Ksiega Przyslów 5:3
Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
5By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.
24By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.
25Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.
26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
14Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.
16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;
19Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.
20Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
27Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią.
21Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.
22Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt,
11Swobodnie spływającym miodem sączą się twoje usta, narzeczono. Pod twym językiem miód i mleko, a zapach twoich szat jak gdyby wonność Libanu.
32Bo w końcu kąsa jak wąż i pryska jadem jak bazyliszek.
33Twoje oczy zaczynają widzieć dziwadła, a twe serce mówi przewrotności.
20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!
8Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
9Pomyślałem: Chciałbym wejść na tą palmę oraz pochwycić jej gałązki; twoje piersi będą dla mnie jak winne grona, a zapach twoich nozdrzy jak zapach wonnych jabłek.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.
13Oto uchwyciła go i ucałowała; z bezwstydnym obliczem powiedziała do niego:
13Jego policzki jak zagony balsamu, albo grządki wonnych korzeni; jego usta jak gdyby lilie, co sączą mirrę wolno cieknącą.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.
32Ty, wszeteczna kobieto, która jesteś podległa swojemu mężowi, a brałaś od cudzych!
2O, gdyby mnie pocałował jednym z pocałunków swoich ust. Bo twe pieszczoty są przyjemniejsze niż wino.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
26Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
3Twoje wargi jak sznur szkarłatny, i piękne twoje usta. Twoja skroń jak płatek granatu spoza twojego welonu.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.
5Nie ufajcie już przyjacielowi, nie polegajcie na towarzyszu! Nawet przed tą, która spoczywa na twym łonie, strzeż wyjścia twych ust!
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
22Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
26Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
23Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
10A oto naprzeciw niego, w stroju prostytutki, kobieta o przebiegłym sercu.
2Niech chwali cię inny, a nie twe usta; obcy, a nie twoje własne wargi.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
10Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
17Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.