Ksiega Hioba 10:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Przyoblokłeś mnie w skórę i ciało; przeplotłeś mnie kośćmi i ścięgnami.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 40:17-18 : 17 Zgina swój ogon, potężny jak cedr, ścięgna jego lędźwi są mocno splecione. 18 Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
  • Ez 37:4-8 : 4 I do mnie powiedział: Prorokuj o tych kościach i do nich przemów: Wyschłe kości, posłuchajcie słowa WIEKUISTEGO! 5 Tak mówi Pan, WIEKUISTY do tych kości:Oto Ja wprowadzę w was ducha, zatem będziecie żyć! 6 Włożę na was ścięgna, naprowadzę na was muskuły, powlokę was skórą oraz obdarzę was duchem, byście ożyły i poznały, że Ja jestem WIEKUISTY. 7 Więc prorokowałem tak, jak mi polecono. A gdy prorokowałem, powstał szmer, i oto łoskot, i zbliżyły się kości – kość do swojej kości. 8 Zatem spojrzałem, a oto na nich ścięgna, porosły muskułami i z wierzchu, rozciągnęła się na nich skóra; jednak ducha w nich jeszcze nie było.
  • 2 Kor 5:2-3 : 2 Gdyż także w tym wzdychamy, pragnąc się przyoblec naszym domem z Nieba; 3 o ile tylko nie będziemy znalezieni nagimi, a przyobleczonymi.
  • Ef 4:16 : 16 Z powodu niego całe ciało jest razem składane i spajane wzdłuż każdego stawu pomocy, według działania, oraz w każdej jednej mierze sprawia sobie wzrost ciała, do swego budowania w miłości.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 10:12-13
    2 wersety
    82%

    12Życiem i łaską mnie darzyłeś, a Twa Opatrzność strzegła mojego tchnienia.

    13Chociaż to skryłeś w swoim sercu; wiem, że tak sobie umyśliłeś.

  • Hi 10:8-10
    3 wersety
    80%

    8Twoje ręce ukształtowały mnie, uczyniły, a jednak zewsząd mnie otoczyłeś; czy chciałbyś mnie zniweczyć?

    9O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?

    10Czyż nie rozlałeś mnie jak mleko i nie zgęściłeś mnie jak ser?

  • Lm 3:4-5
    2 wersety
    79%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

    5Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

  • Ps 139:13-16
    4 wersety
    76%

    13Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki.

    14Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje.

    15Moja istota nie była tajna przed Tobą, kiedy się tworzyłem w skrytości, zawiązywałem się w dolnej ziemi.

    16Twoje oczy widziały mój zarodek; a w Twej księdze, gdzie są zapisane wszystkie przyszłe przeznaczenia, i dla niego było jedno wśród nich.

  • 5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • Ez 16:10-11
    2 wersety
    75%

    10Przybrałem cię we wzorzyste tkaniny, obułem borsuczą skórą, opasałem bisiorem oraz okryłem cię jedwabiem.

    11Przystroiłem cię też w klejnoty, na twe ręce włożyłem naramienniki i złoty łańcuch na twoją szyję.

  • 6Włożę na was ścięgna, naprowadzę na was muskuły, powlokę was skórą oraz obdarzę was duchem, byście ożyły i poznały, że Ja jestem WIEKUISTY.

  • 20Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

  • 8Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

  • 73%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • Hi 30:17-18
    2 wersety
    73%

    17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

    18Wskutek przemożnej siły Boga zmieniła się moja szata i mnie ściska jak szyjny otwór mojej tuniki.

  • 26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

  • 5Ze wszystkich stron mnie opasałeś i położyłeś na mnie Twoją dłoń.

  • 8Zatem spojrzałem, a oto na nich ścięgna, porosły muskułami i z wierzchu, rozciągnęła się na nich skóra; jednak ducha w nich jeszcze nie było.

  • 11Wysłuchaj mnie, o BOŻE, i zmiłuj się nade mną; bądź moim wybawcą, WIEKUISTY.

  • 10Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.

  • Hi 30:21-22
    2 wersety
    71%

    21Zmieniłeś się w okrutnego względem mnie; prześladujesz mnie mocą Twej ręki.

    22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.

  • 15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

  • 4Czy masz cielesne oczy? Albo, czy widzisz tak, jak widzą ludzie?

  • 8Będzie to pępowiną dla twoich żył i orzeźwieniem dla twych kości.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 4Duch Boga mnie stworzył, ożywiło mnie tchnienie Wszechmocnego.

  • 9Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał!

  • 16A gdyby się chciała podnieść, ścigałbyś mnie jak lew oraz doświadczał na mnie Swojej dziwnej mocy.

  • 6że poszukujesz mej winy i pytasz o mój grzech?

  • 39Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

  • 40Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.

  • 35Moje ręce wprawia do boju, tak, że me ramiona naciągają spiżowy łuk.

  • 18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 8Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz.

  • 23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 31to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

  • 24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

  • 30Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.

  • 3Gdyż utkwiły we mnie Twoje strzały i dotknęła mnie Twoja ręka.

  • 1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz.

  • 21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

  • 7Wspaniałe są łuski jego kolczugi, zwartej jakby pieczęcią z krzemienia.