Ksiega Psalmów 33:14
Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.
Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama.
19To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO.
23Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
2WIEKUISTY spogląda z Nieba na synów ludzkich, by zobaczyć, czy jest ktoś rozumny, ktoś szukający Boga.
21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
50dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.
3Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.
2Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga; zepsuci, skażeni nieprawością; nie ma takiego, co czyni dobrze.
4BÓG jest w Przybytku Swojej świętości; WIEKUISTY, którego tron jest w niebiosach; Jego oczy widzą, Jego powieki badają synów ludzkich.
25Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
32Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
8Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
14Oto WIEKUISTEGO, twojego Boga, są niebiosa i niebiosa niebios, ziemia oraz wszystko, co na niej.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
5Miłuje sprawiedliwość i prawo; ziemia pełna jest miłosierdzia BOGA.
22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
19WIEKUISTY utwierdził Swój tron na niebiosach, Jego królestwo włada wszystkim.
18Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu.
11Królowie ziemi, wszystkie narody, książęta i wszyscy sędziowie ziemi.
15Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj.
1Pieśń pielgrzymia. Do Ciebie podnoszę moje oczy, o Panujący w niebiosach.
23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.
5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.
24Czy ktoś zdoła się ukryć w kryjówce, abym Ja go nie widział? mówi WIEKUISTY; czy Ja nie wypełniam niebios i ziemi? mówi WIEKUISTY.
7Swoich oczu nie odwraca od sprawiedliwego; nawet przy królach sadza ich na tronach, zostają tam na wieki oraz bywają wywyższeni.
16Niebiosa, niebiosa są dla WIEKUISTEGO, a ziemię dał synom Adama.
17Twoje oczy zobaczą króla w jego wspaniałości oraz ujrzą przestronny kraj.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
35Więc wszyscy obywatele ziemi są bezmyślni. Bo według Swej woli postępuje zarówno z niebiańskim wojskiem, jak i z obywatelami ziemi. Nie ma takiego, kto by powstrzymał Jego rękę i Mu powiedział: Co czynisz?
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
3Bo oto WIEKUISTY wyruszy ze Swej siedziby, zejdzie i będzie kroczył po wyżynach ziemi.
1Psalm Dawida. WIEKUISTEGO jest ziemia i wszystko co ją napełnia; świat oraz jego mieszkańcy.
4Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
9Widzę go ze szczytu skał i spoglądam na niego z pagórków. Oto lud, co oddzielnie mieszka i między narody się nie zalicza.
13Kto Mu dał władzę nad ziemią? Kto ustanowił cały krąg świata?
4Z wysoka przyzywa niebiosa i ziemię na sąd swojego ludu.
13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.
15Spójrz z niebios, spojrzyj z Przybytku Twojej świętości i wspaniałości! Gdzie jest gorliwość i Twa potęga? Wzruszenie Twojego serca i Twa litość? Czyżby zahamowało się dla mnie?
7Rządzi światem w Swojej wszechmocy; Jego oczy spoglądają na narody, by wiarołomni się nie rozzuchwalili. Sela.
27Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.
4Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.
6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
19Wielki w postanowieniu oraz przemożny w wykonaniu, którego oczy są otwarte na wszystkie drogi synów ludzkich, by każdemu oddać według jego dróg oraz według owocu jego czynów.