Ksiega Psalmów 18:45

Biblia Gdanska (1632/1881)

Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mi 7:17 : 17 ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.
  • Jk 1:11 : 11 Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.
  • Ap 6:16 : 16 Mówili też górom i skałom: Spadnijcie na nas oraz ukryjcie nas od oblicza Tego, który siedzi na tronie oraz od uniesienia Baranka;
  • Iz 24:4 : 4 Smuci się, obumiera ziemia; więdnie, obumiera świat; więdną na ziemi najdostojniejsi ludu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 2 Sm 22:44-46
    3 wersety
    97%

    44Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.

    45Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.

    46Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

  • Ps 18:43-44
    2 wersety
    83%

    43Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.

    44Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.

  • Wj 15:14-16
    3 wersety
    74%

    14Narody słyszą i drżą, dreszcz przejmuje mieszkańców Pelesztet.

    15Trwożą się książęta Edomu, mocarze Moabu, oto przejmuje ich drżenie; truchleją wszyscy mieszkańcy Kanaanu.

    16Oby padła na nich bojaźń i trwoga, niech oniemieją jak głaz od wielkości Twojego ramienia, aż przejdzie ten lud, który sobie nabyłeś.

  • 15Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach.

  • 5Zaś tłum twoich wrogów będzie jak drobny pył, a rzesza potężnych jak lotna plewa; i stanie się to nagle, niespodzianie.

  • 35Z twojego powodu przerażeni są wszyscy mieszkańcy wybrzeży, a królowie zasępili oblicze, zdjęci trwogą.

  • 3Boże, wybaw mnie Twym Imieniem oraz broń mnie Twoją wszechmocą.

  • 7dlatego przyprowadzę na ciebie cudzoziemców, najsroższych z narodów. To oni wydobędą swoje miecze na twoją błyszczącą mądrość oraz poniżą twój blask.

  • 5Przyciszyłeś wrzawę barbarzyńców jak skwar na stepie; przytłumiona jest pieśń okrutnych jak upał cieniem obłoku.

  • 19W trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejdą do skalnych jaskiń i do podziemnych jam.

  • 13Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele.

  • 21Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.

  • 8Zatem Pan ugodził ich strzałą i nagła była ich klęska.

  • 43Cudzoziemiec, który będzie wśród ciebie, wyżej i wyżej wyniesie się ponad ciebie; a ty będziesz schodził niżej i niżej.

  • Mi 7:16-17
    2 wersety
    71%

    16Ujrzą to ludy oraz zwątpią w całą swoją potęgę; położą rękę na usta, a uszy im ogłuchną.

    17ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.

  • 5Widzą to wyspy i drżą, trwożą się krańce ziemi, gromadzą się oraz schodzą.

  • 20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • 15Oto cię uczynię nieznacznym pomiędzy narodami, wzgardzonym między ludźmi.

  • 51Zawstydziliśmy się, gdyż słyszeliśmy o hańbie, rumieniec pokrył nasze oblicza; bo barbarzyńcy weszli do świętego miejsca domu WIEKUISTEGO.

  • 21Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 3Dlatego sławią Cię harde narody, obawiają się Ciebie miasta srogich ludów.

  • 15Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.

  • 5Czyż wszyscy sprawcy bezprawia nie poznają, że pożerają mój lud i spożywają jak chleb? Lecz Boga nie wzywali!

  • 26Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi,

  • 10Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.

  • 5W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

  • 11WIEKUISTY okaże się dla nich strasznym; On wypleni wszystkie bożyszcza ziemi, by wszystkie wyspy ludów korzyły się tylko przed Nim, każda ze swego miejsca.

  • 5Oto przyprowadzę na ciebie strach, od wszystkich, którzy cię otaczają – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów; będziecie gnani, każdy przed siebie i nikt nie zgromadzi uciekających.

  • 41Ale i cudzoziemca, który nie należy do Twojego ludu izraelskiego, jeśli przybył z dalekiej ziemi dla Twojego Imienia

  • 11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.

  • 11Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach; w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

  • 9Ocal mnie od mych wrogów, WIEKUISTY, bo ja się chronię do Ciebie.

  • 14I będzie jak spłoszona sarna; jak trzoda, której nikt nie gromadzi; każdy się zwróci do swego narodu i każdy ujdzie do swojej ziemi.

  • 11Ale WIEKUISTY jest ze mną, jako groźny bohater; dlatego moi prześladowcy padną, bowiem nie podołają; zostaną wielce pohańbieni, bo im się nie powiedzie ku ich wiecznej, niezapomnianej hańbie.

  • 20Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.

  • 22Niech z ich domów rozlega się krzyk, kiedy nagle sprowadzisz na nich hufce; gdyż kopali dół, by mnie pochwycić oraz skrycie zastawiali sidła na moje nogi.

  • 25WIEKUISTY podda cię tym, którzy są przerażeni przed twym obliczem; jedną drogą wyciągniesz przeciw nim, a siedmioma drogami pierzchniesz przed nimi; i będziesz straszydłem dla wszystkich królestw ziemi.

  • 46Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.

  • 5Bo oto zgromadzili się władcy i razem wyruszyli,

  • 1Nad tym drży także moje serce i jakby wyskakuje ze swego miejsca.

  • 14ogarnął mnie lęk i drżenie, zadygotały wszystkie moje członki.

  • 19WIEKUISTY, ma siło, obrono oraz ucieczko w dniu niedoli! Do Ciebie przyjdą narody z krańców ziemi i powiedzą: Nasi ojcowie odziedziczyli tylko kłamstwo; marności, z których nie ma pożytku.

  • 5Nadto stawią się obcy i będą paść wasze trzody; cudzoziemcy będą waszymi oraczami i winiarzami.