Ksiega Hioba 23:5
Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.
4Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.
6Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,
7wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
35O, gdybym także miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto mój podpis – Wszechmocny niech mi odpowie! Gdybym także miał pismo, które napisał mój oskarżyciel;
36zaprawdę, na mym ramieniu bym je nosił i uwieńczył się nim jak diademem.
37Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.
22Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.
8Ja jednak bym się zwrócił do Wszechmocnego i moją sprawę powierzył Bogu,
5Jeśli zdołasz – chciej mi zaprzeczyć; szykuj się przede mną i broń.
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
32Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.
5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,
14Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.
15Jemu choćbym miał słuszność – nie wolno odpowiedzieć, więc Tego, co mnie potępia, muszę błagać o miłosierdzie.
18Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
35Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
3Słyszałem hańbiącą mnie naganę i odpowiedział mi niezrozumiały dla mnie duch.
20Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.
14co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?
10Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.
8Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.
32Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
15Wezwałbyś, a ja bym Ci odpowiedział, bo byś zatęsknił za dziełem Twoich rąk.
21By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.
36Oby Ijob był ustawicznie doświadczany, z powodu swoich zarzutów, które mówi na sposób ludzi nikczemnych.
11Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.
19Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzina rozprawę?
4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
5Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.
1Stanę na mej strażnicy; wejdę na basztę, bym czekał oraz zobaczył, co do mnie wypowie, co mam dalej powiedzieć po mej skardze.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
2Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?
3Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.
1Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc: