opiewać Twoją sprawiedliwość.
31Gdyż WIEKUISTY, twój Bóg, jest Bogiem miłosiernym; nie opuści cię, ani cię nie zagubi, i nie zapomni przymierza twoich ojców, które im zaprzysiągł.
11Jako, że i zawziętość ludzka podnosi Twoją chwałę, kiedy się wreszcie odziejesz gniewem.
9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
19Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.