Ksiega Przyslów 7:5
By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.
By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;
17która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga.
24By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.
25Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.
26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
17Niech należą do ciebie samego, a nie do obcych przy tobie.
18Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.
19Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.
20Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
3Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
4Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
4Mów do Mądrości: Ty jesteś moją siostrą ! A rozwagę nazywaj powiernicą.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
7Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.
8Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
9byś nie oddawał obcym twego wdzięku, a twoich lat – okrutnemu.
10By obcy nie nasycali się twoim mieniem, a twe trudy nie przeszły na cudzy dom.
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
5Nabieraj mądrości, nabieraj roztropności; nie zapominaj i nie odstępuj od słów moich ust.
6Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzec; umiłuj ją, a cię ochroni.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
8Szanuj ją, a cię wyniesie; jeżeli ją obejmiesz, obdarzy cię szacunkiem.
14Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.
6Z okna mojego domu, wyglądałem przez moje otwory,
5Nie ufajcie już przyjacielowi, nie polegajcie na towarzyszu! Nawet przed tą, która spoczywa na twym łonie, strzeż wyjścia twych ust!
27Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią.
21Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.
33Twoje oczy zaczynają widzieć dziwadła, a twe serce mówi przewrotności.
10A oto naprzeciw niego, w stroju prostytutki, kobieta o przebiegłym sercu.
11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.
12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.
13Oto uchwyciła go i ucałowała; z bezwstydnym obliczem powiedziała do niego:
32Ty, wszeteczna kobieto, która jesteś podległa swojemu mężowi, a brałaś od cudzych!
8Przechodził on ulicą obok zakrętu i skierował swe kroki do domu takiej niewiasty.
26Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.
11Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec,
12by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność.
13Zabierz mu szatę, ponieważ zaręczył za obcego; a za tą cudzą kobietę zabierz mu ją w zastaw.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
16Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę.
1Mój synu! Zachowaj Moje mowy oraz ukrywaj u siebie Me przykazania.
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
25abyś się nie nauczył jego ścieżek oraz nie przygotował sideł dla twej duszy.
10Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
21Niech nie ustąpią sprzed twych oczu; zachowaj je we wnętrzu twojego serca.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.