Ksiega Psalmów 48:5

Biblia Gdanska (1632/1881)

Bo oto zgromadzili się władcy i razem wyruszyli,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Wj 14:25 : 25 Pozrzucał koła jego wozów i prowadził go ociężale. Więc Micraim powiedziało: Ucieknę przed Israelem, ponieważ to WIEKUISTY walczy za nich przeciwko Micrejczykom.
  • 2 Krl 7:6-7 : 6 Bowiem Pan dał słyszeć przed obozem Aramejczyków odgłos wozów, koni i zgiełk wielkiego wojska; tak, że powiedzieli jeden do drugiego: Patrz! Oto król israelski najął przeciwko nam władców chittejskich oraz władców Micraimu, aby na nas napadli. 7 Tak się zerwali i jeszcze o zmierzchu uciekli, porzucając namioty, konie, swoje osły i jakim był – cały obóz; uciekli, aby ocalić swoje życie.
  • 2 Krl 19:35-37 : 35 I tej nocy się stało, że wyszedł anioł WIEKUISTEGO i poraził w obozie asyryjskim sto osiemdziesiąt pięć tysięcy. A kiedy wstali z rana – oto wszyscy byli martwymi trupami. 36 Zatem król asyryjski Sanheryb wyruszył, poszedł i wrócił, oraz pozostał w Niniwie. 37 A gdy się korzył w domu swojego boga Nisrocha, jego synowie Adrammelech i Szarecel, ugodzili go mieczem, a sami uszli do kraju Ararat. Więc zamiast niego panował jego syn Assarhaddon.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6spojrzeli i się zdumieli, struchleli oraz pierzchli.

  • 4Bóg w Jego pałacach, zasłynął jako twierdza.

  • 37Ale spłoszeni i przestraszeni uważali, że widzą ducha.

  • 8Zatem szybko wyszły oraz uciekły od grobowca, bo ogarnęło je drżenie i zdumienie, i nikomu nic nie mówiły, bo się bały.

  • 26A wszystkich ogarnęło zdumienie oraz chwalili Boga. Zostali też napełnieni strachem, mówiąc: Dzisiaj zobaczyliśmy niewiarygodne rzeczy.

  • 5Czemu widzę ich zatrwożonych, cofających się wstecz? Ich rycerze zgromieni; nie oglądając się, rzucają się do ucieczki; zewsząd strach! – mówi WIEKUISTY.

  • 22A kiedy to usłyszeli, zdziwili się, i opuściwszy go, odeszli.

  • Lk 2:16-18
    3 wersety
    72%

    16Zatem starając się gorliwie, przyszli, oraz znaleźli Marię, Józefa i owo leżące w żłobie niemowlę.

    17Zaś gdy je ujrzeli, ogłosili o tym dzieciątku, oraz o powiedzianej im sprawie.

    18A wszyscy, kiedy to usłyszeli, zdziwili się nad rzeczami, które powiedziano do nich przez pasterzy.

  • 5Widzą to wyspy i drżą, trwożą się krańce ziemi, gromadzą się oraz schodzą.

  • 8Są przerażeni; porywają ich kurcze i bóle, drżą jak rodząca. Jeden na drugiego spogląda osłupiały; ich oblicza są obliczem płomieni.

  • Mt 2:9-10
    2 wersety
    71%

    9Więc oni wysłuchali króla i odeszli; a oto poprzedzała ich gwiazda, którą widzieli na wschodzie, aż przybyła oraz stanęła nad miejscem, gdzie było dzieciątko.

    10Kiedy ujrzeli tą gwiazdę, uradowali się bardzo wielką radością.

  • 71%

    9Bo ogarnął go strach oraz wszystkich co byli z nim, z powodu połowu ryb, które złapali.

  • Mk 6:49-51
    3 wersety
    70%

    49Zaś oni, gdy go ujrzeli przechadzającego się po morzu, sądzili, że jest ułudą i zakrzyknęli;

    50bo wszyscy go zobaczyli i byli zatrwożeni. Ale zaraz do nich przemówił i im mówi: Ufajcie, Jam jest, nie bójcie się.

