Ksiega Przyslów 28:12

Biblia Gdanska (1632/1881)

Gdy radują się sprawiedliwi – wzmaga się świetność; gdy podnoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 29:2 : 2 Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.
  • Prz 11:10 : 10 Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.
  • Prz 28:28 : 28 Kiedy wznoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają; a gdy giną – mnożą się sprawiedliwi.
  • Koh 10:5-6 : 5 Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy. 6 Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
  • Koh 10:16 : 16 Biada ci, ziemio, której królem jest chłopiec i której książęta od rana ucztują.
  • Jr 5:1 : 1 Krążcie po ulicach Jeruszalaim, rozglądajcie się, dowiadujcie, szukajcie na jej rynkach czy znajdziecie człowieka, czy jest choć jeden, który by pełnił sądi poszukiwał prawdy a jej przebaczę.
  • Jr 36:26 : 26 Potem król rozkazał Jerachmeelowi, królewskiemu potomkowi; Seraji, synowi Azriela i Szelemiaszowi, synowi Abdeela, by ujęli pisarza Barucha oraz proroka Jeremjasza – ale WIEKUISTY ich ukrył.
  • Lk 19:37-38 : 37 A kiedy on się zbliżał do zejścia z góry Oliwek, cała mnogość uczniów, radując się, wielkim głosem zaczęła wielbić Boga za wszystkie cuda, które widzieli, 38 mówiąc: Błogosławiony Król, przychodzący w Imieniu Pana; pokój w Niebie i chwała na wysokościach.
  • Hbr 11:37-38 : 37 zostali ukamienowani, przepiłowani, doświadczani, umarli poprzez mord mieczem, chodzili wokół w owczych i kozich skórach, cierpiąc biedę, będąc uciskanymi i krzywdzonymi. 38 (Ci, których świat nie był godny); błąkający się na pustkowiach, w górach, jaskiniach i w dziurach ziemi.
  • 1 Sm 24:11 : 11 Oto dzisiejszego dnia twoje własne oczy widziały, że dziś, w jaskini, WIEKUISTY wydał cię w moją moc i namawiano mnie, abym cię zabił – ale cię oszczędziłem i pomyślałem: Nie podniosę mojej ręki przeciwko mojemu panu, ponieważ jest pomazańcem WIEKUISTEGO.
  • 1 Krl 17:3-9 : 3 Odejdź stąd, zwróć się na wschód i ukryj się nad potokiem Kerit, po wschodniej stronie Jardenu. 4 Z tego potoku będziesz pił; zaś krukom poleciłem, aby cię tam żywiły. 5 Zatem poszedł i uczynił według słowa WIEKUISTEGO; odszedł i osiadł nad potokiem Kerit, który jest po wschodniej stronie Jardenu. 6 Zaś kruki przynosiły mu chleb; z rana mięso i chleb, i wieczorem mięso i chleb; a pił z potoku. 7 Jednak po pewnym czasie, ten potok wysechł, bowiem w kraju nie było deszczu. 8 Doszło go więc słowo WIEKUISTEGO: 9 Wstań, udaj się do Carpat, należącego do Cydonu i tam osiądź; powierzyłem cię pewnej owdowiałej kobiecie, aby cię żywiła. 10 Zatem wyruszył i udał się do Carpat; ale zaledwie przybył do bramy miasta, a oto owdowiała kobieta właśnie zbierała tam drzewo. Więc do niej zawołał, mówiąc: Zechciej mi przynieść trochę wody w naczyniu, abym się napił. 11 A gdy odeszła, aby ją przynieść, jeszcze za nią zawołał, mówiąc: Zechciej mi też przynieść w ręce i kęs chleba. 12 Jednak ona odpowiedziała: Żywy jest WIEKUISTY, twój Bóg; nie posiadam żadnego pieczywa, a jedynie w dzbanku pełną garść mąki i nieco oliwy. Uzbieram kilka drewienek, potem wrócę oraz przyrządzę to dla ciebie i dla mojego syna. A gdy to spożyjemy, pozostanie nam tylko umierać. 13 Jednak Eliasz do niej powiedział: Nie obawiaj się! Wróć i uczyń jak powiedziałaś. Jednak najpierw przyrządź mi z tego mały placuszek i mi go przynieś; zaś dla siebie i twojego syna przyrządzisz później. 14 Bowiem tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Nie wyczerpie się mąka w dzbanku i nie ubędzie oliwy z bańki, aż do dnia, w którym WIEKUISTY spuści na ziemię deszcz. 15 Zatem poszła i uczyniła według słowa Eliasza, i przez pewien czas się żywili ona, on i jej rodzina. 16 Nie wyczerpała się mąka w dzbanku, a z bańki nie ubyło oliwy, według słowa WIEKUISTEGO, które wypowiedział przez Eliasza. 