Ksiega Koheleta 12:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jeszcze zanim się zerwie srebrny sznur, stłucze się złota czasza, rozsypie się wiadro nad zdrojem i skruszy się koło nad studnią.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Za 4:2-3 : 2 I mnie zapytał: Co ty widzisz? Więc odpowiedziałem: Widzę, że oto świecznik, cały ze złota, zaś na nim siedem lamp; a nad jego wierzchem – czaszaoraz siedem wlewek do tych lamp, co są na jego wierzchu. 3 A przy nim dwie oliwki; jedna po prawej stronie czaszy, a druga po jej lewej stronie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    80%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

    8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.

  • Koh 12:1-5
    5 wersety
    76%

    1W twoich młodzieńczych dniach pamiętaj o swoim Stwórcy, zanim nadejdą dni złowrogie oraz zbliżą się lata, o których powiesz: Nie mam w nich upodobania.

    2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

    3W dniu, gdy dygoczą stróże domu, uginają się dzielni mężowie; młynarki próżnują, bowiem ich coraz mniej, i ściemniają się wyglądający zza krat.

    4Gdy przy coraz cichszym klekocie młyna zamykają się drzwi na ulicę, każdy się zrywa na szczebiot ptaka i przytłumione jest wszystko, co służy do śpiewania.

    5Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • Hi 14:10-12
    3 wersety
    69%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    69%

    11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

    12Bowiem komu wiadomo, co w życiu jest szlachetne dla człowieka w nielicznych dniach jego znikomego istnienia, które niby cień spędza? Kto powiadomi człowieka, co będzie po nim pod słońcem?

  • 14Więc go pokruszy, jak kruszy się dzban garncarski, druzgocąc bez litości; tak, że w jego odłamkach nie znajdzie się takiej skorupy, by móc wyciągnąć ogień z ogniska, lub zaczerpnąć wody ze studni.

  • Koh 11:8-10
    3 wersety
    69%

    8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

    9Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.

    10Tak więc usuń z twojego serca gniew oraz oddal złośliwość od twojej cielesnej natury gdyż wiek dziecięcy i młodzieńczy także są marne.

  • Hi 12:14-15
    2 wersety
    69%

    14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

    15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 10Czyń twoją siłą wszystko, co jest zdolna uczynić twoja ręka; gdyż w Krainie Umarłych, do której idziesz, nie ma ani działalności, ani obliczania, ani wiedzy, ani mądrości.

  • 20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • 12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.

  • 6Czas szukania i czas tracenia; czas chowania i czas odrzucania.

  • 21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • 2Lepiej pójść do domu żałoby, niż pójść do domu uczty; gdyż tam widać koniec wszystkich ludzi, zatem żywy bierze to sobie do serca.

  • 12Lecz człowiek nie zna i swojego czasu. Jak ryby łowione w złowrogiej sieci i jak ptaki uwikłane w sidle tak bywają pojmani również synowie ludzcy w czas niedoli, kiedy nagle na nich przypada.

  • 16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • 17Nie bądź zbyt niepobożnym, ani zbyt głupim; czemu miałbyś umrzeć przed swoim czasem?

  • 6Choćby zatem dwukrotnie przeżył tysiąc lat, a nie użył dobrego czyż nie pójdzie, jak wszystko, do jednego miejsca?

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 9Lepsze jest to, co widzą oczy niż to, za czym unosi się żądza; ale i to jest marnością oraz pogonią za wiatrem.

  • 33Zaś w przypadku każdego glinianego naczynia gdyby któreś z nich w nie wpadło to, co się w nim znajduje, stanie się nieczyste, a samo naczynie zostanie potłuczone.

  • 22niech odpadnie moja łopatka od swego grzbietu, a me ramię niech będzie odtrącone od łokcia!

  • 12Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?

  • 5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!

  • 14Bo, zaiste, musimy umierać i jesteśmy jak po ziemi rozlana woda, której nie można już zebrać. Czy sędzia nie miałby sobie życzyć oraz obmyślać sposobów, by wygnaniec nie był nadal od niego wygnany?

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

  • 67%

    6Napomina swoich rycerzy, lecz podczas wypadu ponieśli klęskę; spieszyli do jej murów, ale już został przygotowany jej oblężniczy dach.

  • 15Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.

  • 26W pełni dni zstąpisz do grobu, tak jak swojego czasu bywają znoszone snopy.

  • Prz 5:15-16
    2 wersety
    66%

    15Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.

    16Czy twe źródła mają się przelewać na zewnątrz; strumienie twoich wód na publiczne place?

  • 10Bo jego rękodzielnie zostaną rozbite, a wszyscy najemnicy będą mieli strapioną duszę.

  • 17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.

  • 2O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami ! Wszystko jest marnością!

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.