2 Ksiega Samuela 22:46

Biblia Gdanska (1632/1881)

Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mi 7:17 : 17 ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.
  • Jk 1:11 : 11 Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.
  • Iz 2:19 : 19 W trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejdą do skalnych jaskiń i do podziemnych jam.
  • Iz 2:21 : 21 Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.
  • Iz 64:6 : 6 Nikt nie wzywa Twojego Imienia, nikt się nie wznosi, aby się Ciebie trzymać; bo zakryłeś przed nami Twe oblicze i dajesz nam ginąć przez nasze winy.
  • Am 9:3 : 3 Choćby się skryli na szczycie Karmelu – tam ich poszukam i pochwycę; choćby się pochowali przed Moimi oczyma na morskim dnie – nakażę wężowi, aby ich stamtąd wykąsał.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:44-46
    3 wersety
    97%

    44Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.

    45Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

    46Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

  • 2 Sm 22:44-45
    2 wersety
    83%

    44Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.

    45Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.

  • Wj 15:14-15
    2 wersety
    73%

    14Narody słyszą i drżą, dreszcz przejmuje mieszkańców Pelesztet.

    15Trwożą się książęta Edomu, mocarze Moabu, oto przejmuje ich drżenie; truchleją wszyscy mieszkańcy Kanaanu.

  • 35Z twojego powodu przerażeni są wszyscy mieszkańcy wybrzeży, a królowie zasępili oblicze, zdjęci trwogą.

  • 21Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.

  • 5Zaś tłum twoich wrogów będzie jak drobny pył, a rzesza potężnych jak lotna plewa; i stanie się to nagle, niespodzianie.

  • 19W trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejdą do skalnych jaskiń i do podziemnych jam.

  • 3Boże, wybaw mnie Twym Imieniem oraz broń mnie Twoją wszechmocą.

  • 43Cudzoziemiec, który będzie wśród ciebie, wyżej i wyżej wyniesie się ponad ciebie; a ty będziesz schodził niżej i niżej.

  • 15Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.

  • Mi 7:16-17
    2 wersety
    71%

    16Ujrzą to ludy oraz zwątpią w całą swoją potęgę; położą rękę na usta, a uszy im ogłuchną.

    17ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.

  • 26Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi,

  • 7dlatego przyprowadzę na ciebie cudzoziemców, najsroższych z narodów. To oni wydobędą swoje miecze na twoją błyszczącą mądrość oraz poniżą twój blask.

  • 8Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.

  • 5Przyciszyłeś wrzawę barbarzyńców jak skwar na stepie; przytłumiona jest pieśń okrutnych jak upał cieniem obłoku.

  • 20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • 5Czyż wszyscy sprawcy bezprawia nie poznają, że pożerają mój lud i spożywają jak chleb? Lecz Boga nie wzywali!

  • 51Zawstydziliśmy się, gdyż słyszeliśmy o hańbie, rumieniec pokrył nasze oblicza; bo barbarzyńcy weszli do świętego miejsca domu WIEKUISTEGO.

  • 3Dlatego sławią Cię harde narody, obawiają się Ciebie miasta srogich ludów.

  • 15Oto cię uczynię nieznacznym pomiędzy narodami, wzgardzonym między ludźmi.

  • 13Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele.

  • 21Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.

  • 5Widzą to wyspy i drżą, trwożą się krańce ziemi, gromadzą się oraz schodzą.

  • 16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?

  • 11WIEKUISTY okaże się dla nich strasznym; On wypleni wszystkie bożyszcza ziemi, by wszystkie wyspy ludów korzyły się tylko przed Nim, każda ze swego miejsca.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 20Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.

  • 21Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.

  • 10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

  • Kpl 26:37-38
    2 wersety
    70%

    37Będą padać jeden na drugiego, jak od miecza, chociaż nikt ich nie będzie gonił. Nie będziecie się mogli utrzymać przed waszymi wrogami.

    38Poginiecie między narodami oraz pożre was ziemia waszych wrogów.

  • 27Gdyż dalecy od Ciebie - zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie.

  • 40Przyprowadzą na ciebie gromadę; będą rzucali na ciebie kamieniami oraz rozpłatają cię swoimi mieczami.

  • 25WIEKUISTY podda cię tym, którzy są przerażeni przed twym obliczem; jedną drogą wyciągniesz przeciw nim, a siedmioma drogami pierzchniesz przed nimi; i będziesz straszydłem dla wszystkich królestw ziemi.

  • 19Bo ruiny, zwaliska i twoja zburzona ziemia, zaprawdę, teraz się okaże za szczupłą dla mieszkańców, a twoi niszczyciele będą oddaleni.

  • 14I będzie jak spłoszona sarna; jak trzoda, której nikt nie gromadzi; każdy się zwróci do swego narodu i każdy ujdzie do swojej ziemi.

  • 22twoi nieprzyjaciele okryją się hańbą, a namiotu niegodziwych nie będzie.

  • 14ogarnął mnie lęk i drżenie, zadygotały wszystkie moje członki.

  • 47Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.

  • 22Odwrócę od nich Me oblicze, zatem znieważą Mój skarbiec. Wtargną do niego rozbójnicy i go znieważą.

  • 19WIEKUISTY, ma siło, obrono oraz ucieczko w dniu niedoli! Do Ciebie przyjdą narody z krańców ziemi i powiedzą: Nasi ojcowie odziedziczyli tylko kłamstwo; marności, z których nie ma pożytku.

  • 11Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach; w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

  • 15Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.