Ksiega Przyslów 19:20
Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.
Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
21Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
17Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.
33Słuchajcie napomnienia, abyście nabrali mądrości i nie popadli w rozwiązłość.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
10Słuchaj, mój synu i przyjmij moje mowy, a pomnożą ci lata życia.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
18Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami.
21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
1Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania,
2byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
19Teraz usłuchaj mojego głosu; poradzę ci i niechaj Bóg będzie z tobą. Ty pozostań dla ludu uprawomocnioną osobą Boga i sam przedstawiaj te sprawy Bogu.
22Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.
21Bądź z Nim zgodny oraz zachowaj pokój; jedynie przy tym spotka cię dobro.
22Przyjmij z Jego ust naukę oraz złóż Jego słowa w twoim sercu.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
29Gdyby byli mądrzy, zastanowiliby się nad tym i zrozumieli swój koniec.
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
9Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
6Bowiem wojnę należy prowadzić rozważnymi sposobami; a zwycięstwo jest tam, gdzie dużo radców.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
20Mój synu! Uważaj na moje słowa, nakłoń twe ucho do moich mów!
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
3Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
1Synowie! Słuchajcie napomnień ojca i uważajcie, byście sobie przyswoili roztropność.
10Zamiast srebra raczej zabierzcie Moje napomnienie, a zamiast wybornego złota – poznanie.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.