Ksiega Przyslów 19:12
Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.
Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
15Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
15Niegodziwy władca jest jak ryczący lew i łaknący niedźwiedź nad ubogim ludem.
28Wspaniałość króla opiera się na wielkości ludu; nicość narodu jest ruiną władcy.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
5Śpiewajcie WIEKUISTEMU pobożni, dziękujcie Jego świętemu Imieniu.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
12Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru; do lwiątka siedzącego w ukryciu.
18Aby tego nie ujrzał WIEKUISTY i na ten widok tak się obruszył, że odwrócił od niego swój gniew.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
1Niegodziwi uciekają, chociaż ich nikt nie ściga; a sprawiedliwi są pełni ufności, jak młody lew.
2Wskutek buntu w kraju – liczni są jego władcy; a pod mężem rozumnym i doświadczonym trwa Prawo.
2Dobry zyskuje upodobanie u WIEKUISTEGO; lecz potępia On podstępnego człowieka.
6Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
10kiedy Bóg powstał do rozprawy, aby wspomóc wszystkich zgnębionych ziemi. Sela.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
11Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.
4On jest niczym blask jutrzni, kiedy zaświeci słońce; jak poranek bez chmur, kiedy od słonecznego blasku i od deszczu, ruń wschodzi na ziemi.
2Niech moja nauka poleje się jak deszcz, a moja mowa spłynie jak rosa, jak ulewa na zieleń i nawałnica na trawę.
26Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.
4Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.
19Oto z zapalczywością się zrywa zawierucha od WIEKUISTEGO, a burza już się kłębi; stoczy się na głowę niegodziwych.
11Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?
18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.
10Ustaje ryk lwa i pomruk lwicy, a kły lwiąt zostają skruszone.
30Lew – mocarz pomiędzy zwierzętami, który nie cofa się przed nikim;
34Bowiem zazdrość to męska zaciekłość, co nie oszczędza w dzień pomsty.
11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
15Jednak pień jego korzenia zostawcie w ziemi. Niechaj na polnej trawie będzie związany żelaznym oraz mosiężnym łańcuchem, by był skrapiany niebiańską rosą. Niech się pasie ze zwierzętami na muleświata.
38Bo jakby młody lew, opuści Swoją gęstwinę. Z tego powodu, przed żarem Tego, co tępi, przed żarem Jego gniewu, ziemia zamienia się w pustkowie.
5Zatem przemówi do nich w Swoim gniewie i w Swojej grozie ich zatrwoży.
21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.
23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.