Ksiega Hioba 29:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Gdy moje stopy kąpały się w śmietance, a skała przy mnie wylewała potoki oliwy.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 81:16 : 16 Schlebiali by mu nieprzyjaciele WIEKUISTEGO, a ich czas trwałby na wieki.
  • Hi 20:17 : 17 Nie będzie się rozkoszował widokiem potoków, rozlewających się strumieni miodu oraz śmietanki.
  • Rdz 49:11 : 11 Przywiąże do winnicy swego osła, przy wyborowej winnicy syna swojej oślicy; w winie wypierze swoją odzież, we krwi winogron swoją szatę.
  • Pwt 32:13-14 : 13 Poprowadził go po wyżynach ziemi, spożywał plony pól, karmił go miodem ze skały i oliwą z twardej opoki; 14 krowią śmietanką i mlekiem owiec; tłuszczem jagniąt oraz baranów; hodowlą Baszanu, kozłami i tłustością jądra pszenicy; a pijałeś pieniącą się czerwień gron.
  • Pwt 33:24 : 24 A o Aszerze powiedział: Aszer błogosławiony między synami; niech będzie ulubieńcem swoich braci i nurza w oliwie swoją nogę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 7Kiedy z bramy wychodziłem na miasto, a na rynku stawiano moje krzesło.

  • Hi 29:2-5
    4 wersety
    79%

    2Kto mi to da, abym był jak za dawnych miesięcy, za owych dni, kiedy Bóg się mną opiekował?

    3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

    4Taki, jak za dni mej młodości, gdy zgromadzenie Boga było na terenie mego namiotu.

    5Kiedy Wszechmocny był jeszcze ze mną, a wokół mnie moje dzieci.

  • 24Ja kopałem i piłem cudze wody; ja też, krokiem mych stóp, wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 37Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.

  • 36Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.

  • Hi 23:10-11
    2 wersety
    71%

    10Gdyby poznał drogę, którą szedłem i gdyby mnie doświadczył – okazałbym się jak złoto.

    11Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.

  • 2A ja, niemal się potknęły moje nogi i mało nie rozlazły moje kroki.

  • Hi 9:30-31
    2 wersety
    71%

    30Choćbym się wykąpał w śnieżnej wodzie i moje ręce mył ługiem –

    31to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

  • 25Ja kopałem i piłem wody; ja też, krokiem mych stóp wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 37Liczbę moich kroków bym mu objawił i podszedł do niego jak książę.

  • 7Jeśli mój krok zboczył z właściwej drogi, albo me serce szło za moimi oczyma, a do mych rąk przylgnęła jakaś zmaza,

  • 11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.

  • Hi 31:25-27
    3 wersety
    69%

    25Jeśli się cieszyłem, że wzrosło moje mienie i że wiele dopięła moja ręka;

    26jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

    27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –

  • 5Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.

  • 69%

    9Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 9Umyłem cię wodą, spłukałem z ciebie twą krewi namaściłem cię olejkiem.

  • Ps 141:5-6
    2 wersety
    68%

    5Niech mnie uderzy Sprawiedliwy gdyż to jest łaską, niech mnie zgromi; gdy mnie karci to jest olejem na moją głowę, gdyż pomimo ich krzywd, jeszcze płynie moja modlitwa.

    6Ich sędziowie ustąpili przy skale i usłuchali moich słów, ponieważ były im miłe.

  • 19Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa.

  • 11Kładzie w okowy moje nogi oraz śledzi wszystkie moje ścieżki.

  • 13Poprowadził go po wyżynach ziemi, spożywał plony pól, karmił go miodem ze skały i oliwą z twardej opoki;

  • 20Niegdyś, mówiąc w objawieniu, powiedziałeś do Swego pobożnego: Udzieliłem mocy bohaterowi, wyniosłem młodzieńca z ludu.

  • 15Byłem okiem dla ślepego i nogą dla chromego.

  • 2Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.

  • 11Ja jednak chodzę w niewinności; wyswobodź mnie i zmiłuj się nade mną.

  • 24Do prochu rzuć złoty kruszec, między kamienie potoku złoto Ofiru.

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • 10Czyż nie rozlałeś mnie jak mleko i nie zgęściłeś mnie jak ser?

  • 34Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza.

  • 14Wtedy wyklaruję ich wody, a ich strumienie rozprowadzę jak oliwę – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 1Od Dawida. Obroń mnie, WIEKUISTY, bo postępuję w niewinności, ufam BOGU i się nie chwieję.

  • 12Po mej prawicy powstaje banda młodzików, potrącają me nogi i ku mnie torują swoje zgubne drogi.

  • 16Bo Ciebie wyczekuję, WIEKUISTY; Ty, Boże, Panie mój odpowiesz.

  • 3Przed Nim wylewam mój żal; przed Nim moją niedolę wypowiadam.

  • 25Zażądał wody – podała mleko, na książęcej misie przyniosła śmietanki.

  • 9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • 33Boga, co mnie opasał siłą oraz prostą uczynił moją drogę.

  • 3Złożyłam moją suknię, jakżebym znowu miała ją włożyć? Umyłam moje nogi, jakżebym znowu miała je zabrudzić?

  • 24Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

  • 18Gdy sądziłem, że już się chwieje ma noga – Twoja łaska, WIEKUISTY, mnie wsparła.

  • 21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.