Ksiega Psalmów 141:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ich sędziowie ustąpili przy skale i usłuchali moich słów, ponieważ były im miłe.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Sm 31:1-8 : 1 Zaś Pelisztini uderzyli na Israelitów, więc mężowie Israela uciekli przed Pelisztynami i padli porażeni na górze Gilboa. 2 A Pelisztini doścignęli Saula i jego synów, po czym Pelisztini zabili Jonatana, Abinadaba oraz Malkiszuę – synów Saula. 3 Zaś gdy bitwa przeciw Saulowi się rozszerzyła – znaleźli go łucznicy, strzelający z łuków, więc trafiony przez łuczników, bardzo się zwijał z bólu. 4 I Saul powiedział do swego giermka: Dobądź swojego miecza i mnie nim przebij, by nie przyszli ci nieobrzezańcy i oni mnie przebili, po czym mną poswawolili! Jednak jego giermek wzbraniał się, bo bardzo się obawiał. Wtedy Saul chwycił miecz i rzucił się na niego. 5 A jego giermek widząc, że Saul zginął, także się rzucił na swój miecz i zginął przy nim. 6 Tak zginęli tego samego dnia, razem Saul oraz trzej jego synowie, jego giermek i wszyscy jego ludzie. 7 Zaś mężowie Israela, co zamieszkali po drugiej stronie równiny, widząc, że mężowie Israela uciekli oraz zginął Saul oraz jego synowie – opuścili swe miasta i się rozpierzchli. Zatem przybyli Pelisztini i się w nich osiedlili. 8 A następnego dnia, kiedy przybyli Pelisztini, aby ograbić poległych – znaleźli Saula i jego trzech synów, leżących na górze Gilboa.
  • 2 Sm 1:17-27 : 17 I Dawid wyśpiewał żałobną pieśń po Saulu oraz po jego synu Jonatanie; 18 polecając, aby uczono jej synów Judy, co napinają łuk. Oto ona, spisana w Księdze Prawych: 19 O, ozdobo Israela! Jak ległeś na twych wyżynach! Jakże padli mocarze! 20 Nie głoście o tym w Gat, nie zwiastujcie po ulicach Aszkalonu, aby się nie cieszyły córy Pelisztinów, by się przypadkiem nie radowały córki nieobrzezańców! 21 Góry Gilboa! Niech rosa, ani deszcz was nie zwilży; was, pola obfite w dary! Bowiem tam została porzucona tarcza mocarzy, tarcza Saula, jak gdyby nie pomazana olejem. 22 Bez krwi poległych, bez obfitości rycerzy, nie cofała się strzała Jonatana, ani miecz Saula daremnie nie wracał. 23 Saul i Jonatan – umiłowani i wdzięczni za życia, nie zostali także rozłączeni w swojej śmierci; oni szybsi niż orły, dzielniejsi niż lwy! 24 O, córy israelskie! Płaczcie za Saulem, który was przyodziewał w wytworny szkarłat oraz przynosił złote klejnoty na wasze szaty! 25 Jakże legli mocarze pośród boju – Jonatan zabity na twych wyżynach! 26 Żal mi ciebie, bracie mój Jonatanie, byłeś mi bardzo rozkosznym! Twoja miłość była mi cudowniejszą od miłości niewiast! 27 Jakże legli mocarze, poginęły wojenne rynsztunki!
  • 2 Sm 2:4-6 : 4 Potem przybyli mężowie z Judy i tam namaścili Dawida na króla nad domem judzkim. A kiedy doniesiono Dawidowi, że ci, co pochowali Saula, to byli mieszkańcy Jabeszu w Gileadzie, 5 Dawid wyprawił posłów do mieszkańców Jabeszu w Gileadzie i kazał im oświadczyć: Bądźcie błogosławieni od WIEKUISTEGO, wy, którzy okazaliście miłosierdzie waszemu panu, Saulowi i go pochowaliście! 6 Tak też niech WIEKUISTY okaże i wam trwałe miłosierdzie; ale i ja pragnę wam świadczyć dobro, ponieważ spełniliście ten czyn.
