Ksiega Hioba 18:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 37:13 : 13 Ale WIEKUISTY mu urąga, bo widzi, że Jego dzień nadchodzi.
  • Jr 50:27 : 27 Porąbcie wszystkie jej cielce – niech pójdą na rzeź! Biada im, gdyż nadszedł ich dzień, czas ich kaźni!
  • Ez 21:25 : 25 Nakreśl drogę po której może nadciągnąć miecz aż do Rabba, synów Ammonu i do Judy, do obwarowanego Jeruszalaim.
  • Ab 1:11-15 : 11 Gdyż w owym dniu stałeś z daleka. Barbarzyńcy uprowadzali jego wojenną siłę, obcy wtargnęli w jego bramy i o Jeruszalaim los rzucali – lecz ty wtedy byłeś jak jeden z nich! 12 Nie trzeba było patrzeć na dzień twojego brata, na dzień jego niedoli, ani cieszyć się nad synami Judy w dzień ich upadku, ani otwierać swoich ust w dzień nieszczęścia. 13 Nie trzeba było wtargnąć do bramy Mojego ludu w dzień ich klęski, patrzeć na jego utrapienie w dzień jego dolegliwości oraz wyciągać swoich rąk po jego mienie w dzień jego klęski. 14 Nie trzeba było stawać na rozdrożu, aby tępić jego uchodźców oraz wydawać jego niedobitków w dzień niedoli. 15 Kiedy do wszystkich tych ludów zbliży się dzień WIEKUISTEGO, wtedy i tobie uczynię tak, jak sam czyniłeś. Twoja zapłata wróci na twoją głowę.
  • Lk 19:42 : 42 Gdybyś i ty poznało, w tym twoim dniu, co zmierza ku pokojowi; ale teraz zostało to zakryte z dala od twoich oczu.
  • Lk 19:44 : 44 Powalą cię na ziemię i twoje dzieci w tobie, i nawet nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu; a to z tego powodu, że nie poznałaś czasu twojego nawiedzenia.
  • Pwt 29:23-24 : 23 Więc wszystkie narody pomyślą: Czemu WIEKUISTY tak uczynił tej ziemi? Co to za żar tego wielkiego gniewu? 24 I odpowiedzą: Za to, ze opuścili przymierze WIEKUISTEGO, które z nimi zawarł, kiedy ich wyprowadził z ziemi Micraim.
  • 1 Krl 9:8 : 8 Zaś koło tego Przybytku, który miał być wysokim – każdy, kto przejdzie obok niego, zdrętwieje oraz świśnie. A kiedy się zapytają: Czemu WIEKUISTY tak uczynił tej ziemi i temu Przybytkowi?
  • Hi 2:12-13 : 12 A kiedy z pewnego oddalenia podnieśli swoje oczy oraz go nie poznali, zaczęli głośno płakać i każdy rozdarł swój płaszcz, po czym nad swoje głowy rzucali proch ku niebu. 13 I tak siedzieli przy nim, na ziemi, przez siedem dni i siedem nocy, i nikt nie przemówił do niego słowa; bo wiedzieli, że jego ból wielce się wzmaga.
  • Hi 19:13-19 : 13 Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele. 14 Opuścili mnie moi krewni i zapomnieli o mnie znajomi. 15 Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach. 16 Kiedy wołam mojego sługę – nie odzywa się, choć go błagam moimi ustami. 17 Mój oddechjest wstrętny dla mojej żony, a ma prośba dla mych rodzonych braci. 18 Gardzą mną nawet swawolni malcy; urągają mi, kiedy chcę wstać. 19 Brzydzą się mną moi zaufani; i ci, których umiłowałem, zwrócili się przeciw mnie.
  • Ps 137:7 : 7 WIEKUISTY, pamiętaj synom Edomu dzień Jeruszalaim; tym, co wołali: Burzcie, burzcie aż do jej fundamentów.
  • Jr 18:16 : 16 Aby swą ziemię uczynić grozą i wiecznym pośmiewiskiem; i by każdy, kto obok niej przechodzi, wzdrygnął się, i potrząsał głową.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 18:14-19
    6 wersety
    78%

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

    16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

    18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

    19W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu.

  • 21Tak oto bywa z mieszkaniem szalbierza; takim jest miejsce tego, co nie znał Boga.

  • Hi 21:30-31
    2 wersety
    73%

    30że w dzień klęski zły bywa oszczędzany, a w dzień gniewu zostają uprowadzeni na bezpieczne miejsce?

    31Kto mu w twarz wytyka jego drogę? Spełnił – któż mu za to odpłaci?

  • Hi 20:7-9
    3 wersety
    73%

    7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

    8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

    9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.

  • Hi 20:26-28
    3 wersety
    73%

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

    28Plon jego domu będzie uprowadzony; w dzień Jego gniewu stanie się rozpływającą się wodą.

  • 13Ale niegodziwemu nie powiedzie się dobrze. Także nieprzedłużone, jakby cień będą trwały jego dni, dlatego że nie obawia się Boga.

  • 11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.

  • 21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

  • 17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

  • 11Przechodzi jak wicher i ciągnie dalej – lecz grzeszy ten, co własną siłę nazywa swoim bogiem.

  • 16Aby swą ziemię uczynić grozą i wiecznym pośmiewiskiem; i by każdy, kto obok niej przechodzi, wzdrygnął się, i potrząsał głową.

  • 10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • Hi 18:6-7
    2 wersety
    71%

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

    7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • 8Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.

  • 21Gdy jego dzieci cześć zyskują – on jest tego nieświadom; a kiedy są w poniżeniu – on na nie nie uważa.

  • 24Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

  • 6O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.

  • 15Zaś pozostali po nim, będą pochowani w czasie zarazy i nie zapłaczą po nich ich wdowy.

  • 16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?

  • 20W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.

  • 20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • 45Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

  • 11Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 22twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.

  • 46Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • 19To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.

  • 14Czas wieczoru – a oto trwoga! Już przed porankiem – a go nie ma. Takim jest udział naszych łupieżców oraz los naszych grabieżców.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 20Niech jego własne oczy zobaczą zgubę i niech sam pije z zapalczywości Wszechmocnego.

  • 21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • 20Zaprawdę, nie ma nic, nasi przeciwnicy są unicestwieni, a ich pozostałość pochłonął ogień.

  • 6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.

  • 5Tam zatrwożą się trwogą, gdyż Bóg jest tylko w sprawiedliwym plemieniu.

  • 20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

  • 19Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.

  • 20A drudzy to usłyszą i się wystraszą, i nie uczynią więcej tak zdrożnej rzeczy pośród ciebie.