Ksiega Hioba 41:23

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:24-26
    3 wersety
    82%

    24Za nim lśni jego ślad, jakby toń miała siwiznę.

    25Nie ma mu równego na ziemi; to on został stworzony, aby niczego się nie lękał.

    26Lekceważy wszystko, co wysokie; on jest królem wszystkich dzikich zwierząt.

  • 22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.

  • Hi 41:15-17
    3 wersety
    77%

    15Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.

    16Jego serce stężałe jest jak głaz, tak stężałe jak spodni kamień młyński.

    17Przed jego szarżą truchleją najdzielniejsi, a kiedy orze fale tracą ducha.

  • Hi 40:16-18
    3 wersety
    76%

    16Popatrz na siłę w jego biodrach, na moc w muskułach jego cielska.

    17Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione.

    18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.

  • Hi 33:19-21
    3 wersety
    75%

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

    20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

  • 24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

  • Hi 15:26-28
    3 wersety
    72%

    26Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

    27Bo swe oblicze pokrył tłuszczem i fałdą obsadził swoje lędźwie.

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • 20Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

  • 4że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła.

  • 71%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 25wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły.

  • 5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 18Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

  • 12Z jego nozdrzy bucha dym, jak z kipiącego garnka, czy kotła.

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 20Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia.

  • 11Przyoblokłeś mnie w skórę i ciało; przeplotłeś mnie kośćmi i ścięgnami.

  • 23Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

  • 13On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.

  • 14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • 6Tak mówi w swoim sercu: Nie zachwieję się, od pokolenia do pokolenia nie spotka mnie zła dola.

  • Hi 24:22-23
    2 wersety
    69%

    22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

    23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.

  • Hi 41:7-10
    4 wersety
    69%

    7Wspaniałe są łuski jego kolczugi, zwartej jakby pieczęcią z krzemienia.

    8Jedna z drugą się spaja, więc wiatr między nie nie wnika.

    9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.

    10Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy jak rzęsy zorzy.

  • 1Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.

  • 68%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • 12Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    68%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

  • 26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

  • 7Przed złą wieścią się nie zatrwoży, bowiem spokojne jest jego serce i ufne względem BOGA.

  • 21Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

  • 11Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.

  • 22niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

  • 14Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.