  • 2 Sm 5:1-3 : 1 A do Dawida, do Hebronu, zeszły się wszystkie pokolenia Israela oraz oświadczyły, mówiąc: Oto jesteśmy; przecież myśmy twoje ciało i kość! 2 Już dawniej, gdy nad nami królem był jeszcze Saul, ty byłeś tym, który wyzwolił i przewodziłeś Israelowi. Nadto WIEKUISTY ci obiecał: Ty będziesz pasterzył Mojemu ludowi, Israelowi, oraz ty będziesz księciem nad Israelem. 3 Tak więc wszyscy starsi Israela przybyli do króla, do Hebronu, a król Dawid zawarł w Hebronie umowę przed WIEKUISTYM, po czym namaścili Dawida na króla nad Israelem.
  • 2 Sm 23:1 : 1 Oto ostatnie słowa Dawida: Wypowiedź Dawida, syna Iszaja; wypowiedź męża wysoko wyniesionego, pomazańca Boga, wdzięcznego piewcy Israela.
  • 1 Krn 10:1-7 : 1 A kiedy Pelisztini walczyli z Israelem, mężowie israelscy uciekli przed Pelisztynami i polegli, będąc porażeni na górze Gilboa. 2 Zaś Pelisztini gonili Saula i jego synów, i Pelisztini zabili synów Saula: Jonatana, Abinadaba i Malkiszuę. 3 A gdy się wzmogła bitwa przeciw Saulowi, trafili na niego strzelcy i z łuku został zraniony przez strzelców. 4 Więc Saul powiedział do swego sługi, który nosił jego broń: Dobądź twojego miecza, i mnie nim przebij, by przypadkiem nie przyszli ci nieobrzezańcy oraz się ze mnie nie śmiali. Ale sługa, co nosił jego broń nie chciał; gdyż bardzo się bał. Zatem Saul porwał miecz i padł na niego. 5 A ten, co nosił jego broń, widząc, że Saul umarł, sam także padł na miecz i umarł. 6 Tak umarł Saul oraz trzej jego synowie, więc razem z nim zginął cały jego dom. 7 A kiedy wszyscy mężowie israelscy, którzy mieszkali w dolinie, zobaczyli, że Israelczycy uciekli i że zmarł Saul oraz jego synowie, opuścili swe miasta i także uciekli. Zatem przyszli Pelisztini i w nich mieszkali.
  • 1 Krn 11:1-3 : 1 Zatem w Hebronie, przy Dawidzie, zebrał się cały Israel, mówiąc: Oto my jesteśmy twoją kością i twoim ciałem! 2 Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem. 3 Dlatego wszyscy starsi Israela przyszli do króla, do Hebronu, i w Hebronie Dawid zawarł z nimi umowę przed WIEKUISTYM; nadto pomazali Dawida na króla nad Israelem, według słowa WIEKUISTEGO, które powiedział przez Samuela.
  • 1 Krn 12:38 : 38 Ci wszyscy waleczni mężowie, sprawni do bitwy, ze spokojnymsercem przyszli do Hebronu, by uczynić Dawida królem nad całym Israelem. Nadto i wszyscy inni z Israela byli jednego serca, aby ustanowić Dawida królem.
  • 1 Krn 13:2 : 2 Dawid też mówił do całego israelskiego zgromadzenia: Jeśli wam się podoba to, co jest od WIEKUISTEGO, naszego Boga, roześlijmy wszędzie, do naszych pozostałych braci, we wszystkich krainach israelskich; nadto do kapłanów oraz Lewitów w miastach i ich przedmieściach, aby się do nas zgromadzili.
  • 2 Krn 25:12 : 12 Także synowie judzcy energicznie złapali dziesięć tysięcy i przyprowadzili ich na wierzchołek skały, po czym zrzucili ich z wierzchu skały, więc wszyscy się rozdarli.
  • Ps 45:2 : 2 Wykipiało z mojego serca wdzięczne słowo, mój wiersz wypowiadam Królowi; oby mój język był jak rylec biegłego pisarza.
  • Lk 4:22 : 22 A wszyscy mu potwierdzali, dziwili się na słowa łaski, które wychodziły z jego ust i mówili: Czy nie ten jest synem Józefa?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 5Niech mnie uderzy Sprawiedliwy gdyż to jest łaską, niech mnie zgromi; gdy mnie karci to jest olejem na moją głowę, gdyż pomimo ich krzywd, jeszcze płynie moja modlitwa.

