Ksiega Hioba 38:38
kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?
kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,
23które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju?
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
39Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt;
40gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach?
15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?
18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?
13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;
14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;
8Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?
9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?
10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.
19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,
20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?
27By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń.
28Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?
29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?
30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.
31Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona?
11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.
29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
25Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.
21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.
17Przed jego szarżą truchleją najdzielniejsi, a kiedy orze fale tracą ducha.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.
16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,
16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
23Jak kocioł spienia głębię, a morze przeistacza jakby w wrzątek.
6Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny,
8Skarciłeś go wygnaniem dopiero wtedy, gdy miara była pełna; w dzień burzliwy, dopiero wtedy go wypędziłeś Swoim gwałtownym wichrem.
32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.
15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.