    51Także wszedł koło nich do łodzi, a wiatr się uciszył. Ale oni odtąd niezmiernie się w sobie zdumiewali i dziwili.

  • 15Trwożą się książęta Edomu, mocarze Moabu, oto przejmuje ich drżenie; truchleją wszyscy mieszkańcy Kanaanu.

  • 38Zaś Micraim się cieszył ich wyjściem, bowiem przypadła na nich trwoga.

  • 8Wtedy szybko odeszły od grobowca i z bojaźnią oraz wielką radością biegły, aby to opowiedzieć jego uczniom.

  • 35Z twojego powodu przerażeni są wszyscy mieszkańcy wybrzeży, a królowie zasępili oblicze, zdjęci trwogą.

  • 15Zmieszali się, więcej nie mówią, brakuje im słów.

  • 4Zaś ze strachu przed nim drżeli ci, co pilnują grobu, i stali się jakby nieżywi.

  • 24Słyszeliśmy o nim wieść, więc opadają nasze ręce, ogarnia nas trwoga, dreszcze jak rodzącą!

  • 15Więc gdy go zobaczyli, zaraz został zdumiony cały tłum oraz witali go, podbiegając.

  • 12Zatem wszyscy byli oszołomieni i w kłopocie, mówiąc jeden do drugiego: Co by tu miało się zdarzyć?

  • 12Więc kiedy go zobaczył, Zachariasz się zaniepokoił oraz przypadła na niego bojaźń.

  • 6A uczniowie, kiedy to usłyszeli, padli przed ich obliczem oraz bardzo się przestraszyli.

  • 70%

    7Zatem wszyscy byli oszołomieni oraz się dziwili, mówiąc jedni do drugich: Czy ci wszyscy, co mówią, nie są Galilejczykami?

  • 24Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.

  • 22I spojrzy na ziemię, a tu niedola i pomroka, gęste tumany i zwarta ciemność.

  • 33A tłum zobaczył ich odchodzących i wielu go poznało, więc zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, wyprzedzili ich, oraz się przy nim zgromadzili.

  • 20Lecz doznały zawodu, kiedy im zaufały; zmieszały się, gdy przy nich stanęły.

  • 26A kiedy uczniowie ujrzeli jak się przechadza po morzu, zatrwożyli się, mówiąc: To jest ułuda; i ze strachu krzyknęli.

  • 34A pasterze gdy zobaczyli co się stało, uciekli, i poszedłszy, oznajmili to w mieście i we wsiach.

  • 5W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.

  • Lk 24:4-5
    2 wersety
    69%

    4Więc w ich zakłopotaniu względem tego, zdarzyło się także, że oto stanęli przy nich dwaj mężowie w lśniących szatach.

    5Zaś one stały się przestraszone, a gdy schyliły twarze ku ziemi, powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego pośród umarłych?

  • 45Schlebiają mi cudzoziemscy; synowie, o których usłyszałem słuchem ucha.

  • 69%

    9I oto stanął przy nich anioł Pana oraz wokół oświetliła ich chwała Pana, więc przestraszyli się wielkim strachem.

  • 7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • 21A lud oczekiwał na Zachariasza; więc się dziwili, że zwleka on w Przybytku.

  • 11Od Pana to się stało, i godne jest podziwu w naszych oczach?

  • 20Potomni przerażają się jego dolą, a jego przodków ogarnia zgroza.

  • 43A wszyscy się zdumieli nad wspaniałością Boga. Zaś kiedy wszyscy się dziwili nad wszystkim, co uczynił, Jezus powiedział do swoich uczniów:

  • 3Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.

  • 12Więc zaraz wstał, wziął łoże i wyszedł wobec wszystkich. Zatem wszyscy się zdumiewali oraz chwalili Boga, mówiąc: Nigdy nie widzieliśmy nic takiego.

  • 34A oto całe miasto wyszło na spotkanie Jezusowi, i kiedy go ujrzeli wzywali, aby odszedł z ich granic.