Ksiega Hioba 20:12
Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;
Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu;
14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.
15Pochłonął bogactwa, ale musi je znowu wypluć; Bóg wyrzuci je z jego głodnego wnętrza.
16Wessał jad jaszczurzy, więc uśmierca go żądło syczących gadów.
7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.
11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.
2Niegodziwy przechowuje w swoim sercu głos występku, Przed jego oczami nie ma bojaźni Boga.
3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.
4Nieprawość i obłuda jest mową jego ust; pomija sposobność, by stać się mądrzejszym i poprawić.
17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.
19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.
13Otwartym grobem jest ich gardło, oszukiwali swoimi językami, jad żmij przy ich wargach;
14ich usta są pełne klątwy i goryczy;
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
30Czy na moim języku jest niesprawiedliwość? Albo czy moje podniebienie nie wyczuwa niedoli?
26Choćby się nienawiść okrywała obłudą – to jednak jej złość publicznie się objawi.
24Nieprzyjaciel zmyśla swoimi ustami, lecz w swym wnętrzu ukrywa zdradę.
9BOŻE, prowadź mnie w Twojej sprawiedliwości; wobec czyhających na mnie utoruj przede mną Twoją drogę.
17Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
12Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby.
5Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.
2kiedy przyszedł Doego, Edomita i doniósł Saulowi, oraz mu powiedział: Dawid wszedł do domu Achimeleka.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
4Twój język knuje zgubę; czynisz zdradę, jak wyostrzona brzytwa.
13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.
10Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.
12Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał; ale wstrząśnij ich Twoją mocą oraz strąć ich, o Panie, nasza tarczo.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
10Bo każdy, kto ma upodobanie w pragnieniu życia oraz zobaczeniu szczęśliwych dni, niech powstrzyma swój język od złego, a jego wargi od powiedzenia zdrady.
2Gdyż ich serce rozmyśla o grabieży, a ich usta rozprawiają o krzywdzie.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.
26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.
20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!
12Nikczemnym jest człowiekiem, niecnym człowiekiem ten, co chodzi w matactwie ust;
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
22Ohydą dla WIEKUISTEGO są kłamliwe usta; a ci, co dochowują wierności, dostępują Jego upodobania.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
12Niegodziwy tęskni za połowem złych; ale korzeń sprawiedliwych wyda swój plon.
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.
20Ułuda prowadzi serce tych, co knują zło; a pewna radość dla tych, co doradzają pokój.