Ksiega Hioba 12:2
Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
Wy zaprawdę, czy wy jedynie jesteście ludźmi, i z wami umrze mądrość?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
12Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.
13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.
21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
13Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
10I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
16Bo pamięć po mędrcu, jak i po głupcu nie pozostanie na wieki; wszystko pójdzie w zapomnienie w dniach przyszłości; więc dlaczego mędrzec umiera na równi z głupcem?
4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,
10A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
12Oto wszyscy to widzieliście; więc czemu mówicie marności?
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
7Jednak pomrzecie jak ludzie, upadniecie jak każdy z panów.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
13Śmiertelny nie zna jej ceny, ani nie potrafi jej znaleźć na ziemi żyjących.
10A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.
2Co wam wiadomo – wiem i ja; nie jestem od was gorszy.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
21Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni.
20I znowu: Pan poznaje dyskusje mądrych, że są próżne.
22Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?
12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
10Nie mów: Co to się stało, że dni dawniejsze były lepsze niż obecne? Bo nie z mądrości o to pytasz.
23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
17I Ijob umarł, stary, i syty dni.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
12Jeżeli jesteś mądry – bądź mądry dla siebie; zaś jeśli jesteś szydercą – sam to poniesiesz.
9Zatem mędrcy zostaną pohańbieni, zgnębieni i usidleni; oto są ci, co pomiatali słowem WIEKUISTEGO, więc jaka im mądrość została?
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
2Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.
17Nie bądź zbyt niepobożnym, ani zbyt głupim; czemu miałbyś umrzeć przed swoim czasem?
3Oto byłeś jakby mądrzejszy niż Dawid; nie sprawiała ci trudności żadna tajemnica.
10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?