Ksiega Psalmów 18:42

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wołali, ale nikt im nie pomógł; i do BOGA, ale im nie odpowiedział.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 10:6 : 6 Puszczam go na obłudny lud, wzywam go na naród Mojej zapalczywości, aby brał zdobycze, wydzierał łupy oraz dał go na podeptanie jak błoto ulic.
  • 2 Krl 13:7 : 7 Lecz Pan nie zostawił Joachazowi wojennego ludu, z wyjątkiem pięćdziesięciu jezdnych, dziesięciu wozów wojennych i dziesięciu tysięcy pieszych; król aramejski ich wygubił i uczynił ich jak proch do tratowania.
  • Za 10:5 : 5 Będą jako bohaterowie, co tratują w boju uliczne błoto; będą walczyli, gdyż WIEKUISTY jest z nimi; natomiast będą zhańbieni ci, którzy jeżdżą na koniach.
  • Ps 50:22 : 22 Zrozumiejcie, niepomni Boga, bym was kiedyś nie schwytał, a wtedy nikt nie ocali.
  • Iz 25:10 : 10 Kiedy na tej górze spocznie ręka WIEKUISTEGO, w swej siedzibie będzie rozdeptany Moab, tak jak w kałuży gnoju rozdeptaną bywa wiązka słomy.
  • Iz 41:2 : 2 Kto pobudził ze Wschodu tego, którego na każdym kroku spotyka zwycięstwo, podbił sobie narody oraz ujarzmił królów; poddał ich jak proch pod swój miecz i pod swój łuk jak gdyby rozproszone plewy.
  • Iz 41:15-16 : 15 Oto cię uczynię jak ostre brony, nowe, wielosieczne; zmłócisz góry i je rozetrzesz, a wzgórza obrócisz w plewę. 16 Rozrzucisz je, a wiatr je rozniesie i wicher je rozmiecie; ale ty się raduj w WIEKUISTYM; będziesz się chlubił Świętym Israela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 2 Sm 22:38-45
    8 wersety
    93%

    38Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem.

    39Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami.

    40Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie.

    41Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół.

    42Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.

    43Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem.

    44Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem.

    45Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha.

  • Ps 18:43-44
    2 wersety
    78%

    43Więc starłem ich jak proch na przedzie wiatru, rozrzuciłem jak błoto ulic.

    44Wybawiłeś mnie od zatargów ludu, ustanowiłeś mnie głową narodów; służy mi lud, którego nie znałem.

  • Ps 18:37-41
    5 wersety
    78%

    37Rozszerzyłeś moje kroki pode mną i nie zachwiały się moje stawy.

    38Ścigałem moich wrogów, dogoniłem ich i nie wróciłem, aż doszczętnie ich wytępiłem.

    39Skruszyłem ich tak, że nie mogli powstać; upadli pod moimi stopami.

    40Tak do boju opasałeś mnie mocą, powaliłeś pode mnie moich wrogów.

    41Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.

  • 19Rozproszyłem ich między narody i zostali rozwiani po ziemiach; osądziłem ich według ich postępowania oraz według ich spraw.

  • 14W środku ich pokoleń przebijasz jego głowę, głowę ich mniejszych wodzów, co pędzą wichrem, by mnie rozproszyć. Sam ich okrzyk jak gdyby ma pochłonąć biednego, który się schował w kryjówce.

  • Ps 118:10-12
    3 wersety
    73%

    10Wszystkie ludy mnie otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    11Obległy mnie oraz otoczyły; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

    12Obległy mnie jak pszczoły, zapłonęły jak płomień cierni; wyciąłem je w Imię WIEKUISTEGO.

  • Iz 41:15-16
    2 wersety
    73%

    15Oto cię uczynię jak ostre brony, nowe, wielosieczne; zmłócisz góry i je rozetrzesz, a wzgórza obrócisz w plewę.

    16Rozrzucisz je, a wiatr je rozniesie i wicher je rozmiecie; ale ty się raduj w WIEKUISTYM; będziesz się chlubił Świętym Israela.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 2Kto pobudził ze Wschodu tego, którego na każdym kroku spotyka zwycięstwo, podbił sobie narody oraz ujarzmił królów; poddał ich jak proch pod swój miecz i pod swój łuk jak gdyby rozproszone plewy.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • 13ci, którzy powiedzieli: Zdobędziemy sobie niwy Boga.

  • 26Mógłbym powiedzieć: Zmiotę ich, zgładzę o nich pamięć wśród ludzi,

  • 14Uniosłem ich wichrem pomiędzy wszystkie narody, których nie znali, a ziemia za nimi opustoszała tak, że nie było tego, co przechodzi i wraca; zamienili uroczy kraj w pustkowie.

  • 17Wschodnim wichrem rozproszę ich przed wrogiem; plecami, a nie obliczem będę na nich spoglądał w dzień ich klęski.

  • 24Zatem rozproszę ich jak źdźbła, co przed pustynnym wichrem ulatują.

  • 72%

    9Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.

  • 7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

  • 7Rozwiałem ich wiejadłem przez bramy tej ziemi; osierociłem i wygubiłem Mój lud, bowiem nie zawrócili ze swych bezdroży.

  • 13Narody wrzą wrzeniem wielkich wód – lecz On je zgromi; zatem uciekną daleko, oraz jak źdźbło przez wiatr będą pędzone po górach; niczym tuman od wichru.

  • 9Z nimi łączy się Aszur, który stał się ramieniem synów Lota. Sela.

  • 6Więc podeptałem narody w Moim gniewie i upoiłem je Moim uniesieniem; wytoczyłem na ziemię ich posokę.

  • 13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.

  • Jr 18:21-22
    2 wersety
    71%

    21Dlatego wydaj ich synów na głód, powal ich mieczem, by ich żony były osierocone i owdowiałe, ich młodzieńcy porażeni mieczem na wojnie, a ich mężowie zabici śmiercią.

    22Niech z ich domów rozlega się krzyk, kiedy nagle sprowadzisz na nich hufce; gdyż kopali dół, by mnie pochwycić oraz skrycie zastawiali sidła na moje nogi.

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • 18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

  • 40Przyprowadzą na ciebie gromadę; będą rzucali na ciebie kamieniami oraz rozpłatają cię swoimi mieczami.

  • 12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.

  • 16Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Rozejrzyjcie się, zwołajcie płaczki, poślijcie do biegłychkobiet, by przybyły.

  • 15Czemu gnębicie Mój naród i ciemiężycie oblicze biednych? – mówi Pan, WIEKUISTY Zastępów.

  • 31tak mówi Pan, WIEKUISTY: Precz z zawojem, zrzucić koronę, to wszystko nie zostanie już takim! Niskie wywyższyć, a wysokie poniżyć!

  • 5Będą jako bohaterowie, co tratują w boju uliczne błoto; będą walczyli, gdyż WIEKUISTY jest z nimi; natomiast będą zhańbieni ci, którzy jeżdżą na koniach.

  • 31To też wylejęnad nimi Me rozjątrzenie; zniweczęich ogniem Mojego oburzenia, a ich postępki zwalęna ich głowę! – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.