Ksiega Przyslów 12:11
Kto uprawia swą rolę nasyci się chlebem; lecz bezmyślnym jest ten, co ugania się za marnościami.
Kto uprawia swą rolę nasyci się chlebem; lecz bezmyślnym jest ten, co ugania się za marnościami.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
19Kto uprawia swą rolę – nasyci się chlebem; a kto ugania się za marnościami – nasyci się nędzą.
20Rzetelnemu człowiekowi towarzyszy wiele błogosławieństw; a komu spieszno się wzbogacić – ten nie ujdzie bezkarnie.
11Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
23Małe pole biednych daje pod dostatkiem żywności; a przez swoją nieprawość, niejeden jest niszczony.
26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
24Niejeden szczodrze rozdaje, a wciąż więcej zyskuje; inny skąpi i w najniezbędniejszym, a ubożeje.
25Dobroczynna dusza bywa rzeźwiona; a kto nasyca, bywa i sam nasycony.
26Kto zatrzymuje zboże, tego lud przeklina; a błogosławieństwo spływa na tego, kto dostarcza żywności.
27Kto ma staranie o dobro szuka tego, co się podoba; a kto myśli o złym na tego ono przyjdzie.
28Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
12Niegodziwy tęskni za połowem złych; ale korzeń sprawiedliwych wyda swój plon.
30Przechodziłem obok pola opieszałego człowieka i obok winnicy człowieka bezmyślnego;
27Opieszałość nie złowi sobie zdobyczy, ale pilny człowiek posiada cenny skarb.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
5Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
18Niegodziwiec zdobywa wątpliwy zysk, a prawdziwą nagrodę ten, kto sieje sprawiedliwość.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
4Opieszała dłoń czyni ubogim, a ręka skrzętnych wzbogaca.
8Kto wysiewa krzywdę – zbierze niedolę, i skończy się bicz jego zaciekłości.
9Kto miłuje pieniądze pieniędzmi się nie nasyci; a kto miłuje bogactwo nie znajdzie w nim pożytku. To też jest marność.
10Gdzie wiele dobra tam i wielu tych, którzy je zjadają. A jaka jest korzyść dla właściciela? Chyba tylko z widoku jego oczu.
11Słodkim jest sen rolnika, czy mało, czy też więcej spożywał; ale dostatek bogatego nie pozwala mu usnąć.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
7Żeniec nie napełnia nim swojej garści, ani swej poły ten, który wiąże snopy.
4Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.
14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.
6Rolnik, który się trudzi, winien pierwszy otrzymywać z plonów.
4Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
37Zatem obsiali pola i nasadzili winnice, więc przyniosły im owoc plon coroczny.
17Kto lubuje się w rozkoszach – wpada w niedostatek; nie wzbogaci się ten, co miłuje wino oraz olejki.
6Albo jeśli jest ktoś, kto zasadził winnicę, ale jeszcze jej nie zaczął użytkować niech pójdzie i wróci do swojego domu, aby nie zginął na wojnie, a kto inny by z niej użytkował.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.
9Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.
10Sprawiedliwy dba o życie swojego bydlęcia, a wnętrze niegodziwych jest srogie.
21Gdyż niejeden człowiek pracuje mądrze, rozumnie i sprawnie, a musi to zostawić w udziale innemu, który się tym nie trudził; zatem to jest marność i wielkie nieszczęście.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
7Czy kto kiedy służy w wojsku na własnym żołdzie? Kto sadzi winnicę, a nie spożywa jej owocu? Albo kto pasie trzodę, a nie je z mleka trzody?
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.
4Kto dogląda wiatru ten nie sieje, a kto przypatruje się chmurom nie zbiera.
7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.
5I starczy wam młócki do winobrania, a winobrania do wysiewu; będziecie spożywać swój chleb do syta i zamieszkacie bezpiecznie na waszej ziemi.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.