Ksiega Hioba 29:10
Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Widząc mnie, młodzi się ukrywali, a sędziwi podnieśli się i stali.
9Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust.
21Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania.
22Po moim słowie nie odezwano się powtórnie, a ma mowa spadała na nich jak krople.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
15Zmieszali się, więcej nie mówią, brakuje im słów.
16Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?
26Przykleję twój język do twego podniebienia, byś oniemiał, a więc nie był dla nich mężem, co karci; bowiem są domem przekory.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
21Jednak oni milczeli i nie odpowiedzieli mu ani słowa; bo rozkaz króla był taki: Nie odpowiadajcie mu.
5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
36Jednak lud milczał i nie odpowiedzieli mu ani słowa, bo rozkaz króla był taki: Nie odpowiadajcie mu.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
16Ujrzą to ludy oraz zwątpią w całą swoją potęgę; położą rękę na usta, a uszy im ogłuchną.
15A kiedy mówił do mnie tymi słowami, spuściłem twarz ku ziemi oraz stałem się niemym.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
9Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.
9Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.
13Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.
14A ja nie słyszę jak głuchy; jak niemy, co nie otwiera swoich ust.
3Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.
7Wychodzą wieczorem, warczą jak psy i okrążają miasto.
27I rzeczywiście, przybyli do Jeremjasza wszyscy przywódcy oraz go się wypytywali; ale im odpowiedział zgodnie ze wszystkimi słowami, które polecił król. Więc milcząc, odeszli od niego, tak, aby to się nie rozniosło.
17mają uszy a nie słyszą i nie mają tchnienia w swych ustach.
5Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
20A WIEKUISTY przebywa w Swoim świętym Przybytku; niech przed Nim umilknie cała ziemia!
10Zamknęli swoje tuczne serce, a ich usta przemawiają z wysoka.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
13Dlatego roztropny milczy w tym czasie, bo to czas zły.
4Serce porywczych potrafi rozważać, a język zająkliwych będzie biegle wypowiadał jasne słowa.
10Gdyż WIEKUISTY rozlał na was ducha odurzenia i zamknął wasze oczy – prorocy, oraz zasłonił wasze głowy – wieszcze.
9Nie spełniaj, BOŻE, życzeń niegodziwego, nie urzeczywistniaj jego zamysłów;niech oni nie triumfują. Sela.
11A gdy Lewici uciszyli cały lud, mówiąc: Zamilknijcie, gdyż ten dzień jest święty; nie smućcie się
12Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał; ale wstrząśnij ich Twoją mocą oraz strąć ich, o Panie, nasza tarczo.
11Porazi ich ostrze miecza, staną się pastwą szakali.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.
30Ale jeśli innemu, który siedzi, coś by zostało objawione, ten pierwszy niech milczy.
1Z Bogiem uzyskamy przewagę, On zdepcze naszych wrogów.
22Zaś wieczorem, przed przybyciem tego niedobitka, tknęła mnie moc WIEKUISTEGO. I otworzył mi usta, zanim on z rana przybył; tak otworzyły się moje usta i przestałem być niemym.
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.