  • 103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • 24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

  • 10Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe.

  • 6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.

  • 16Bo Ciebie wyczekuję, WIEKUISTY; Ty, Boże, Panie mój odpowiesz.

  • 22Niech z ich domów rozlega się krzyk, kiedy nagle sprowadzisz na nich hufce; gdyż kopali dół, by mnie pochwycić oraz skrycie zastawiali sidła na moje nogi.

  • 26Oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, a obsieję dom Israela i dom Judy posiewem ludzi oraz posiewem bydła.

  • 10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.

  • 24Sądź mnie, WIEKUISTY, mój Boże, według Twojej sprawiedliwości; niech nie mają ze mnie uciechy.

  • 69%

    5Dlatego uderzyłem przez proroków, powaliłem ich wyrokami Mych ust; bowiem jak światło, tak musi wzejść Mój sąd.

  • 69%

    7Oni wszyscy rozgrzani są jak piec, więc pożerają swoich sędziów. Ich wszyscy królowie padli, a żaden z nich się do Mnie nie zwrócił.

  • 19Posłuchaj ziemio! Oto sprowadzę klęskę na ten naród oraz na plon ich myśli; ponieważ nie zważali na Moje słowa, a Moim Prawem wzgardzili.

  • 6Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu.

  • 12Czy rumaki zdołają biegać po skale! Czy można tam orać bykami? Tak zamieniliście sąd w truciznę, a owoc sprawiedliwości w piołun.

  • 4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.

  • 6Gdy moje stopy kąpały się w śmietance, a skała przy mnie wylewała potoki oliwy.

  • 6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.

  • Pwt 32:31-32
    2 wersety
    68%

    31Bo nie jak nasza Skała – ich skała, co nasi wrogowie osądzą.

    32Gdyż z winnicy Sedomu ich winnica, a ich jagody z pól Amory – jagody jadowite, co mają cierpkie grona.

  • 21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.

  • 6Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.

  • 16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 68%

    9Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

  • 34Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.

  • 12Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

  • 16Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

  • 18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

  • 3Niech góry zwiastują ludowi pokój, a pagórki niech się odezwą sprawiedliwością.

  • 53W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

  • 6Wobec bólu żebrzących, wobec jęku ubogich, teraz powstanę – mówi WIEKUISTY; postawię wśród bezpieczeństwa tego, co we Mnie otwarcie mówi.

  • 67%

    3Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.

  • 18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

  • 6Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych.

  • 1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.

  • 16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.

  • 11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.

  • 3W świętych oraz szlachetnych, którzy są na ziemi – w nich całe moje upodobanie.

  • 11Ale mój róg wzniosłeś - niby bawoli; namaszczony jestem zieloną oliwą.

  • 10A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.

  • 2Kiedy natrą na mnie złoczyńcy, moi wrogowie i ciemięzcy, aby pożreć moją cielesną naturę oni upadną i polegną.

  • 1Ty jesteś sprawiedliwym, WIEKUISTY, kiedy się z Tobą spieram; jednak chciałbym Ci mówić o sądach: Czemu droga niegodziwych się szczęści; spokojni są wszyscy, którzy się przyodziali zdradą?

  • 24Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.

  • 10Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.

  • 13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

  • 12Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał; ale wstrząśnij ich Twoją mocą oraz strąć ich, o Panie, nasza tarczo.

  • 3Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.