Ksiega Hioba 6:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Które zmętniały od lodu, a ponad nimi stwardniał śnieg.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    80%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • 15Moi bracia zawiedli mnie jak potok; jak łożysko strug, które czasem wzbierają.

  • Lm 4:7-8
    2 wersety
    74%

    7Czystsi od śniegu byli jej przywódcy, bielsi od mleka; ich cera czerwieńsza od korali, a ich postać jakby z szafiru.

    8Lecz ich twarz stała się czarniejszą od sadzy, nie poznać ich na ulicach; ich skóra przylgnęła do ich kości oraz zaschła jak drewno.

  • Hi 38:29-30
    2 wersety
    73%

    29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?

    30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 30Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.

  • Hi 24:16-19
    4 wersety
    72%

    16W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.

    17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

    18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

    19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.

  • Ps 147:16-17
    2 wersety
    71%

    16Spuszcza śnieg jak wełnę, a szron rozsypuje jak popiół.

    17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

  • Pnp 1:5-6
    2 wersety
    70%

    5Ja jestem śniada, ale wdzięczna, o, córy jerusalemskie! Tak, jak namioty Kedaru i jak kotary Salomona.

    6Nie zwracajcie uwagi, że jestem taka śniada, bo opaliło mnie słońce. Synowie mojej matki rozpalili się na mnie gniewem, ustanowili mnie dozorczynią winnic a mojej własnej winnicy nie strzegłam.

  • 22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

  • 10Od żarów głodu nasza skóra sczerniała jak piec.

  • 69%

    6Oto Ezaw jest przetrząśnięty i przeszukane jego skarby!

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • Hi 3:5-6
    2 wersety
    69%

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

    6I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.

  • 14Czy z polnej skałyspuszcza się śnieg Libanu, albo czy od zatęchłej wody oddziela się chłodno cieknąca?

  • 12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

  • 17Oni są bezwodnymi źródłami, chmurami pędzonymi na skutek wichru, dla których mrok ciemności jest zachowany na wieczność.

  • 22do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 30Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 68%

    6Przed jego obliczem drżą narody oraz pobladły wszystkie twarze.

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • Hi 37:9-10
    2 wersety
    68%

    9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

    10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

  • 16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

  • 67%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • Hi 24:7-8
    2 wersety
    67%

    7Nago nocują z powodu braku odzieży i nie mają okrycia na zimnie.

    8Na wskroś mokną pod ulewą w górach i z braku schronienia tulą się do skały.

  • 6Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu.

  • 40Bywało, że we dnie pożerał mnie upał, a w nocy mróz, zaś sen odbiegał od moich oczu.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 16Oddajcie cześć WIEKUISTEMU, waszemu Bogu, zanim się zaćmi i zanim o góry mroku potkną się wasze nogi; wtedy będziecie wypatrywać światła, lecz je zamieni w śmiertelny cień, przemieni je w tumany.

  • 14Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 66%

    3Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.

  • 11Jego głowa jak bryła szczerozłota, a jego włosy kędzierzawe, czarne jak kruk.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 22Nie ma ani ciemności, ani śmiertelnej pomroki, dokąd mogą się ukryć złoczyńcy.

  • 3Odziewam niebiosa pomroką i wór ustanawiam ich zasłoną.