Ksiega Przyslów 27:5
Lepsza jawna przygana, niż zatajona w przyjaźni.
Lepsza jawna przygana, niż zatajona w przyjaźni.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.
23Kto człowiekowi przygania – w następstwie znajdzie więcej upodobania, niż ten, co się językiem podchlebia.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
9Kto osłabia uchybienie – szuka miłości; a kto wznawia sprawę – rozłącza przyjaciół.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
17Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.
12Nienawiść wznieca swary; a jednak wszystkie przewinienia przesłania miłość.
25Zaś tym, co sprawy wyjaśniają – błogo im; spłynie na nich błogosławieństwo cennych.
10Bo nienawidzą tego, który ich karci w bramieoraz brzydzą się tym, który szczerze przemawia.
19Ja, ilukolwiek pokocham, tych poprawiam i uczę. Ubiegaj się więc, gorliwie oraz skrusz się.
20Chybiających celu poprawiaj przed wszystkimi, aby i pozostali mieli lęk.
10Zaiste, że was skarci; On was skarci, jeśli skrycie uwzględniacieJego oblicze.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
9Prowadź twój spór z bliźnim, lecz cudzej tajemnicy nie zdradzaj;
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
26Choćby się nienawiść okrywała obłudą – to jednak jej złość publicznie się objawi.
17Nie miej w nienawiści twojego brata w twoim sercu; lecz napominać napominaj twego bliźniego, abyś nie ponosił za niego grzechu.
7Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
8Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.
17Żelazo ostrzy się żelazem; zaś jeden człowiek niech wygładza spojrzenie drugiego.
10Surowa kaźń spotyka tego, kto opuszcza prawdziwą drogę; kto nienawidzi napomnienia – musi zginąć.
17Prawdziwy przyjaciel miłuje w każdy czas i jak brat stawia się on w nieszczęściu.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
19Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta.
13Kto krąży jako oszczerca – zdradza tajemnicę; ale kto jest statecznego ducha – ukrywa sprawę.
2Niech chwali cię inny, a nie twe usta; obcy, a nie twoje własne wargi.
1Starszemu nie przyganiaj, ale zachęcaj jak ojca, zaś młodszych jak braci.
19Kto miłuje kłótnię – miłuje występek; a kto podwyższa swe drzwi – szuka ruiny.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
4aby twa jałmużna była w ukryciu; a twój Ojciec, który widzi w ukryciu, Ten odda ci jawnie.
5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
13Kto ukrywa swe przewinienia – nie znajdzie powodzenia; ale kto je wyznaje i porzuca – znajdzie miłosierdzie.
13Ale wszystko jest badane na skutek światła, stając się znane; gdyż światło czyni wszystko widocznym.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
17Bowiem nic nie jest ukryte co nie stanie się widocznym; ani zakryte co by nie zostało zrozumiane oraz nie przeszło na widoczne.
23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
15Lecz nie miejcie jak gdyby za nieprzyjacielskiego, ale przemawiajcie do rozumu jak bratu.
5Nie ufajcie już przyjacielowi, nie polegajcie na towarzyszu! Nawet przed tą, która spoczywa na twym łonie, strzeż wyjścia twych ust!
9Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.
12i powiedział: Znienawidziłem napomnienia, a me serce gardziło przestrogą.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
24Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.