Ksiega Przyslów 12:5
Zamysły sprawiedliwych są wymierzone ku prawości; knowania niegodziwych ku szalbierstwu.
Zamysły sprawiedliwych są wymierzone ku prawości; knowania niegodziwych ku szalbierstwu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Mowy niegodziwych to czyhanie na krew; sprawiedliwych ocalają ich usta.
7Złoczyńcy bywają powaleni, więc ich nie będzie; ale dom sprawiedliwych się utrzyma.
20Ułuda prowadzi serce tych, co knują zło; a pewna radość dla tych, co doradzają pokój.
21Żadne nieszczęście nie spotka sprawiedliwego, a niegodziwi przesyceni są niedolą.
26Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.
12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
12Niegodziwy tęskni za połowem złych; ale korzeń sprawiedliwych wyda swój plon.
13W uchybieniu ust jest sieć dla złoczyńcy, lecz sprawiedliwy unika biedy.
28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.
23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.
26Ohydą dla WIEKUISTEGO są zamysły niecnego, a miłymi są dla Niego słowa czystych.
5Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.
6Sprawiedliwość ratuje prawych; lecz przeniewiercy zostaną oplątani przez swoją własną chuć.
32Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
5Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwiec szkaluje i hańbi.
6Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.
18Niegodziwiec zdobywa wątpliwy zysk, a prawdziwą nagrodę ten, kto sieje sprawiedliwość.
19Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
6Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
18serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
18A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.
15Niegodziwcze, nie wypatruj majętności sprawiedliwego i nie pustosz miejsca jego wypoczynku.
12Niegodziwy knuje przeciw sprawiedliwemu, ostrzy na niego swoje zęby.
32Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
19Źli muszą się ukorzyć przed cennymi, niegodziwi u bram sprawiedliwych.
7Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
2Dobry zyskuje upodobanie u WIEKUISTEGO; lecz potępia On podstępnego człowieka.
9WIEKUISTY, który sądzisz narody, rozsądź mnie BOŻE; niech mi się dzieje według mojej sprawiedliwości i niewinności.
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
7Łupiestwo niegodziwych pociągnie ich za sobą; bo wzbraniają się pełnić słuszność.
16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.
23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.
2Nie przynoszą pożytku skarby zdobyte niegodziwością; jednak sprawiedliwość wybawia od śmierci.
11Gdyż z ciebie wyszedł ten, co umyślił zło przeciw WIEKUISTEMU, nikczemny radca.
20Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
11Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.
23którzy dla datku uniewinniają niegodziwca, a sprawiedliwość odejmują od sprawiedliwych.
2Gdyż ich serce rozmyśla o grabieży, a ich usta rozprawiają o krzywdzie.
13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.
7Ich nogi dążą ku złemu i spieszą, by przelać niewinną krew; ich zamysły – zamysłami bezprawia; klęska i ruina na ich ścieżkach.