Ksiega Psalmów 16:6
Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.
Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5WIEKUISTY jest darem w mym udziale, moim kielichem; Ty trzymasz mój los.
7Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził; bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.
8Zawsze stawiam WIEKUISTEGO przed sobą; dlatego się nie zachwieję, póki On jest po mej prawicy.
9Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język, a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.
5Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.
17To On rzucił im los i Jego ręka wydzieliła im sznurem; posiądą ją na wieki, będą w niej mieszkać z pokolenia do pokolenia.
1Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.
2Powiedziałem WIEKUISTEMU: Ty jesteś moim Panem, moim najwyższym dobrem.
3W świętych oraz szlachetnych, którzy są na ziemi – w nich całe moje upodobanie.
21bym tych, co Mnie miłują obdarzała mieniem i napełniała ich skarbce.
20Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał.
21WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału.
111Twoje świadectwa odziedziczyłem na zawsze, bo one są radością mego serca.
24Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.
6Tak, szczęście i łaska podążają za mną po wszystkie dni mojego życia, i zamieszkam w domu WIEKUISTEGO na długie czasy.
18Przy Mnie jest bogactwo i chwała, trwałe dobra i szczęście.
12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
8Przecież Moje dziedzictwo stało się dla Mnie jak lew w lesie; ryknęło na Mnie swym głosem i dlatego musiałem je znienawidzić!
36Dałeś mi tarczę Twojego zbawienia, Twoja prawica mnie wspierała, a Twa troskliwość czyni mnie wielkim.
7Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.
8Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.
33Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
14To jest mój spoczynek na wieki, tu zasiądę, bo go Sobie upodobałem.
6Ale ja ufam w Twoje miłosierdzie; Twym zbawieniem rozraduje się moje serce; będę wysławiał BOGA, bowiem zlał na mnie Swoją łaskę.
22Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni.
19Napadli mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale BÓG stał się moją podporą.
20Wyprowadził mnie na przestronność i mnie wybawił, gdyż mnie sobie upodobał.
56Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
57To mój udział, BOŻE, powiedziałem, abym zachował Twoje słowa.
6Twym pobożnym dałeś chorągiew, aby ją rozwinęli wobec prawdy. Sela.
7Aby Twoi umiłowani zostali ocaleni, niech wspomoże nas Twoja prawica i nas wysłuchaj.
37Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały.
26Oto nadejdą dni mówi WIEKUISTY, a obsieję dom Israela i dom Judy posiewem ludzi oraz posiewem bydła.
21Od knowań ludzi ich ochraniasz osłoną Twego oblicza, w namiocie ich ukrywasz przed każdą zwadą plemion.
1Od Dawida. Obroń mnie, WIEKUISTY, bo postępuję w niewinności, ufam BOGU i się nie chwieję.
16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!
1Psalm Dawida. Mym pasterzem jest WIEKUISTY, niczego mi nie brakuje.
11Lecz pokorni posiądą ziemię oraz będą się napawać pełnią pokoju.
6Gdyż chwilę trwa Jego gniew, a całe życie jest Jego łaską; wieczorem gości płacz, ale z rana wesele.
8BOŻE, umiłowałem siedzibę Twego domu oraz miejsce Przybytku Twojej chwały.
18mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaanu za sznurwaszego dziedzictwa.
6Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.
12Prawda wyrasta z ziemi, a sprawiedliwość patrzy z niebios.
8Zażądaj ode mnie, a dam ci w dziedzictwo ludy i granice ziemi na twą własność.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
12Moja noga stanęła na równi; w zgromadzeniach będę wysławiał BOGA.
8Bóg w Swojej świętości powiedział: Ucieszę się, podzielę Szechem i dolinę Sukoth pomierzę.
6Wywyż się, Panie, nad niebiosa, oraz nad całą ziemię Twoją chwałą.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.