17 Po tych wydarzeniach, zachorował jednak syn kobiety, gospodyni owego domu, a jego niemoc wzmogła się tak silnie, że już nie było w nim tchu. 18 Wtedy powiedziała do Eliasza: Cóż mi z tobą, Boży mężu; przybyłeś do mnie tylko po to, byś przypominał Bogu moją winę, i dlatego zabił mego syna. 19 Jednak on do niej powiedział: Daj mi twojego syna! Po czym zabrał go z jej łona, zaniósł na poddasze, w którym mieszkał i położył go na swoim łóżku. 20 Potem wezwał WIEKUISTEGO i powiedział: WIEKUISTY, mój Boże, czyżbyś i tej wdowie, u której przebywam, tak źle uczynił, zabijając jej syna? 21 Następnie rozciągnął się trzykrotnie nad dzieckiem, wezwał WIEKUISTEGO i powiedział: WIEKUISTY, mój Boże, niech wróci do jego wnętrza życie dziecka. 22 A WIEKUISTY wysłuchał głosu Eliasza i wróciło życie dziecka do jego wnętrza tak, że ożyło. 23 Zaś Eliasz wziął dziecię, zaniósł je z poddasza do domu i oddał je jego matce. Nadto Eliasz powiedział: Patrz, twój syn żyje! 24 Wtedy owa kobieta powiedziała do Eliasza: Oto teraz wiem, że ty jesteś Bożym mężem, a w twych ustach słowo WIEKUISTEGO jest prawdą.
  • 1 Krl 18:13 : 13 Czyżby nie powiedziano mojemu panu, co uczyniłem, gdy Izebel tępiła proroków WIEKUISTEGO? Z proroków WIEKUISTEGO ukryłem wtedy stu mężów, po pięćdziesięciu mężów w jaskini i żywiłem ich chlebem, i wodą.
  • 1 Krl 19:3 : 3 Zrozumiał to, więc wstał i odszedł z uwagi na swoje życie, i przybył do Beer-Szeby, należącej do Judy; tam zostawił swojego sługę.
  • 1 Krn 15:25-28 : 25 Tak Dawid, starsi Israela i dowódcy nad tysiącami szli z weselem, by przeprowadzić Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO z domu Obed Edoma. 26 A kiedy Bóg przyszedł z pomocą Lewitom, niosącym Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO, stało się, że ofiarowali siedem byków i siedem baranów. 27 Dawid był ubrany w szatę z bisioru, jak również wszyscy Lewici, co nieśli Skrzynię śpiewacy i Kenanjasz – rządca noszących śpiewaków; nadto Dawid miał na sobie lniany efod. 28 Więc cały Israel z weselem prowadził Skrzynię Przymierza WIEKUISTEGO; z dźwiękiem kornetu, trąby oraz cymbałów, grając na lutniach i cytrach.
  • 1 Krn 16:7-9 : 7 Dopiero tego dnia wódz Dawid postanowił, by przez Asafa i jego braci tym psalmem chwalony był WIEKUISTY: 8 Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, pomiędzy narodami opowiadajcie Jego sprawy. 9 Śpiewajcie Mu, grajcie Mu, rozmawiajcie o całej Jego cudowności. 10 Chlubcie się w Jego świętem Imieniu, i niech się rozraduje serce tych, co szukają WIEKUISTEGO. 11 Szukajcie WIEKUISTEGO i Jego mocy; zawsze szukajcie Jego oblicza. 12 Wspominajcie nadzwyczajność Tego, który czynił; Jego znakii sądy Jego ust. 13 O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani! 14 On, WIEKUISTY, naszym Bogiem; Jego sądyna całej ziemi. 15 Na wieki pamiętajcie Jego przymierze; i słowo, które polecił do tysiącznego pokolenia; 16 którym zajął stanowisko przy Abrahamie oraz na Jego przysięgę Ic’hakowi. 17 Ustanowił to Jakóbowi za Prawo, a Israelowi za Wieczne Przymierze, 18 mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaanu za sznurwaszego dziedzictwa. 19 Chociaż była was mała liczba oraz przez krótki czas byliście w niej przychodniami, 20 przechodząc od narodu do narodu i od królestwa do innego ludu 21 nikomu nie pozwolił, aby ich uciskał i z ich powodu karał królów; 22 mówiąc: Nie dotykajcie Moich pomazańców, a Mym prorokom nie czyńcie złego. 23 Cała ziemio śpiewaj WIEKUISTEMU; dzień za dniem opowiadajcie Jego zbawienie. 24 Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy. 25 Bo WIEKUISTY – On jest wielki oraz bardzo chwalebny; godzien respektu nad wszystkich bogów. 26 Gdyż bogowie pogan są bezwartościowi; a WIEKUISTY uczynił niebiosa. 27 Przed Nim chwałai cześć, na Jego miejscu moc i wesele. 28 Pokolenia narodów! Przynieście WIEKUISTEMU, przynieście WIEKUISTEMU chwałęi swoją moc. 29 Przynieście WIEKUISTEMU chwałę Jego Imienia; przynieście dary i przychodźcie przed Jego oblicze; w ozdobie świętości kłaniajcie się WIEKUISTEMU. 30 Bój się Jego oblicza cała ziemio,a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył. 31 Niech się rozradują niebiosa i niech się rozweseli ziemia; niechaj mówią w narodach: Króluje WIEKUISTY! 32 Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje. 33 Wtedy się rozweselą przed WIEKUISTYM drzewa leśne;bowiem przyszedł osądzić ziemię. 34 Wysławiajcie WIEKUISTEGO; bo jest dobry, bo na wieki trwa Jego miłosierdzie. 35 Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale. 36 Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieków aż po wieczność. A cały lud powiedział: Amen, oraz chwalił WIEKUISTEGO.
