Ksiega Przyslów 10:26
Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu – tym leniwy dla tych, którzy go posyłają.
Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu – tym leniwy dla tych, którzy go posyłają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Leniwy powiada: Lew na drodze; lew na środku ulic!
14Drzwi obracają się na swych zawiasach, a leniwiec na swoim łóżku.
15Gdy leniwy włoży rękę do misy ciężko mu ją znowu poprowadzić do ust.
16Leniwy jest mędrszy w swoich oczach niż siedmiu, zdolnych trafnie odpowiadać.
9Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
25Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
9Leniwcze! Jak długo będziesz się wylegiwał? Kiedy się podniesiesz ze twego snu?
10Jeszcze trochę się przespać, trochę podrzemać, złożyć ręce do wypoczynku.
24Gdy leniwy włoży rękę do misy – nawet wtedy nie poprowadzi jej do ust.
30Przechodziłem obok pola opieszałego człowieka i obok winnicy człowieka bezmyślnego;
4Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
18Przez gnuśność dach się zapada, zaś przez opieszałość kapie w domu.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
13Leniwy mówi: Lew na drodze; mogę być zamordowany na środku ulicy.
6Leniwcze, idź do mrówki, przypatruj się jej drogom, abyś nabrał mądrości.
27Opieszałość nie złowi sobie zdobyczy, ale pilny człowiek posiada cenny skarb.
27Bojaźń WIEKUISTEGO przymnaża dni, a lata niegodziwych zostają skrócone.
4Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.
24Ręka skrzętnych będzie panować, a opieszała stanie się hołdowniczą.
33Tak, jeszcze cokolwiek pospać, cokolwiek podrzemać, cokolwiek do wypoczynku złożyć ręce;
5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!
21Bo opój i żarłok zubożeje, i opasłość będzie odziewał w łachmany.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
4Opieszała dłoń czyni ubogim, a ręka skrzętnych wzbogaca.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
4Nie użyczaj twym oczom snu, ani drzemki twoim powiekom.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
10Bo choćby byli spleceni jak ciernie i przesiąknięci jak ich napitek – to jednak jak suche rżysko będą do szczętu strawieni.
32Bo w końcu kąsa jak wąż i pryska jadem jak bazyliszek.
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
20Ten, kto wyśpiewuje pieśni znękanemu sercu jest jak zdejmujący szaty w chłodnym dniu i lejący ocet na ług.
11Jeżeli żmija gryzie, ponieważ nie była zaklętą, wtedy nie ma pożytku ten, co zaklina.
10Widzi to niegodziwy i się złości, zgrzyta zębami i ginie; znika pragnienie nieprawych.
1Jadowite muchy czynią cuchnącym i kwaśnym olejek tego, co przyrządza pachnidła; tak też więcej niż mądrość i sława waży odrobina głupoty.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
8Niech się rozpłyną jak woda, niech zniszczeją; niech się pokruszą, kiedy nałożą swoje strzały.
18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.