Ksiega Psalmów 148:7
Chwalcie BOGA na ziemi, cudotwory i wszystkie głębie.
Chwalcie BOGA na ziemi, cudotwory i wszystkie głębie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1HALLELUJA! Chwalcie BOGA wśród niebios, chwalcie Go na wysokościach.
2Chwalcie Go wszyscy Jego posłańcy, chwalcie Go wszystkie Jego zastępy.
3Chwalcie Go słońce i księżycu, chwalcie Go wszystkie gwiazdy światła.
4Chwalcie Go niebiosa niebios, a także wody nieba.
5Niechaj chwalą WIEKUISTEGO, bo On rozkazał i są stworzone.
6Ustanowił je na wieki wieków, nadał też prawo i nie minie.
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
9Góry, wszystkie pagórki, drzewa owocowe i wszystkie cedry.
10Zwierzęta i wszelkie bydło, gady oraz skrzydlate ptactwo.
11Królowie ziemi, wszystkie narody, książęta i wszyscy sędziowie ziemi.
12Młodzieńcy i dziewice, starcy i młodzież.
13Niech chwalą Imię WIEKUISTEGO, bo jedynie Jego Imię jest wzniosłe, a Jego wspaniałość nad ziemią i niebiosami.
34Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi.
13Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach.
6WIEKUISTY czyni wszystko, co chce na niebie, na ziemi, w morzach oraz we wszystkich głębinach.
1Tego dnia WIEKUISTY nawiedzi Swoim wielkim, twardym oraz potężnym mieczem lewiatana – szybkiego węża, lewiatana – węża skręconego, i w morzu zniszczy potwora.
6Wszelki duch niechaj chwali WIEKUISTEGO. HALLELUJA!
8Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;
10Wy, co puszczacie się na morze i wszystko, co je napełnia, wyspy i ich mieszkańcy zaśpiewajcie WIEKUISTEMU nową pieśń, Jego sława od krańców ziemi.
7Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy.
8Niech rzeki przyklasną dłonią i pospołu góry zawtórują,
24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
18w postaci czegokolwiek, pełzającego po ziemi, czy w postaci jakiejkolwiek ryby, która jest w wodach, poniżej ziemi.
11Niech się weselą niebiosa, niech się raduje ziemia, niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia.
1HALLELUJA! Chwalcie Boga w Jego Świątyni, chwalcie Go na przestworze Jego potęgi.
2Chwalcie Go w Jego wszechmocy, chwalcie Go według ogromu Jego wielkości.
25To wielkie morze, rozległe na wszystkie strony; gdzie są płazy bez liczby, zwierzęta duże i małe.
26Tam krążą okręty oraz potwór, którego Ty stworzyłeś, aby się w nim rozkoszował.
7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
8Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
32Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
1HALLELUJA! Słudzy chwalcie WIEKUISTEGO, chwalcie Imię WIEKUISTEGO.
16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
1HALLELUJA! Chwalcie Imię WIEKUISTEGO;słudzy chwalcie WIEKUISTEGO.
15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
14Zaś tamci podnoszą swój głos i się cieszą, nad morzem się weselą ze wspaniałości WIEKUISTEGO.
5Oto drżąnawet duchy zmarłych, głęboko pod wodami oraz ich mieszkańcami.
6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
1HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.
8Albo przemów do ziemi, a ci wskaże i objaśnią ci ryby morza.
3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.
21I Bóg stworzył owe wielkie potwory; wszelkie żyjące istoty według swojego rodzaju, które się poruszały i którymi zaroiły się wody; oraz wszelkie skrzydlate ptactwo według swojego rodzaju. I Bóg widział, że jest dobrze.
15Bo on wszystkich wyciąga wędką, zagarnia ich swym niewodem, zbiera ich do swej sieci; i dlatego się cieszy, raduje.
13A wszelkie stworzenie, które jest w Niebie, na ziemi, pod ziemią oraz w morzu; wszystko co w nich, mówiło: Siedzącemu na tronie i Barankowi sława, szacunek, chwała i potęga na wieki wieków.
16Lecz kobiecie przyszła z pomocą ziemia. Ziemia otworzyła swe usta oraz wchłonęła rzekę, którą smok wyrzucił z jego pyska.
16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
12Niech składają cześć WIEKUISTEMU i głoszą po wybrzeżach Jego chwałę.
4Cała ziemio - wznieście okrzyki WIEKUISTEMU, wybuchnijcie, radujcie się i śpiewajcie.