Ksiega Izajasza 32:4
Serce porywczych potrafi rozważać, a język zająkliwych będzie biegle wypowiadał jasne słowa.
Serce porywczych potrafi rozważać, a język zająkliwych będzie biegle wypowiadał jasne słowa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.
11Zaprawdę, przez jąkające się usta oraz obcym językiem będę przemawiał do tego narodu.
19Nie zobaczysz już zuchwałego ludu, ludu zbyt ciemnej mowy, by go zrozumieć; ludu, co bełkoce bezmyślnym językiem.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
5Szlachetny nie będzie więcej nazywany nikczemnikiem, ani oszust nazywany szczodrym.
6Bo nikczemnik mówi nikczemność, a jego serce knuje nieprawość, aby spełnił obłudę oraz mówił zdrożności wobec WIEKUISTEGO; by wycieńczał duszę łaknącego, a spragnionego pozbawiał napoju.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
10Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
5Wtedy otworzą się oczy ślepych oraz będą otwarte uszy głuchych.
6Wtedy chromy podskoczy jak jeleń oraz zaśpiewa język niemych; bo na pustyni wytrysną wody oraz potoki na stepie.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
18Tego dnia głusi usłyszą słowa Zwoju, a oczy ślepych przejrzą przez mrok i ciemność.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.
9Wszystkie one są dostępne dla rozumnego i proste dla tych, co pozyskali wiedzę.
28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
24Ci, którzy błądzą duchem nabiorą rozumu, a krnąbrni nabędą nauki.
4Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
27Tego dnia, wraz z tymi niedobitkami, otworzą się twoje usta; będziesz mówił i nie zostaniesz więcej niemym. Będziesz dla nich przepowiednią, i poznają, że Ja jestem WIEKUISTY.
9Także i wy, jeśli przez mowę nie wydajecie zrozumiałego słowa, jak zostanie poznane co jest mówione? Będziecie takimi, co mówią tylko do powietrza.
26Przykleję twój język do twego podniebienia, byś oniemiał, a więc nie był dla nich mężem, co karci; bowiem są domem przekory.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
10Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.