Ksiega Przyslów 22:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 16:13 : 13 Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
  • Mt 5:8 : 8 Bogaci czystego serca, bowiem oni Boga oglądają.
  • Ps 101:6 : 6 Moje oczy skierowane są ku wierzącym na ziemi, by ze mną przebywali.Kto chodzi nieskazitelną drogą ten mi będzie służył.
  • Prz 14:35 : 35 Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
  • Lk 4:22 : 22 A wszyscy mu potwierdzali, dziwili się na słowa łaski, które wychodziły z jego ust i mówili: Czy nie ten jest synem Józefa?
  • Dn 2:46-49 : 46 Zaś król Nabukadnecar padł na twarz i ukłonił się Danielowi oraz rozkazał, by mu złożyli ofiarę z pokarmów i kadzenia. 47 I król, odpowiadając Danielowi, rzekł: Zaprawdę, wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów, który odsłania tajemnice; ponieważ mogłeś objawić tą tajemnicę. 48 Zatem król wywyższył Daniela i dał mu wiele wielkich darów oraz uczynił go panem nad całą babilońską krainą; dowódcą namiestników i nad wszystkimi babilońskimi mędrcami. 49 A Daniel prosił króla, by zarząd prowincji babilońskich powierzył Szadrakowi, Meszakowi i Abednemu, zaś Daniel by przebywał na królewskim dworze.
  • Dn 3:30 : 30 Od tego czasu król bardzo wywyższył Szaraka, Meszaka i Abednego w babilońskiej krainie.
  • Dn 6:20-23 : 20 A kiedy przybył do jaskini, żałosnym głosem zawołał na Daniela i mówiąc, król powiedział do Daniela: Danielu! Sługo żywego Boga! Twój Bóg, któremu ty zawsze służysz, mógł cię wyratować od lwów! 21 Wtedy Daniel powiedział do króla: Królu, żyj na wieki! 22 Mój Bóg posłał swojego anioła, zaś on zamknął paszcze lwom, by mi nie zaszkodziły; a to dlatego, że przed Nim, znalazła się we mnie niewinność; owszem, ani przed tobą, królu, niczego złego nie uczyniłem. 23 Więc król się z tego bardzo ucieszył i rozkazał wyciągnąć Daniela z jaskini. Zatem wyciągnięto Daniela z jaskini i nie znaleziono na nim żadnego obrażenia; gdyż wierzył w swojego Boga.
  • Rdz 41:39-57 : 39 Zatem faraon powiedział do Josefa: Skoro Bóg ci to wszystko oznajmił to nie ma rozsądnego, mądrego oraz równego tobie. 40 Ty będziesz nad moim domem i według twojego słowa będzie się sprawował cały mój lud; tylko tronem będę wyższy od ciebie. 41 Faraon powiedział też do Josefa: Uważaj, ustanawiam cię nad całą ziemią Micraim. 42 I Faraon zdjął ze swojej ręki swój pierścień oraz włożył go na rękę Josefa; przyodział go także w szaty z bisioru oraz zawiesił na jego szyi złoty łańcuch. 43 Kazał go także wozić na swoim namiestnikowskim wozie, oraz przed nim wołali: Zgiąć kolana. Tak ustanowił go nad całą ziemią Micraim. 44 Faraon powiedział też do Josefa: Ja jestem faraonem; ale bez ciebie nikt nie podniesie swojej ręki, ani nogi, w całej ziemi Micraim. 45 I faraon nazwał imię Josefa: CafnathPaneach; oraz dał mu za żonę Osnatę, córkę kapłana Onu, Potiferi. Zatem Josef wyjechał na ziemię Micraim. 46 A Josef miał trzydzieści lat, kiedy stanął przed faraonem, królem Micraim. I Josef wyszedł z przed oblicza faraona oraz przeszedł całą ziemię Micraim. 47 A przez siedem lat ziemia garściami wydała obfitości. 48 Więc w siedmiu latach, które nastały w ziemi Micraim, gromadził on wszelką żywność oraz składał tę żywność w miastach; składał w nim żywność z pól, co otaczały każde miasto. 49 Zatem Josef nagromadził wielkie mnóstwo zboża, jakby morskiego piasku; tak, że przestał je liczyć, bo nie było już odpowiedniej cyfry. 50 A zanim nastał rok głodu, Josefowi urodzili się dwaj synowie, których urodziła mu Osnatha, córka Potiferi, kapłana Onu. 51 Zaś Josef nazwał imię pierworodnego Menasze, mówiąc: Bóg dał mi zapomnieć wszystkie moje nieszczęścia oraz cały dom mojego ojca. 52 A imię drugiego nazwał Efraim, mówiąc: Bóg mnie rozmnożył na ziemi mojej niedoli. 53 Skończyło się też siedem lat obfitości, która była w ziemi Micraim. 54 A zaczęło następować siedem lat głodu, jak przepowiedział Josef. Zatem był głód we wszystkich krajach, ale w całej ziemi Micraim był chleb. 55 Lecz nastał głód i w całej ziemi Micraim, a lud wołał do faraona o chleb. Wtedy faraon powiedział do wszystkich Micrejczyków: Idźcie do Josefa oraz uczyńcie co wam powie. 56 Zaś kiedy głód nastał na powierzchni całej ziemi, Josef otworzył wszystkie składy oraz sprzedawał zboże Micrejczykom. Ale w ziemi Micraim głód się wzmagał. 57 Także ze wszystkich krajów przybywali do Micraim, aby kupować zboże u Josefa; gdyż głód jeszcze bardziej się wzmagał na całej ziemi.
  • Ezd 7:6-9 : 6 ten Ezdrasz wyszedł z Babelu, a był uczonym w Piśmie, biegłym w Prawie Mojżesza, które dał WIEKUISTY, Bóg Israela. Król spełnił całość jego prośby, ponieważ była nad nim ręka WIEKUISTEGO, Boga. 7 Siódmego roku króla Artakserksesa wyszło też do Jeruszalaim wielu z synów izraelskich, z kapłanów, Lewitów, śpiewaków, odźwiernych i Netynejczyków. 8 A przyszedł do Jeruszalaim piątego miesiąca; był to siódmy rok króla Dariusza. 9 Bowiem wyjście z Babelu rozpoczęło się pierwszego dnia, pierwszego miesiąca a przyszedł do Jeruszalaim pierwszego dnia, piątego miesiąca, według łaskawego wspomożenia swego Boga. 10 Gdyż Ezdrasz utwierdził swoje serce, by szukać Prawa WIEKUISTEGO, wprowadzić je w czyn oraz nauczać w Israelu Jego ustaw oraz wyroków. 11 A to jest odpis listu, który król Artakserkses dał Ezdraszowi, kapłanowi, uczonemu w Prawie, biegłemu w Israelu w rzeczach nakazanych przez WIEKUISTEGO oraz w Jego ustawach.
  • Ne 2:4-6 : 4 A król znowu do mnie powiedział: Czego byś sobie życzył? Zatem pomodliłem się do Boga niebios 5 i powiedziałem do króla: Jeśli ta rzecz wyda się dobrą królowi i jeśli twój sługa znalazł łaskę przed twym obliczem, proszę, abyś mnie posłał do Judei, do miasta grobów moich przodków, abym je odbudował. 6 Zatem król mi powiedział (zaś królowa siedziała obok niego): Jak długo będziesz w tej drodze oraz kiedy powrócisz? Bo podobało się to królowi; więc kiedy mu określiłem czas, to mnie posłał.
  • Est 10:3 : 3 Bo Judejczyk Mardechaj był drugą osobą po królu Ahaswerosie. Był on wysoce poważanym u Judejczyków i miłowany przez masy swoich braci; gdyż dbał o dobro swojego ludu oraz wstawiał się za pomyślnością całego swego rodu.
  • Ps 45:2 : 2 Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 16:12-15
    4 wersety
    78%

