Ksiega Hioba 8:21
W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –
W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.
6O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.
26Dlatego i Ja się pośmieję, gdy nadejdzie wasze nieszczęście; będę urągał, kiedy przypadnie na was trwoga.
18A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.
19Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.
19To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.
20Nie, Bóg nie porzuca niewinnego, ale ręki złoczyńców nie wspiera.
13Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi.
8Oto plują swoimi ustami, a miecze są na ich wargach. Mówią: Czy ktoś usłyszy?
26Tak, wtedy będziesz się rozkoszować Wszechmocnym i ku prawdziwemu Bogu podniesiesz swoje oblicze.
13Nawet w śmiechu może zaboleć serce, a końcem radości bywa zgryzota.
4Ten, co króluje w niebiosach się uśmiecha, Pan im urąga.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
21Jesteś skryty przed biczem języka i nie masz się czego bać, gdy zbliża się spustoszenie.
22Możesz urągać spustoszeniu, głodowii nie musisz się obawiać zwierząt ziemi.
3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?
2Wtedy napełniły się radością nasze usta, a nasz język śpiewem; wtedy mawiano pomiędzy narodami: WIEKUISTY dokonał z nimi wielkich rzeczy.
42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
6Z Twojego zbawienia wielka jest jego chwała; włożyłeś na niego sławę i świetność.
11Radujcie się w WIEKUISTYM, cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.
21Żadne nieszczęście nie spotka sprawiedliwego, a niegodziwi przesyceni są niedolą.
22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
21Bogaci, którzy odczuwają teraz braki, bowiem będziecie nasyceni. Bogaci, którzy teraz płaczą, bowiem śmiać się będziecie.
23Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.
31Ciesząc się na Jego ziemskim kręgu i dzieląc Me uniesienia z ludzkimi synami.
15Zatem wysławiałem radość; gdyż pod słońcem nie ma niczego lepszego dla człowieka, niż tylko to, aby jadł, pił i się weselił; niech mu to towarzyszy przy jego pracy, dopóki trwają dni jego życia pod słońcem, których użyczył mu Bóg.
5że triumf niegodziwych jest krótkotrwały, a radość szalbierzy tylko chwilowa?
28Dałeś mi wyjaśnić drogi życia, z Twego oblicza napełnisz mnie radością.
10Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.
3Rozwiałeś ich, jak się rozwiewa dym; jak wosk topnieje przed ogniem, tak niegodziwi nikną przed Panem.
8Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz.
6Karmisz ich chlebem płaczu i poisz łez pełną miarą.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
8Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy.
15wtedy wzniesiesz twoje wolne od zmazy oblicze, silnie staniesz oraz nie będziesz się obawiał.
22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.
26Kiedy się modli do Boga, przyjmuje go łaskawie, i w triumfie pozwala mu oglądać Swoje oblicze. Tak wynagradza On człowiekowi jego sprawiedliwość.
17Nie ciesz się, kiedy upadł twój wróg; a gdy się potknął, niechaj się nie raduje twoje serce.
7Zatem idź, wesoło spożywaj twój chleb i z pogodną myślą pij twoje wino; gdyż Bóg już się dawno zgodził na te twoje sprawy.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
17Oto szczęśliwy człowiek, którego karci Bóg. Zatem karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj.
9Znieście trudy, ubolewania i zapłaczcie; niech wasz śmiech się obróci w smutek, a radość w przygnębienie.
21Bądź z Nim zgodny oraz zachowaj pokój; jedynie przy tym spotka cię dobro.
22Błogosławieństwo WIEKUISTEGO – ono wzbogaca, a własny trud nie może do tego nic dodać.
10Wtedy napełnią się obfitością twe spichlerze, a twe kadzie będą przelewać się moszczem.