Ksiega Hioba 40:12
Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
Spójrz na wszelką pychę i ją upokorz; na miejscu skrusz niegodziwców!
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.
11Opuszczą się wyniosłe, ludzkie spojrzenia i zniży się pycha mężów – bo w ten dzień, wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
12Bowiem na wszystko, co wyniosłe i dumne oraz na wszystko, co wysokie nadchodzi dzień WIEKUISTEGO Zastępów, więc będzie poniżone.
15Człowiek będzie upokorzony, mąż – poniżony, a oczy wyniosłych zniżone.
13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
5Ponieważ Wysoko Postawiony upokorzył mieszkańców wysokości; poniżył ją, poniżył ku ziemi, pochylił do prochu.
6Depce ją noga, nogi uciśnionych, stopy bezsilnych.
17Więc ukorzy się duma człowieka i zniży pycha mężów, a w ów dzień wywyższony będzie Sam WIEKUISTY.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
28Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz.
12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.
31Zuchwały! Oto Ja przeciwko tobie – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów; bowiem nadszedł twój dzień, w którym cię skarcę!
32Potknie się, runie zuchwałość i nie będzie takiego, kto ją podźwignie; rozżarzę ogień w jej miastach, więc pochłonie wszystkie ich przyległości.
2W swojej pysze niegodziwy ściga biednego; niech sami wpadną w knowania, które zaplanowali.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
27Oczyszczonego oczyszczasz, a z przewrotnym walczysz.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
11I będą poszukiwać złości na całej ziemi oraz ich winy na niegodziwych; ukrócę dumę zuchwałych i poniżę pychę potężnych.
5Ohydą dla WIEKUISTEGO jest każdy wyniosłego serca. Nie ujdzie on bezkarnie. Ręczę!
3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?
4Ale choćbyś wzniósł się wysoko jak orzeł i między gwiazdami usłał swoje gniazdo, i stamtąd cię strącę – mówi WIEKUISTY.
10Dajcie się uniżyć przed obliczem Pana, a wywyższy was.
12A kto się wywyższy, zostanie uniżony; a kto siebie uniży, zostanie wywyższony.
4Wyniosłość oczu i nadętość serca – ta rola niegodziwych sama już jest winą.
10Płaszczy się, czai, aż owi nieszczęśnicy wpadną w jego moc.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
9To postanowił WIEKUISTY Zastępów, by poniżyć dumę wszelkiej okazałości, aby zelżyć wszystkich dostojnych na ziemi.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
11Teraz otaczają nas na każdym kroku; zwracają swoje oczy, by nas powalić na ziemię.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
8Ty, o WIEKUISTY, będziesz ich strzec, na wieki ich ochronisz od tego rodu.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
11Rozciągnij Twoją łaskę nad tymi, co Cię poznali; a Twoją sprawiedliwość na prawych sercem.
12Niech nie nastąpi na mnie noga pychy, a ręka bezbożnych niech mnie nie potrąca.
15Ale stoczyłeś się do Krainy Umarłych, do tylnej części dołu.
16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?
2Podnieś się sędzio ziemi i daj odpłatę pysznym.
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
11Bowiem każdy, kto siebie wywyższa zostanie uczyniony niskim; a kto siebie uniża zostanie wywyższony.
9To też człowiek został upokorzony, mąż poniżony oraz im nie wybaczysz.
34Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
3Bo oto WIEKUISTY wyruszy ze Swej siedziby, zejdzie i będzie kroczył po wyżynach ziemi.
15Raczej nazywajmy szczęśliwymi zuchwałych, gdyż złoczyńcy się utwierdzili oraz zostali ocaleni nawet ci, co doświadczali Boga.
18Powiedz królowi i królowej: Zasiądźcie niżej, ponieważ korona świetności spadła z waszej głowy!
23On to obraca władców w nicość i unicestwia sędziów ziemi.