Ksiega Hioba 9:26

Biblia Gdanska (1632/1881)

Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ha 1:8 : 8 Jego rumaki są szybsze niż pantery i bardziej chyże niż wilki pod wieczór. Jego jezdni harcują – nadciągają z daleka; nadlatują jak orły, które spieszą na żer.
  • Iz 18:2 : 2 która morzem, w łodziach z sitowia, wysyłasz posłańców po powierzchni wód! Idźcie szybcy posłowie do rosłego i porywczego narodu, do narodu strasznego odkąd jest i nadal; do narodu, co wszystko równa pod sznur zniszczenia; tego, którego kraj przecinają rzeki.
  • Jr 4:13 : 13 Oto jako chmury nadciąga; jak burza jego zaprzęgi, a jego rumaki szybsze niż orły; biada nam, bowiem jesteśmy zniweczeni!
  • Lm 4:19 : 19 Szybszymi niż orły pod niebem stali się nasi prześladowcy; ścigali nas po górach, czyhali na nas na puszczy.
  • 2 Sm 1:23 : 23 Saul i Jonatan – umiłowani i wdzięczni za życia, nie zostali także rozłączeni w swojej śmierci; oni szybsi niż orły, dzielniejsi niż lwy!
  • Hi 39:27-30 : 27 Czy na twój rozkaz wzlatuje orzeł i wysoko ściele swoje gniazdo? 28 Zamieszkuje na skale i przebywa na urwiskach skał, jakby w zamczysku. 29 Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko, 30 a jego młode chlipią krew; bo gdzie polegli, tam i on.
  • Prz 23:5 : 5 Czy puścisz twoje oczy za tym, co zniknie? Bo niezawodnie uczyni sobie skrzydła jak orzeł, który wzlatuje ku niebu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 25Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

  • Lm 4:18-19
    2 wersety
    74%

    18Śledzili nasze kroki, byśmy nie chodzili po naszych ulicach; zbliżał się nasz koniec, dni nasze upłynęły, nadszedł nasz kres.

    19Szybszymi niż orły pod niebem stali się nasi prześladowcy; ścigali nas po górach, czyhali na nas na puszczy.

  • 74%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • 14Ucieczka będzie udaremniona nawet dla chyżego; silny nie zdoła natężyć swojej mocy, ani bohater nie ocali własnego życia.

  • Ps 58:7-9
    3 wersety
    72%

    7Boże, pokrusz zęby w ich ustach; WIEKUISTY, pogruchocz szczęki lwiąt.

    8Niech się rozpłyną jak woda, niech zniszczeją; niech się pokruszą, kiedy nałożą swoje strzały.

    9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    72%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • Hi 30:14-15
    2 wersety
    72%

    14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

    15Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

  • 23Gdyż jestem uciśniony i biedny, a me serce zranione jest w moim wnętrzu.

  • 19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 8Uleci jak sen i go nie znajdą; został spłoszony niby nocne widziadło.

  • 20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • 5Czy puścisz twoje oczy za tym, co zniknie? Bo niezawodnie uczyni sobie skrzydła jak orzeł, który wzlatuje ku niebu.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 18Lekko się unoszą na powierzchni wody, ich udział na ziemi jest przeklęty; nie kierują się na drogę do swych winnic.

  • 70%

    8Jego rumaki są szybsze niż pantery i bardziej chyże niż wilki pod wieczór. Jego jezdni harcują – nadciągają z daleka; nadlatują jak orły, które spieszą na żer.

  • 26piętrzą się ku niebu, zstępują w głębiny; tak w niebezpieczeństwie mięknie ich dusza.

  • 5Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.

  • 26Czy mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwijając swe skrzydła ku południu?

  • 24Wysoko się podnoszą i tylko chwila, a ich nie ma. Zaś kiedy padli, jak wszyscy inni zostają zebrani, i niby wierzch kłosa są ścięci.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • 23Opuściły się twoje liny, nie przytwierdzają już osady twojego masztu, nie rozpinają żagli... Oto został rozdzielony łup tego, kto gromadził zdobycze; nawet chromi rozchwytują zdobycz.

  • Hi 27:20-21
    2 wersety
    68%

    20Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica.

    21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

  • 9Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

  • 12Lecz człowiek nie zna i swojego czasu. Jak ryby łowione w złowrogiej sieci i jak ptaki uwikłane w sidle tak bywają pojmani również synowie ludzcy w czas niedoli, kiedy nagle na nich przypada.

  • 6Ustawicznie przekręcają moje słowa, wszystkie ich zamysły są ku mojemu nieszczęściu.

  • 13Oto jako chmury nadciąga; jak burza jego zaprzęgi, a jego rumaki szybsze niż orły; biada nam, bowiem jesteśmy zniweczeni!

  • 3Dlatego będą jak mgła poranna; jak rosa, co szybko znika; jak plewy rozwiane na klepisku oraz jak dym z dymnika.

  • 13W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

  • 17Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 68%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 20W mgnieniu oka i pośród nocy giną; naród się wzburza, a znikają; usuwa mocarzy nie poruszając ręką.

  • 13Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu.

  • 26Twoi żeglarze wyprowadzili cię na wielkie wody, lecz wschodni wicher rozbił cię w środku mórz.

  • 23póki strzała nie przebije mu wątroby. Spieszy się do sideł jak ptak – nie wiedząc, że chodzi o jego duszę.

  • 8Kto to są te, co pędzą jak obłoki i jak gołębie do swoich gołębników?

  • 12Każdy podobny jest do lwa, co pragnie żeru; do lwiątka siedzącego w ukryciu.

  • 6Przenika mnie trwoga, dreszcz oraz ogarnia odrętwienie.

  • 28Wyostrzone są jego strzały oraz napięte wszystkie łuki; kopyta jego koni podobne są do krzemienia, a jego koła jak wicher.