Ksiega Przyslów 7:23

Biblia Gdanska (1632/1881)

póki strzała nie przebije mu wątroby. Spieszy się do sideł jak ptak – nie wiedząc, że chodzi o jego duszę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Koh 9:12 : 12 Lecz człowiek nie zna i swojego czasu. Jak ryby łowione w złowrogiej sieci i jak ptaki uwikłane w sidle tak bywają pojmani również synowie ludzcy w czas niedoli, kiedy nagle na nich przypada.
  • Lb 25:8-9 : 8 i wszedł do sypialni za owym israelskim mężem. Potem przebił oboje męża israelskiego i ową kobietę przez jej łono. I tak została powstrzymana klęska od synów Israela. 9 A w owej klęsce było zmarłych dwadzieścia cztery tysiące osób.
  • Prz 1:17 : 17 Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;
  • Prz 9:18 : 18 Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    82%

    21Tak go uwiodła usilną swoją namową, zniewoliła go gładkością swoich ust.

    22Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt,

  • Hi 18:7-10
    4 wersety
    74%

    7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

    8Bowiem własnymi stopami bywa wpędzany w sieć i musi chodzić po plecionce.

    9Za piętę chwyta go potrzask oraz silnie trzymają go sidła.

    10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.

  • Hi 20:24-25
    2 wersety
    74%

    24Choć się schroni przed żelazną zbroją – przebije go grot z kruszcu.

    25Wyciąga go, a z grzbietu wychodzi iskrząca się stal z jego żółcią; uchodzi, lecz na nim strachy.

  • 5Ocal się, niby sarna z rąk myśliwego i jak ptak z mocy ptasznika.

  • 12Lecz człowiek nie zna i swojego czasu. Jak ryby łowione w złowrogiej sieci i jak ptaki uwikłane w sidle tak bywają pojmani również synowie ludzcy w czas niedoli, kiedy nagle na nich przypada.

  • Prz 1:17-18
    2 wersety
    73%

    17Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

    18tak i ci czyhają na swoją własną krew, czatują na swoje własne życie.

  • 24Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?

  • 18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski

  • 72%

    5Czy ptak spadnie w sidło na ziemi, gdyby dla niego nie było sideł? Czy pułapka podniesie się sama z ziemi, jeśli w niej nic nie uwięzło?

  • 24Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.

  • 7Szukają nieprawości, spełniają uknuty zamysł. A wnętrze i serce człowieka są głębokie.

  • 26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.

  • 26Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.

  • 23Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

  • 6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.

  • Lm 3:12-13
    2 wersety
    71%

    12Napiął Swój łuk, a mnie postawił jako cel dla strzały.

    13Wbił w moje nerki dzieci Swojego kołczanu.

  • 13Jeśli człowiek się nie nawróci wyostrzy Swój miecz, Swój łuk naciągnie i wymierzy.

  • 8Jak ptak, który odleciał od swojego gniazda – tak człowiek, który musiał odejść ze swego miejsca.

  • 32Bo w końcu kąsa jak wąż i pryska jadem jak bazyliszek.

  • 8Niech bezwiednie spotka ich zguba; a sidła, które ukryli, niechaj ich uwikłają; niech sami z łoskotem w nie wpadną.

  • 11Kuropatwą, która wysiaduje to, czego nie zniosła, jest ten, kto nieuczciwie zdobywa bogactwa; w połowie swoich dni musi je opuścić, a u swojego kresu będzie głupcem.

  • 5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.

  • 7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.

  • 13Okrążają mnie Jego strzały, bez litości rozdziera moje nerki, a mą żółć wylewa na ziemię.

  • 7Ale ścieżki do tego nie zna drapieżny ptak, ani jej nie wypatrzyło oko krogulca.

  • 9Czai się w kryjówce, jak lew w gęstwinie, czyha by porwać biednego; i ubogiego porywa, oplątując go w swoje sidła.

  • 23Tuła się za chlebem – gdzie go znaleźć? Wie, że dla niego zgotowany jest dzień ciemności.

  • 8Przechodził on ulicą obok zakrętu i skierował swe kroki do domu takiej niewiasty.

  • 4którzy zaostrzyli swój język jak miecz, i nałożyli swą strzałę - słowo goryczy;

  • 23On zginie z powodu braku karności i zabłąka się w pełni swojej głupoty.

  • 15Dlatego niespodzianie przypadnie na niego klęska; nagle zostanie skruszony i nie będzie lekarstwa.

  • 19Ślad orła pod niebem, ślad węża na skale, ślad okrętu wśród morza oraz ślad mężczyzny do niewiasty.

  • 3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 22Bóg go odtrąci, wciąż będzie na niego mierzył; zatem przed Jego mocą musi uciekać i uciekać. 23 Wtedy każdy klaśnie nad nim rękami i syknięciem usunie go z jego miejsca.

  • 14Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.

  • 19To tak, jak gdyby ktoś uciekał przed lwem, a spotkał go niedźwiedź; a kiedy w końcu wszedł do domu i oparł się o ścianę, to wąż go ukąsił.

  • 10Dlatego otoczyły cię zewsząd sidła i trwoży cię nagły strach.

  • 18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

  • 15Oto człowiek poczyna bezprawie, brzemienny jest zgubą i rodzi fałsz,

  • 23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.