Ksiega Hioba 33:3
Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
8Wszystkie mowy Mych ust są sprawiedliwe; nie ma w nich obłudy, ani matactwa.
9Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
4moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
3Z daleka przytoczę mój wnioseki oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
4Gdyż zaprawdę, me słowa nie są kłamstwem; bo przed tobą jest mąż szczerej myśli.
20Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.
4Duch Boga mnie stworzył, ożywiło mnie tchnienie Wszechmocnego.
13Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
1Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów; przez synów Koracha, pieśń miłości.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
3Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.
4Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
171Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
172Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
4Serce porywczych potrafi rozważać, a język zająkliwych będzie biegle wypowiadał jasne słowa.
3Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
4Przecież powiedziałeś: Moja nauka jest czysta oraz jestem nieskazitelny przed Twoimi oczami.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
18Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
2Przemawia przeze mnie Duch WIEKUISTEGO, a Jego słowo na mych ustach.
27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –
1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.
10Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
6niech mnie zważy na sprawiedliwej wadze, aby Bóg poznał mą niewinność.
5Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
30Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.