Ksiega Przyslów 18:9
Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
18Przez gnuśność dach się zapada, zaś przez opieszałość kapie w domu.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
4Opieszała dłoń czyni ubogim, a ręka skrzętnych wzbogaca.
5Roztropne dziecię zbiera w lecie, a gnuśne dziecię śpi w czasie żniwa.
25Pożądliwość próżniaka go zabija, bo jego ręce wzdragają się, by pracować,
26a nieustannie pała on pożądliwością; zaś sprawiedliwy użycza i nie szczędzi.
13Leniwy powiada: Lew na drodze; lew na środku ulic!
14Drzwi obracają się na swych zawiasach, a leniwiec na swoim łóżku.
15Gdy leniwy włoży rękę do misy ciężko mu ją znowu poprowadzić do ust.
16Leniwy jest mędrszy w swoich oczach niż siedmiu, zdolnych trafnie odpowiadać.
24Gdy leniwy włoży rękę do misy – nawet wtedy nie poprowadzi jej do ust.
26Czym ocet dla zębów, a dym dla oczu – tym leniwy dla tych, którzy go posyłają.
27Opieszałość nie złowi sobie zdobyczy, ale pilny człowiek posiada cenny skarb.
4Gorąco pragnie, ale nie ma; lecz dusza gorliwych będzie nasycona.
24Ręka skrzętnych będzie panować, a opieszała stanie się hołdowniczą.
30Przechodziłem obok pola opieszałego człowieka i obok winnicy człowieka bezmyślnego;
9Leniwcze! Jak długo będziesz się wylegiwał? Kiedy się podniesiesz ze twego snu?
10Jeszcze trochę się przespać, trochę podrzemać, złożyć ręce do wypoczynku.
4Leniwy nie orze z powodu zimna; lecz nic nie znajdzie, kiedy będzie szukał w trakcie żniwa.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
13Leniwy mówi: Lew na drodze; mogę być zamordowany na środku ulicy.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
8Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
10Bo gdy byliśmy przy was, to nakazaliśmy wam, że jeśli ktoś nie chce pracować niech także nie je.
11Słyszeliśmy, że niektórzy wśród was postępują nieporządnie, nic nie zapracowując, a będąc wścibskimi.
24Kto ograbia ojca, lub swoją matkę i twierdzi, że to nie grzech – ten jest sojusznikiem niszczyciela.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
21Bo opój i żarłok zubożeje, i opasłość będzie odziewał w łachmany.
24Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.
6Leniwcze, idź do mrówki, przypatruj się jej drogom, abyś nabrał mądrości.
19Kto uprawia swą rolę – nasyci się chlebem; a kto ugania się za marnościami – nasyci się nędzą.
33Tak, jeszcze cokolwiek pospać, cokolwiek podrzemać, cokolwiek do wypoczynku złożyć ręce;
5Zamysły skrzętnego prowadzą do dostatku; a każdy, kto się gorączkuje, dochodzi tylko do nędzy.
11Zmniejszy się bogactwo pochodzące z niczego; lecz pomnoży je ten, który zbiera na rękę.
16Dorobek sprawiedliwego idzie na życie; zysk niegodziwego na grzech.
18Niegodziwiec zdobywa wątpliwy zysk, a prawdziwą nagrodę ten, kto sieje sprawiedliwość.
10Imię WIEKUISTEGO to silna baszta; do niej chroni się sprawiedliwy oraz zostaje ocalony.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
18Ten, kto poręcza – jest bezmyślnym człowiekiem, bo daje rękojmię za drugiego.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
13Biada temu, kto buduje swój dom z niesprawiedliwości, a swoje pokoje z bezprawia; swoim bliźnim posługuje się bez zapłaty oraz jego zarobku mu nie płaci!
9Jaką więc, ma korzyść z całej swojej pracy ten, co pracuje?
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.