Ksiega Koheleta 10:1
Jadowite muchy czynią cuchnącym i kwaśnym olejek tego, co przyrządza pachnidła; tak też więcej niż mądrość i sława waży odrobina głupoty.
Jadowite muchy czynią cuchnącym i kwaśnym olejek tego, co przyrządza pachnidła; tak też więcej niż mądrość i sława waży odrobina głupoty.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Serce mądrego jest po jego prawej stronie, a serce głupiego po jego lewej stronie.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
16Bo pamięć po mędrcu, jak i po głupcu nie pozostanie na wieki; wszystko pójdzie w zapomnienie w dniach przyszłości; więc dlaczego mędrzec umiera na równi z głupcem?
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
5Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
13Zatem się przekonałem, że wyższość mądrości nad głupotą dorównuje wyższości światła nad ciemnością.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
9Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
2Zaprawdę, głupiego morduje jego własny gniew, a prostaka zabija zawiść.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
18Lepsza jest mądrość niż wojenne rynsztunki; choć jeden grzesznik niweczy wiele dobrego.