  • 1 Krn 29:20-22 : 20 Potem Dawid mówił do całego zgromadzenia: Teraz wysławiajcie WIEKUISTEGO, waszego Boga. Więc całe zgromadzenie wysławiało WIEKUISTEGO, Boga swoich przodków, i nachyliwszy się, pokłonili się WIEKUISTEMU, i królowi. 21 Potem ofiarowali WIEKUISTEMU ofiary. A nazajutrz, po owym dniu, ofiarowali też WIEKUISTEMU całopalenia za całego Israela wielkie mnóstwo ofiar: Tysiąc byków, tysiąc baranów i tysiąc baranków z ich ofiarami z płynów. 22 Tego dnia jedli i pili przed WIEKUISTYM z wielką radością. I po drugie, ustanowili królem Salomona, syna Dawida, pomazując go WIEKUISTEMU za władcę, a Cadoka za najwyższego kapłana.
  • 2 Krn 7:10 : 10 A dwudziestego trzeciego dnia, siódmego miesiąca, rozpuścił lud do swych mieszkań; radosny i cieszący się w swoim sercu z dobrodziejstwa, które WIEKUISTY uczynił Dawidowi, Salomonowi oraz swojemu ludowi, Israelowi.
  • 2 Krn 30:22-27 : 22 Zaś Chiskjasz mówił do serca wszystkich Lewitów, którzy mieli słuszne zrozumienie WIEKUISTEGO. Więc jedli przez siedem dni owego święta, składając dobrowolne ofiary i wysławiając WIEKUISTEGO, Boga swoich przodków. 23 I całe zgromadzenie uradziło, by to jeszcze czynili przez drugie siedem dni; więc znowu obchodzili z weselem siedem dni. 24 Bowiem Chiskjasz, król Judy, dał zgromadzeniu tysiąc cielców i siedem tysięcy owiec; także i władcy dali zgromadzeniu tysiąc cielców i dziesięć tysięcy owiec. Nadto poświęciło się bardzo wielu kapłanów. 25 Zatem weseliło się całe zgromadzenie Judy, kapłani, Lewici i całe zgromadzenie, które przyszło z Israela, nadto przychodnie, którzy przyszli z ziemi israelskiej oraz mieszkali w Judzie. 26 Więc stało się wielkie wesele w Jeruszalaim; ponieważ od dni Salomona, syna Dawida, króla Israela, niczego takiego w Jeruszalaim nie było. 27 Potem powstali kapłani i Lewici życząc sobie błogosławieństwa dla ludu; i został wysłuchany ich głos, a ich modlitwa przyszła do niebios, do mieszkania Świętości.
  • Est 8:15-17 : 15 Zaś Mardechaj wyszedł od króla w błękitnym i białym stroju królewskim, przyodziany w płaszcz z bisioru i purpury oraz w wielkim, złotym diademie. A miasto Suza cieszyło się oraz radowało, 16 bo Judejczykom wzeszła jasność, radość, wesele i cześć. 17 Także w każdej dzielnicy oraz w każdym mieście, dokąd doszło królewskie rozporządzenie i jego prawo, była radość i wesele u Judejczyków, biesiady oraz uroczystości. Wielu też z krajowej ludności przyznawało się do judztwa, ponieważ padła na nich trwoga przed Judejczykami.
  • Hi 29:11-20 : 11 Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo. 12 Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował. 13 Do mnie przychodziło błogosławieństwo dla tego, co się tułał oraz rozweselałem serce wdowy. 14 Przyodziałem się w sprawiedliwość; zdobiła mnie niby płaszcz, zaś mój wyrok był jak korona. 15 Byłem okiem dla ślepego i nogą dla chromego. 16 Byłem ojcem ubogich, a sprawę nieznanego mi – badałem. 17 Kruszyłem szczęki krzywdziciela i wydzierałem zdobycz z jego zębów. 18 Wtedy uważałem: Skonam w mym gnieździe, a me dni rozmnożę niczym piasek. 19 Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa. 20 Przy mnie odświeży się moja cześć i odnowi się łuk w mojej ręce.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 28Kiedy wznoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają; a gdy giną – mnożą się sprawiedliwi.

