Ksiega Hioba 38:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:6 : 6 Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
  • Ps 104:2 : 2 Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

  • 15by niegodziwym zostało zabrane ich światło i było pokruszone ramię, które jest podniesione.

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 16Jakaż jest wasza przewrotność! Czy garncarz uważany jest za glinę, żeby naczynie powiedziało o swoim mistrzu: On mnie nie zrobił; albo utwór powiedział o swoim twórcy: On nic nie rozumie.

  • Hbr 1:11-12
    2 wersety
    72%

    11one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata,

    12więc je zwiniesz jak okrycie oraz zostaną odmienione; ale Ty jesteś tym samym, a twoje lata nie ustaną.

  • Hi 14:17-19
    3 wersety
    72%

    17Mój występek opieczętowany jest w woreczku, a kara za moją winę zaszyta.

    18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

    19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

  • 26Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.

  • Hi 30:18-19
    2 wersety
    71%

    18Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

    19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • Hi 38:9-10
    2 wersety
    71%

    9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

    10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.

  • Ps 109:18-19
    2 wersety
    70%

    18Umiłował przekleństwo więc niechaj na niego spadnie; nie pragnął błogosławieństwa więc niech się od niego oddali

    19Niech się odzieje przekleństwem jak swoją szatą; niech jak woda wsiąknie w jego wnętrze, i w jego kości jak olej.

  • 16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

  • 12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • 16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?

  • 30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 4A gdy zepsuło się naczynie, które wyrabiał – jak to bywa z gliną w ręku garncarza – zaczął z niej wyrabiać inne naczynie, stosownie do tego, jak się w oczach garncarza podobało wyrobić.

  • Hi 37:17-18
    2 wersety
    69%

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

  • 19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

  • 12Wasze pamiątki to przypowieści kreślone na popiele; wasze szańce są szańcami z błota.

  • 2Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.

  • 6Oto jestem jak ty wobec Boga, i ja jestem skrojony z gliny.

  • 17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

  • 6Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.

  • 14Przyodziałem się w sprawiedliwość; zdobiła mnie niby płaszcz, zaś mój wyrok był jak korona.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 21Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.

  • 15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

  • Hi 37:7-8
    2 wersety
    68%

    7Wtedy zamyka rękę każdego człowieka, by wszyscy ludzie poznali Jego dzieła.

    8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot

  • 14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

  • 14Więc go pokruszy, jak kruszy się dzban garncarski, druzgocąc bez litości; tak, że w jego odłamkach nie znajdzie się takiej skorupy, by móc wyciągnąć ogień z ogniska, lub zaczerpnąć wody ze studni.

  • 14Nadto został oddzielony niebieski firmament podobnie jak zwój, który jest zwijany. A każda góra i wyspa zostały poruszone ze swoich miejsc.

  • 24W ołowiu, żelaznym rylcem, na wieki; oby wyryto je na skale.

  • 67%

    6który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

  • 8Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie.

  • 14Oto byli jak ścierń – podpalił ich ogień; nie ocalili swojego życia z mocy płomienia; bez węgla do rozpalenia, ni ogniska, aby przy nim posiedzieć.

  • 3Odziewam niebiosa pomroką i wór ustanawiam ich zasłoną.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 14Zaczerpnij sobie wody na czas oblężenia! Umocnij twoje szańce! Wydeptuj glinę, wyrób wapno i napraw ceglaną formę!

  • 5Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.