Ksiega Przyslów 22:10
Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Bowiem zginie okrutnik, zniknie bluźnierca i będą wytępieni wszyscy stróże bezprawia,
21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
8Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
8Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
12Szyderca nie lubi, by go napominano oraz nie bywa u mędrców.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
9Grzech jest niedorzecznym przedsięwzięciem, a szyderca ohydą dla ludzi.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
24Butny i zuchwały, zwany szydercą, działa w szale pychy.
3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
20Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.
21Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
18Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
10Bo nienawidzą tego, który ich karci w bramieoraz brzydzą się tym, który szczerze przemawia.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
28Nikczemny świadek urąga sprawiedliwości, a usta niegodziwych chciwie pochłaniają złość.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?
5Kto urąga ubogiemu – bluźni jego Stwórcy; kto cieszy się z nieszczęścia – nie ujdzie bezkarnie.
34Jeżeli chodzi o naśmiewców – to się z nich naśmiewa, ale pokornym użycza łaski.
19Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.
4Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
10Zaś on – on też drwi z królów, a książęta u niego są na śmiech; wyśmiewa się z każdej warowni, usypuje ziemięi ją zdobywa.
11Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.
12Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
10aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.
42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.