Ksiega Przyslów 18:8
Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.
23Srebrną polewą, którą pokryte jest naczynie, są żarliwe usta oraz niecne serce.
19Kto zdradza tajemnice – krąży jako oszczerca; dlatego nie zadawaj się z takim, co tak otwiera swe usta.
13Kto krąży jako oszczerca – zdradza tajemnicę; ale kto jest statecznego ducha – ukrywa sprawę.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
28Człowiek przewrotny wznieca swary, a plotkarz rozłącza zażyłych przyjaciół.
27Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
11Jeżeli żmija gryzie, ponieważ nie była zaklętą, wtedy nie ma pożytku ten, co zaklina.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
4Niecny zważa na nieprawe usta; kłamca przysłuchuje się złowieszczej mowie.
9Kto jest opieszały w swych sprawach – staje się marnotrawnym bratem.
18serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
19tego, który wygłasza kłamstwa, jako fałszywy świadek oraz tego, kto rozsiewa swary pomiędzy braćmi.
18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
19tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.
20Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.
8Czyżbym tego na nich nie szukał mówi WIEKUISTY, czy nad podobnym narodem Ma Osoba nie wywrze pomsty?
6Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
6Moi wrogowie mówią: Źle z nim; kiedy umrze, zaginie też jego imię.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
9BOŻE, prowadź mnie w Twojej sprawiedliwości; wobec czyhających na mnie utoruj przede mną Twoją drogę.
28Nikczemny świadek urąga sprawiedliwości, a usta niegodziwych chciwie pochłaniają złość.
5Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.
16Nie krąż jako oszczerca pośród twoich pokoleń; nie powstań przeciw krwi twojego bliźniego; Ja jestem WIEKUISTY.
3Nie spotwarza swoim językiem, nie czyni złego bliźniemu, ani nie rzuca hańby na bliskiego.
10Kto znacząco mruga okiem sprawia strapienie, a kto jest głupich ust – upada.
23Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
30Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.
14ich usta są pełne klątwy i goryczy;
14w którego sercu jest przewrotność i ustawicznie knuje zło oraz rozsiewa swary.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
2Dopomóż WIEKUISTY, bowiem zabrakło pobożnych, gdyż zniknęli wierni spośród synów ludzkich.