Ksiega Przyslów 10:20
Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
23Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
3Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.
4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
5Zamysły sprawiedliwych są wymierzone ku prawości; knowania niegodziwych ku szalbierstwu.
6Mowy niegodziwych to czyhanie na krew; sprawiedliwych ocalają ich usta.
6Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.
13W uchybieniu ust jest sieć dla złoczyńcy, lecz sprawiedliwy unika biedy.
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
5Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
5Tak też język jest małym członkiem, a bardzo się chlubi. Oto mały ogień zapala wielki las.
2Nie przynoszą pożytku skarby zdobyte niegodziwością; jednak sprawiedliwość wybawia od śmierci.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
7Łupiestwo niegodziwych pociągnie ich za sobą; bo wzbraniają się pełnić słuszność.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
12Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;