Ksiega Przyslów 18:19
Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
17Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
15A jeśliby zgrzeszył przeciw tobie twój brat, idź i rozsądź go pomiędzy tobą, a nim samym. Jeżeli cię usłucha, pozyskałeś swojego brata.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
17Prawdziwy przyjaciel miłuje w każdy czas i jak brat stawia się on w nieszczęściu.
18Ten, kto poręcza – jest bezmyślnym człowiekiem, bo daje rękojmię za drugiego.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
21Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
24Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
11Mienie bogatego jest jego warownym miastem i niby wysokim murem w jego wyobraźni.
23Zatem jeślibyś przyniósł twój dar na ołtarz, i tam wspomniał, że twój brat ma coś przeciwko tobie,
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
1A do uczniów powiedział: Niemożliwe jest nie przyjść zgorszeniom, ale biada temu, poprzez którego przychodzą.
2Korzystniej mu jest, jeśli zostaje umocowany kamień młyński wokół jego szyi i jest rzucony w morze, niż by miał przywieźć do zgorszenia jednego z tych małych.
3Uważajcie na siebie. A jeżeli przeciwko tobie zawinił twój brat skarć go, a jeśliby odczuł skruchę daruj mu winę.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
7Biada światu z powodu zgorszeń. Bowiem zgorszenia muszą przyjść; jednak biada temu człowiekowi, przez którego zgorszenie przychodzi.
22zaś kiedy przyjdzie mocniejszy od niego i go zwycięży zabiera cały jego oręż, na którym polegał, oraz rozdziela swoje łupy.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
25Pogódź się szybko z twoim przeciwnikiem, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię czasem przeciwnik nie poddał sędziemu, a sędzia nie poddał podwładnemu, i byłbyś wrzucony do więzienia.
24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.