Ksiega Przyslów 26:21
Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
Węgiel do żaru, drzewo do ognia, a człowiek kłótliwy do wzniecania waśni.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
19tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.
20Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.
23Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
29Okrutny człowiek uwodzi własnego towarzysza i prowadzi go na niedobrą drogę.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.
27Czy jeśli ktoś nabierze ognia do swojego zanadrza, jego szaty się nie popalą?
28Albo gdy ktoś będzie stąpał po rozpalonych węglach nie oparzą się jego nogi?
18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.
14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.
15Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.
19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
31Potężny stanie się paździerzem, a jego dzieła iskrą; obydwa razem spłoną oraz nikt nie ugasi.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.
19Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
22Wtedy zgarniasz płonące głownie na jego głowę; zaś tobie zapłaci WIEKUISTY.
23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
20Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
12Bo to jest ogień, co pożera aż do zniszczenia oraz wyplenia cały dobytek.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;
5Tak też język jest małym członkiem, a bardzo się chlubi. Oto mały ogień zapala wielki las.
6Zatem język jest ogniem, zaś świat należy do bezprawia. Język jest ustanowiony w naszych członkach jako ten, co plami całe ciało i zapala początek kręgu; a sam jest zapalany od ognia gehenny.
21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.
14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
6Jeśli ktoś powierzył swojemu bliźniemu pieniądze, albo naczynia do przechowania, a zostanie to wykradzione z domu tego człowieka i zostanie wykryty złodziej zapłaci on w dwójnasób.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
4że jesteś jak wyostrzone strzały bohatera, czy też jak węgle jałowca?
20Zatem jeśli łaknie twój nieprzyjaciel karm go; jeśli pragnie dawaj mu pić; bo gdy to czynisz, zgromadzisz węgle ognia na jego głowę.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.