Ksiega Psalmów 105:43
Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
41Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
42Bo wspomniał na Swoje święte Słowo oraz na Abrahama, Swego sługę.
44I dał im ziemię narodów, odziedziczyli dorobek pogan,
45by strzegli Jego ustaw oraz zachowali Jego nauki.HALLELUJA!
37Wyprowadził ich ze srebrem i złotem, a nie było w ich pokoleniach słabego.
38Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.
13A ten lud, który wybawiłeś, prowadzisz Twoją łaską; prowadzisz Twoją mocą do przybytku Twojej świętości.
11I spośród nich wyprowadził Israela, bowiem na wieki Jego łaska.
6Rodzie Abrahama Jego sługi; synowie Jakóba Jego wybrańcy!
37A ponieważ umiłował twoich ojców, po nich wybrał także i ich potomstwo oraz cię wyprowadził z Micraim Swym obliczem, i Swoją wielką mocą,
52A Swój lud wyprowadził jak owce; poprowadził ich jak stado po puszczy.
53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.
54Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa, na ową górę, którą stworzyła Jego prawica.
55Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela.
5Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu;chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
15We wzorzystej odzieży prowadzą ją do Króla; a za nią dziewice, przydane jej druhny,
23Potem wyprowadził nas stamtąd, aby nas zaprowadzić i oddać nam ziemię, którą zaprzysiągł naszym ojcom.
20Król posłał i go wyzwolił, wyswobodził go władca ludów.
4Gdyż WIEKUISTY wybrał sobie Jakóba, Israela na Swoją drogocenną własność.
6Zatrwożyli się trwogą tam, gdzie nie było trwogi; gdyż Pan rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; pohańbiłeś ich, ponieważ Bóg nimi wzgardził.
20Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.
19Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.
26Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
71Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził, aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi, oraz Israelowi – Jego dziedzictwu.
12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
17Bóg tego ludu, Israela, wybrał sobie naszych przodków oraz wywyższył ten lud w czasie zamieszkiwania w ziemi Egiptu, i z niej ich wyprowadził wśród potężnego ramienia.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
3Bo jak w dzień Midjanu skruszysz jarzmo, co na nim ciąży, kij na jego ramieniu oraz bicz jego ciemiężcy.
8i WIEKUISTY wyprowadził nas z Micraim potężną ręką, podniesionym ramieniem, wielkim strachem, znakami oraz cudami.
9Po czym przyprowadził nas na to miejsce i oddał nam tą ziemię; ziemię opływającą mlekiem i miodem.
6Zatem faraon zaprzągł swój wóz i wziął ze sobą swój lud.
7I poprowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta osiedlenia.
21Znakami, cudami, przemożną ręką, wyciągniętym ramieniem oraz z wielkim strachem wyprowadziłeś Twój israelski lud z ziemi Micraim.
15Ty, o Boże, cudotwórco, objawiłeś pomiędzy ludźmi Twą potęgę.
44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.
45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.
46Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.
13O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani!
10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,
8Lecz z powodu miłości do was WIEKUISTEGO oraz dla zachowania przysięgi, którą zaprzysiągł waszym ojcom. Dlatego WIEKUISTY wyprowadził was przemożną ręką i wyswobodził cię z domu niewoli, z ręki faraona, króla Micraimu.
17Wysłał przed nimi męża Josefa, który był sprzedany na niewolnika.
7Kto da pomoc Israelowi z Cyonu? Kiedy WIEKUISTY przywróci wygnańców Swego ludu – rozweseli się Jakób, rozraduje Israel.
4Podbija ludy pod naszą władzę, a narody pod nasze stopy.
43Narody! Wysławiajcie Jego lud! Bo pomści krew sług Swoich, odda wrogom Swą pomstę i oczyści Swą ziemię, i Swój lud.
6Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.
11Wtedy Jego lud wspomniał o dniach przeszłości, o Mojżeszu, mówiąc: Gdzie jest Ten, co wyprowadził ich z morza, razem z pasterzem Jego trzody; gdzie Ten, co złożył w jego wnętrze Swego Świętego Ducha?
9Zaś Ithro cieszył się ze wszystkiego dobrego, które WIEKUISTY wyświadczył Israelowi, gdy ocalił go z ręki Micrejczyków.
51Bo to lud i Twoje dziedzictwo, które wyprowadziłeś z Micraim, spośród żelaznej topieli.
25Tak Dawid, starsi Israela i dowódcy nad tysiącami szli z weselem, by przeprowadzić Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO z domu Obed Edoma.
20WIEKUISTY wziął was oraz was wyprowadził z miejsca topienia żelaza, z Micraim, abyście Mu byli oddanym ludem, jak dziś jesteście.