  • 2Gdy mnożą się sprawiedliwi – lud się cieszy; a kiedy panuje niegodziwy – lud wzdycha.

  • 16Kiedy mnożą się niegodziwi – mnoży się występek; lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

  • Prz 11:10-11
    2 wersety
    79%

    10Miasto cieszy się ze szczęścia sprawiedliwych; lecz także przy upadku niegodziwych panuje radość.

    11Miasto się podnosi z powodu błogosławieństwa prawych; ale zostaje zburzone przez usta niegodziwych.

  • Prz 29:6-7
    2 wersety
    78%

    6W występku niecnego człowieka kryją się sidła dla niego; a sprawiedliwy może się weselić i radować.

    7Sprawiedliwy zapoznaje się ze sprawą biednych; niegodziwy nie zasięga o tym wiadomości.

  • 1Niegodziwi uciekają, chociaż ich nikt nie ściga; a sprawiedliwi są pełni ufności, jak młody lew.

  • 19Ale sprawiedliwi widzą ich koniec i się cieszą, a niewinny się z nich naśmiewa.

  • Prz 28:10-11
    2 wersety
    74%

    10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.

    11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.

  • 3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.

  • 12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.

  • 42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.

  • 34Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.

  • 9Wesoło będzie świecić światło sprawiedliwych, lecz pochodnia niegodziwych zgaśnie.

  • 26Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.

  • 32Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.

  • 6Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.

  • Prz 24:16-17
    2 wersety
    73%

    16Bo sprawiedliwy siedmiokrotnie pada i znowu się podnosi; ale kiedy się potkną niegodziwi – pozostaną w nieszczęściu.

    17Nie ciesz się, kiedy upadł twój wróg; a gdy się potknął, niechaj się nie raduje twoje serce.

  • 4Tym odpowiednim światło będzie świecić w ciemności litościwemu, miłosiernemu, sprawiedliwemu.

  • 8Ty, o WIEKUISTY, będziesz ich strzec, na wieki ich ochronisz od tego rodu.

  • 13Kto ukrywa swe przewinienia – nie znajdzie powodzenia; ale kto je wyznaje i porzuca – znajdzie miłosierdzie.

  • 12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.

  • Prz 12:7-8
    2 wersety
    72%

    7Złoczyńcy bywają powaleni, więc ich nie będzie; ale dom sprawiedliwych się utrzyma.

    8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.

  • 10Nim wasze garnki rozgrzeje ogień cierni, żywą jak też i opaloną gałąź wiatr rozwieje.

  • 8Sprawiedliwy bywa wybawiony z biedy, a niegodziwiec dostaje się na jego miejsce.

  • 15Dla sprawiedliwego radością jest spełnić sprawiedliwość; lecz zgrozą dla złoczyńców.

  • 28Kto polega na swym bogactwie – upadnie; ale sprawiedliwi rozwiną się jak liść.

  • Prz 11:5-6
    2 wersety
    72%

    5Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.

    6Sprawiedliwość ratuje prawych; lecz przeniewiercy zostaną oplątani przez swoją własną chuć.

  • 19Źli muszą się ukorzyć przed cennymi, niegodziwi u bram sprawiedliwych.

  • 2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.

  • 6O języku zdradziecki, upodobałeś sobie wszelkie zgubne mowy.

  • 31Oto na ziemi odpłaca się sprawiedliwemu; o ileż bardziej niegodziwemu i grzesznikowi.

  • 11Radujcie się w WIEKUISTYM, cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.

  • 6Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.

  • 7Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.

  • 10Przestraszyli się wszyscy ludzie; opowiadają czyn Boga, a Jego dzieło rozważają.

  • 29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.

  • 23Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro; nadzieją niegodziwych – zaciekłość.

  • 28Nadzieja sprawiedliwych uwieńczy się radością, a otucha niegodziwych zaginie.

  • 16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.

  • 8Wzdrygają się nad tym szczerzy, a niewinny obrusza się nad szalbierzem.

  • 3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.

  • 2Dobry zyskuje upodobanie u WIEKUISTEGO; lecz potępia On podstępnego człowieka.

  • 21Żadne nieszczęście nie spotka sprawiedliwego, a niegodziwi przesyceni są niedolą.

  • 32Niegodziwy czyha na sprawiedliwego i pragnie zadać mu śmierć.