Ksiega Hioba 38:38

Biblia Gdanska (1632/1881)

kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

  • Hi 38:22-25
    4 wersety
    76%

    22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

    23które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju?

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • Hi 38:33-34
    2 wersety
    75%

    33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • Hi 38:39-40
    2 wersety
    75%

    39Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt;

    40gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?

  • Hi 37:15-18
    4 wersety
    73%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • Hi 38:13-14
    2 wersety
    73%

    13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

    14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • Hi 38:8-10
    3 wersety
    73%

    8Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?

    9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

    10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.

  • 4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

  • Hi 38:18-20
    3 wersety
    72%

    18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.

    19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

    20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?

  • Hi 38:27-31
    5 wersety
    72%

    27By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń.

    28Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?

    29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?

    30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

    31Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona?

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • 25Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 17Przed jego szarżą truchleją najdzielniejsi, a kiedy orze fale tracą ducha.

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

  • 16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • 23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.

  • 6Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny,

  • 8Skarciłeś go wygnaniem dopiero wtedy, gdy miara była pełna; w dzień burzliwy, dopiero wtedy go wypędziłeś Swoim gwałtownym wichrem.

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

  • 15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

  • 2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?

  • 13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.