Ksiega Psalmów 16:7
Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził; bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.
Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził; bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5WIEKUISTY jest darem w mym udziale, moim kielichem; Ty trzymasz mój los.
6Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.
6Dumam o dniach przeszłości, o dawnych latach.
8Zawsze stawiam WIEKUISTEGO przed sobą; dlatego się nie zachwieję, póki On jest po mej prawicy.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
3Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.
6Jakby tłuszczem i szpikiem nasyca się moja dusza, a radosnymi śpiewaniem warg sławią Cię moje usta.
24Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały.
8Przepaść przyzywa przepaść przy odgłosie swych wodospadów, Twoje nurty i fale wszystkie nade mną przeszły.
2Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
62Wstaję o północy, aby Ci podziękować za sprawiedliwe Twe wyroki.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.
8Uczynię cię roztropnym; wskażę ci drogę, po której masz chodzić; utwierdzę na tobie Moje oko.
17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
7WIEKUISTY jest moją mocą i tarczą. W Niego wierzyło moje serce, a więc zostałem wspomożony, ucieszyło się moje serce; i dlatego złożę Mu dzięki moją pieśnią.
5Moim głosem wołam do BOGA, a On mi odpowie ze Swojej świętej góry. Sela
11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.
8Rankiem zwiastuj mi Twoją łaskę, gdyż Tobie zaufałem; Wskaż mi drogę, którą mam iść, bo do Ciebie wznoszę mą duszę.
1Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.
7Będę Cię sławił szczerym sercem, ucząc się wyroków Twojej sprawiedliwości.
34Oby Mu miłą była moja mowa, a ja będę się cieszył przy WIEKUISTYM.
13Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –
17Boże, nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda.
21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
19Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.
7Wróć moja duszo do swojego spokoju, bo BÓG się ulitował nad tobą.
2Ale ma upodobanie w Prawie Boga oraz o Jego nauce rozmyśla dniem i nocą.
12Jesteś sławiony WIEKUISTY, naucz mnie Twoich ustaw.
24Nawet wtedy Twoje świadectwa są mą rozkoszą oraz moimi doradcami.
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
2Miło jest chwalić WIEKUISTEGO i sławić Twoje Imię, o Najwyższy.
13Ty ukształtowałeś moje nerki, uformowałeś mnie w łonie mej matki.
14Sławię Cię, bo jestem dziwnie cudowny; cudowne są Twoje twory, a moja dusza dobrze to poznaje.
9W nocy tęskniłem za Tobą moją duszą, a z rana duchem szukałem Cię w moim wnętrzu; bo kiedy Twoje sądy objawiają się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.
6Ale ja ufam w Twoje miłosierdzie; Twym zbawieniem rozraduje się moje serce; będę wysławiał BOGA, bowiem zlał na mnie Swoją łaskę.
148Moje oczy uprzedzają nocne straże, abym rozważał Twoje wyroki.
13W chwili marzeń, po nocnych widziadłach, gdy ludzi opada głęboki sen,
15Rozmyślam o Twych przepisach i uważam na Twoje drogi.
1Psalm Dawida. Mym pasterzem jest WIEKUISTY, niczego mi nie brakuje.
164Siedmiokroć dziennie Cię sławię, z powodu Twoich sprawiedliwych wyroków.
34Daj mi rozum, a będę strzec Twojego prawa i je zachowam całym sercem.
16Będą się błąkać za żerem i chociaż się nie nasycą – do snu się pokładą.
11Wskażesz mi drogę życia. Pełnia radości przed Twym obliczem; wieczna rozkosz po Twej prawicy.
21Od knowań ludzi ich ochraniasz osłoną Twego oblicza, w namiocie ich ukrywasz przed każdą zwadą plemion.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
66Naucz mnie dobrego smaku i wiedzy, bo zawierzyłem Twoim przykazaniom.
2Doświadcz mnie, WIEKUISTY, i wypróbuj, oczyść moje wnętrze i serce.
16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!