Ksiega Przyslów 24:26

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 25:11-12 : 11 Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności. 12 Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
  • Dn 2:46-48 : 46 Zaś król Nabukadnecar padł na twarz i ukłonił się Danielowi oraz rozkazał, by mu złożyli ofiarę z pokarmów i kadzenia. 47 I król, odpowiadając Danielowi, rzekł: Zaprawdę, wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów, który odsłania tajemnice; ponieważ mogłeś objawić tą tajemnicę. 48 Zatem król wywyższył Daniela i dał mu wiele wielkich darów oraz uczynił go panem nad całą babilońską krainą; dowódcą namiestników i nad wszystkimi babilońskimi mędrcami.
  • Mk 12:17-18 : 17 Zatem Jezus odpowiadając, rzekł im: Oddawajcie to, co cesarza cesarzowi; a to, co Boga Bogu. Więc się nim dziwili. 18 Przychodzą też do niego saduceusze, którzy mówią, że nie ma wskrzeszenia. I zapytali go, mówiąc:
  • Mk 12:32-34 : 32 Zatem ów uczony w Piśmie mu powiedział: Dobrze, nauczycielu, w prawdzie powiedziałeś, że jeden jest Bóg i nie ma innego, oprócz Niego. 33 Więc miłować Go z całego serca, z całej myśli, z całej duszy i z całej siły; i miłować bliźniego jak siebie samego więcej jest od wszystkich całopaleń i ofiar. 34 A Jezus widząc go, że mądrze odpowiedział, rzekł mu: Nie daleko jesteś od Królestwa Boga. I nikt już nie odważył się go pytać.
  • Rdz 41:38-57 : 38 Więc faraon powiedział do swoich sług: Czy znajdziemy podobnego męża, w którym by był Duch Boga? 39 Zatem faraon powiedział do Josefa: Skoro Bóg ci to wszystko oznajmił to nie ma rozsądnego, mądrego oraz równego tobie. 40 Ty będziesz nad moim domem i według twojego słowa będzie się sprawował cały mój lud; tylko tronem będę wyższy od ciebie. 41 Faraon powiedział też do Josefa: Uważaj, ustanawiam cię nad całą ziemią Micraim. 42 I Faraon zdjął ze swojej ręki swój pierścień oraz włożył go na rękę Josefa; przyodział go także w szaty z bisioru oraz zawiesił na jego szyi złoty łańcuch. 43 Kazał go także wozić na swoim namiestnikowskim wozie, oraz przed nim wołali: Zgiąć kolana. Tak ustanowił go nad całą ziemią Micraim. 44 Faraon powiedział też do Josefa: Ja jestem faraonem; ale bez ciebie nikt nie podniesie swojej ręki, ani nogi, w całej ziemi Micraim. 45 I faraon nazwał imię Josefa: CafnathPaneach; oraz dał mu za żonę Osnatę, córkę kapłana Onu, Potiferi. Zatem Josef wyjechał na ziemię Micraim. 46 A Josef miał trzydzieści lat, kiedy stanął przed faraonem, królem Micraim. I Josef wyszedł z przed oblicza faraona oraz przeszedł całą ziemię Micraim. 47 A przez siedem lat ziemia garściami wydała obfitości. 48 Więc w siedmiu latach, które nastały w ziemi Micraim, gromadził on wszelką żywność oraz składał tę żywność w miastach; składał w nim żywność z pól, co otaczały każde miasto. 49 Zatem Josef nagromadził wielkie mnóstwo zboża, jakby morskiego piasku; tak, że przestał je liczyć, bo nie było już odpowiedniej cyfry. 50 A zanim nastał rok głodu, Josefowi urodzili się dwaj synowie, których urodziła mu Osnatha, córka Potiferi, kapłana Onu. 51 Zaś Josef nazwał imię pierworodnego Menasze, mówiąc: Bóg dał mi zapomnieć wszystkie moje nieszczęścia oraz cały dom mojego ojca. 52 A imię drugiego nazwał Efraim, mówiąc: Bóg mnie rozmnożył na ziemi mojej niedoli. 53 Skończyło się też siedem lat obfitości, która była w ziemi Micraim. 54 A zaczęło następować siedem lat głodu, jak przepowiedział Josef. Zatem był głód we wszystkich krajach, ale w całej ziemi Micraim był chleb. 55 Lecz nastał głód i w całej ziemi Micraim, a lud wołał do faraona o chleb. Wtedy faraon powiedział do wszystkich Micrejczyków: Idźcie do Josefa oraz uczyńcie co wam powie. 56 Zaś kiedy głód nastał na powierzchni całej ziemi, Josef otworzył wszystkie składy oraz sprzedawał zboże Micrejczykom. Ale w ziemi Micraim głód się wzmagał. 57 Także ze wszystkich krajów przybywali do Micraim, aby kupować zboże u Josefa; gdyż głód jeszcze bardziej się wzmagał na całej ziemi.
  • Hi 6:25 : 25 O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
  • Prz 15:23 : 23 Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
  • Prz 16:1 : 1 Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

  • 25Zaś tym, co sprawy wyjaśniają – błogo im; spłynie na nich błogosławieństwo cennych.

  • 21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

  • 16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.

  • 14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.

  • Prz 16:23-24
    2 wersety
    71%

    23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

    24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

  • Prz 5:2-3
    2 wersety
    71%

    2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.

    3Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.

  • 18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.

  • Prz 24:27-28
    2 wersety
    71%

    27Urządź twoje sprawy na zewnątrz, przyszykuj je sobie na polu, a dopiero potem wybuduj swój dom.

    28Nie bądź niepowołanym świadkiem przeciwko twemu bliźniemu; czyżbyś swoimi ustami chciał zwodzić?

  • 15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.

  • 24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.

  • 12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.

  • 21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.

  • Prz 10:31-32
    2 wersety
    70%

    31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.

    32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.

  • 6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.

  • 10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.

  • 23Kto człowiekowi przygania – w następstwie znajdzie więcej upodobania, niż ten, co się językiem podchlebia.

  • 6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.

  • 1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

  • 7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.

  • 20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.

  • 11Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.

  • 3Gładkimi ustami jeden mówi drugiemu fałsz; mówią podwójnym sercem.

  • 13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.

  • Prz 15:1-2
    2 wersety
    68%

    1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.

    2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.

  • 28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.

  • 27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –

  • 32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.

  • 23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.

  • 3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.

  • 30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

  • 4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.

  • 24Nieprzyjaciel zmyśla swoimi ustami, lecz w swym wnętrzu ukrywa zdradę.

  • 6Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.

  • 23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.

  • 2Niech chwali cię inny, a nie twe usta; obcy, a nie twoje własne wargi.

  • 19Jak w wodzie odbija się twarz naprzeciwko twarzy tak i serce człowieka w człowieku.

  • 13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?

  • 19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.

  • 2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.

  • 16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.

  • 26Pozdrówcie wszystkich braci w świętym pocałunku.

  • 22Ohydą dla WIEKUISTEGO są kłamliwe usta; a ci, co dochowują wierności, dostępują Jego upodobania.

  • 19Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta.