Ksiega Hioba 21:33

Biblia Gdanska (1632/1881)

Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 30:23 : 23 Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.
  • Hbr 9:27 : 27 I na wzór jaki jest zarezerwowany dla ludzi raz umierających, a potem sąd.
  • Koh 1:4 : 4 Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.
  • Koh 8:8 : 8 Żaden człowiek nie rządzi wiatrem, aby mógł wiatr powstrzymać; nikt też nie ma władzy nad dniem śmierci, i nie ma wolności na wojnie; tak też niegodziwość nie da urlopu temu, który ją spełnił.
  • Koh 12:7 : 7 A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie twojego oblicza będziesz spożywał chleb, aż powrócisz do ziemi, gdyż jesteś z niej wziętym; bowiem ty jesteś prochem, więc w proch się obrócisz.
  • Hi 3:17-19 : 17 Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój. 18 Razem odpoczywają więźniowie, nie słysząc głosu naganiacza. 19 Mały i wielki – tam są sobie równi, a niewolnik wyzwolony od swego pana.
  • Hi 3:22 : 22 Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.
  • Hi 17:16 : 16 Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
  • Hi 24:24 : 24 Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 21:31-32
    2 wersety
    80%

    31Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

    32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    73%

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • Hi 21:23-26
    4 wersety
    72%

    23Jeden umiera w pełni pomyślności, zewsząd bezpieczny i spokojny;

    24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

    25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

    26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Hi 20:11
    72%

    11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • Hi 21:34
    72%

    34Więc jakże możecie mnie tak błaho pocieszać; przecież wasze odpowiedzi pozostają obłudą.

  • Hi 21:21
    71%

    21Bo cóż go obejdzie jego dom, gdy będzie po nim, kiedy liczba jego miesięcy zostanie obliczoną?

  • Hi 14:2
    71%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • Hi 8:19
    71%

    19To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.

  • Hi 34:15
    70%

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 20:7-8
    2 wersety
    70%

    7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

    8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

  • Hi 3:21-22
    2 wersety
    70%

    21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

    22Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.

  • Hi 27:15-16
    2 wersety
    70%

    15Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

    16Choćby nagromadzał srebra jak prochu oraz nabył sobie szat jak błota,

  • Hi 18:20
    69%

    20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • Hi 20:21
    69%

    21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • Hi 27:19
    69%

    19Położy się jako bogaty, lecz tego więcej nie uczyni; otworzy swoje oczy, ale już go nie będzie.

  • Hi 15:28
    69%

    28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • Hi 14:21-22
    2 wersety
    69%

    21Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.

    22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • Koh 3:20
    69%

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • Ez 31:13-14
    2 wersety
    69%

    13Na jego zwałowisku osiadło wszelkie ptactwo nieba, a na jego gałęziach rozłożył się wszelki, polny zwierz.

    14By nadal żadne drzewa nad wodami nie wywyższały się z powodu swojego wzrostu i nie puszczały między chmury swojego puszystego igliwia; by ich mocarze, żaden z napojonych wodą, nie wspierali się na swojej wysokości. Bo oni wszyscy są przeznaczeni na śmierć, do podziemnej krainy, między synów Adama zstępujących do grobu.

  • Hi 34:21
    69%

    21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.

  • Koh 12:5
    69%

    5Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy.

  • Ps 25:13
    69%

    13by jego dusza zamieszkała w szczęściu, a jego ród odziedziczył ziemię.

  • Hi 18:17
    69%

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    69%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • Hi 24:20
    69%

    20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • Hi 24:23
    69%

    23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.

  • Hi 39:21
    69%

    21Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

  • Hi 40:22
    68%

    22Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.

  • Hi 17:16
    68%

    16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • Jr 17:6
    68%

    6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.

  • Hi 33:25
    68%

    25wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły.

  • Prz 21:16
    68%

    16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.

  • Hi 33:19
    68%

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

  • Ps 141:7
    68%

    7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • Hi 15:21
    68%

    21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • Hi 30:24
    68%

    24Ale czyż każdy nie wyciąga jeszcze ręki w upadku; albo czy ginąc, nie podnosi jeszcze błagalnego krzyku?

  • Hi 8:17
    68%

    17Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

  • Jr 9:22
    68%

    22Tak mówi WIEKUISTY: Niechaj mędrzec nie chwali się swą mądrością; niechaj dzielny nie chwali się swoją dzielnością; niech bogaty nie chwali się zamożnością.

  • Hi 14:9
    68%

    9na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.