    12Spełnienie niegodziwości powinno być ohydą dla królów, bowiem tron utwierdza się przez sprawiedliwość.

    13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

    14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.

    15Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.

  • 16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.

  • 12Oczy WIEKUISTEGO ochraniają mężów poznania, lecz sprawom przeniewiercy przygotowuje upadek.

  • 21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

  • 28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.

  • 9Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.

  • 18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.

  • 22Ohydą dla WIEKUISTEGO są kłamliwe usta; a ci, co dochowują wierności, dostępują Jego upodobania.

  • 4Ten, kto jest czystych rąk oraz nieskażonego serca, kto nie poddał swej duszy fałszowi i nie przysięgał obłudnie.

  • 2Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.

  • 35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.

  • 6Wielu głaszcze oblicze hojnego i każdy jest przyjacielem szczodrobliwego męża.

  • 2Ten, kto postępuje bez zarzutu, świadczy sprawiedliwość oraz mówi prawdę w swym sercu.

  • 4A w oczach Boga i ludzi znajdziesz upodobanie, i dobre względy.

  • 10Bo każdy, kto ma upodobanie w pragnieniu życia oraz zobaczeniu szczęśliwych dni, niech powstrzyma swój język od złego, a jego wargi od powiedzenia zdrady.

  • 26Ohydą dla WIEKUISTEGO są zamysły niecnego, a miłymi są dla Niego słowa czystych.

  • 7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.

  • 7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.

  • 23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

  • 9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.

  • 3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.

  • Prz 17:19-20
    2 wersety
    69%

    19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.

    20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.

  • Prz 10:31-32
    2 wersety
    69%

    31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.

    32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.

  • 24Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.

  • 8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.

  • 8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.

  • 27Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie.

  • 140Twoje słowo jest bardzo lite, dlatego Twój sługa je miłuje.

  • 5Kto zdradza przyjaciół przy podziale łupów, tego oczy własnych dzieci zanikają.

  • 2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.

  • 10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.

  • 24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.

  • 7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.

  • 20Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.

  • 12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.

  • 23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.

  • 17Żelazo ostrzy się żelazem; zaś jeden człowiek niech wygładza spojrzenie drugiego.

  • 5Niech usuną niegodziwych sprzed oblicza króla, a jego tron utrwali się sprawiedliwością.

  • 1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.

  • 26Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.

  • 1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

  • 14Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.

  • 1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.

  • 15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.