Ksiega Hioba 30:3

Biblia Gdanska (1632/1881)

Przy tych, co żyją samotnie z powodu niedostatku i głodu; co uciekają na step, w mrok grozy i opuszczenia.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 24:5 : 5 Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci.
  • Hi 24:13-16 : 13 To oni należą do zawziętych wrogów światła; ci, którzy nie znają Jego dróg i nie postali na Jego szlakach. 14 Opryszek zrywa się świtem, zabija bezbronnych i biednych, a w nocy zakrada się jako złodziej. 15 Oko cudzołożnika pilnuje zmierzchu, mówiąc: Nie ujrzy mnie żaden wzrok, bo na twarz położyłem zasłonę. 16 W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.
  • Hbr 11:38 : 38 (Ci, których świat nie był godny); błąkający się na pustkowiach, w górach, jaskiniach i w dziurach ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 30:4-7
    4 wersety
    81%

    4Tych, co po krzakach zrywają na pokarm lebiodę oraz korzonki jałowca.

    5Z koła ludzi ich wypędzają oraz krzyczą za nimi, jak za złodziejem.

    6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

    7Jęczą między krzakami i cisną się pod pokrzywy.

  • Ps 107:4-5
    2 wersety
    78%

    4Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.

    5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

  • Hi 24:4-5
    2 wersety
    76%

    4Biednych spychają z drogi; zatem nędzarze ziemi muszą się razem kryć.

    5Oto biedni wychodzą na swój trud jak dzikie osły z pustyni, szukając gorliwie pożywienia – step daje im chleb dla dzieci.

  • 74%

    9W obliczu miecza na pustyni, z narażeniem naszego życia zdobywamy nasz chleb.

  • 74%

    9Szczęśliwsi byli ci, którzy padli od miecza niż ci, co zginęli od głodu; bowiem zanikali powoli, strawieni, z powodu braku plonów na polu.

  • Jl 1:17-20
    4 wersety
    73%

    17Pod swoimi skibami zgniły ziarna; opustoszały spichlerze oraz zapadły się stodoły; zboże poschło.

    18Jakże jęczy bydło, błąkają się stada rogacizny, bo nie ma dla nich paszy; cierpią też trzody owiec.

    19Wołam do Ciebie, WIEKUISTY! Bo ogień pochłonął błonia pastwiska, zaś płomień podpalił wszystkie polne drzewa.

    20Ryczą do Ciebie także dzikie zwierzęta, bo wyschły strumienie wód, a żar słońca pochłonął błonia pastwiska.

  • 17Zabraknie im chleba i wody; więc jeden i drugi będzie gnił za życia, oraz zamilkną w swojej winie.

  • 2Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

  • 73%

    3Przed jego obliczem chłonie ogień, a za nim pali płomień! Przed nim ziemia, jak rozkoszny ogród – a za nim jak pusty step; nic przed nim nie uchodzi!

  • 10Dają im chodzić nago, bez odzieży oraz o głodzie znosić snopy.

  • 13Jednak przedtem ziemia będzie pustkowiem z uwagi na jej mieszkańców, z uwagi na owoc ich postępków.

  • 24Gdy będą wycieńczeni głodem, strawieni gorączką i jadowitą zarazą – wtedy pośle na nich ząb zwierząt, wraz z żądłem tych, co pełzają w prochu.

  • 15Będą chodzili wieczorem, warczeli jak psy i okrążali miasto.

  • Iz 8:21-22
    2 wersety
    72%

    21Toteż każdy z nich będzie się tułał, uciemiężony i łaknący; a łaknąc się rozgniewa, złorzecząc królowi, swojemu bóstwu oraz spoglądając ku górze.

    22I spojrzy na ziemię, a tu niedola i pomroka, gęste tumany i zwarta ciemność.

  • 10Bo oto warowny gród stanie się osamotnionym, siedzibą opuszczoną i porzuconą jak pustynia. Tam będą się paść cielęta, tam też się wylegiwać oraz niszczyć jego zarośla.

  • 10Rozchwyćcie srebro, rozchwyćcie złoto, bo jest tego niewyczerpany zasób! Wielka ilość wszelkich kosztownych klejnotów!

  • 72%

    5Jego żniwo pochłania głodny, wydobywa je nawet spośród cierni, gdyż spragnieni łakną jego dobra.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • 12Będą się tułać od morza do morza i od północy, aż na wschód; będą krążyć szukając słowa WIEKUISTEGO jednak nie znajdą.

  • Jr 14:5-6
    2 wersety
    71%

    5Ponieważ i łania rodzi na polu, i porzuca, kiedy nie ma zieleni.

    6Także leśne osły stają na nagich wierzchołkach i chwytają powietrze jak szakale; ich oczy omdlewają, ponieważ nie ma trawy.

  • 71%

    6Nie mówili: Gdzie jest WIEKUISTY, który wyprowadził nas z ziemi Micraim, który prowadził nas po pustyni; po ziemi pustkowia i rozpadlin; po ziemi suchej i cienia śmierci; po ziemi, której nikt nie przebył oraz na której nie zamieszkał żaden człowiek?

  • 6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.

  • 11Wyznaczono go na pustynię, ku Mnie spogląda żałośnie spustoszony. Opustoszała cała ziemia, gdyż nikt nie brał tego do serca.

  • 21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

  • 17Bo nie zakwitnie figowiec i nie będzie plonu na winoroślach; pochyli się pęd oliwnika, a łany nie dostarczą już pożywienia; z owczarni znikną owce i nie będzie rogacizny w oborach.

  • 5Tak się rozproszyły i się rozpierzchły z powodu braku pasterzy oraz poszły na żer wszelkiej polnej dziczy.

  • 10Uczynię z Jeruszalaim kupy gruzu, legowisko szakali, a miasta Judy zamienię w pustkowie z powodu braku mieszkańca.

  • 71%

    5Ci, którzy jadali łakocie mdleli po ulicach; ci, których wypiastowano w szkarłatach obejmowali śmietniska.

  • 7Opustoszeją wśród spustoszonych ziem, a jego miasta znajdą się pośród zburzonych miast.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    71%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • 6kiedy się jednak podpaśli i nasycili – przesycili się, uniosło się ich serce, i dlatego o Mnie zapomnieli.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 5Syci wynajmują się za chleb, a łaknący odpoczywają; niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci.

  • 18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

  • 19Szybszymi niż orły pod niebem stali się nasi prześladowcy; ścigali nas po górach, czyhali na nas na puszczy.

  • 37zostali ukamienowani, przepiłowani, doświadczani, umarli poprzez mord mieczem, chodzili wokół w owczych i kozich skórach, cierpiąc biedę, będąc uciskanymi i krzywdzonymi.

  • 15Gdyż uciekają przed mieczami; przed wydobytym mieczem, przed napiętym łukiem i przed naciskiem wojny.

  • 34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.

  • 30Ale nie porzucili swojego pożądania, choć pokarm był jeszcze w ich ustach.